Devri

Recherche '"mannoù"...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de mannou (1) à mannouzin (12) :
  • mannoù
    mannoù

    plur. Amendement ramassé sur les chemins.

    (1732) GReg 346b. Engrais, amendement des terres, tr. «manou.» ●442b. Menu fumier, tr. «Manou.» ●(1752) PEll 573. Man, Selon M. Roussel, est en Breton, tout ce qui ne coûte que la peine de le ramasser. Je ne l'ai jamais entendu en ce sens ; mais bien Mannou, pluriel de Mann, panier, qui se dit du fumier qui est sur les chemins, feuilles et bouës mêlées ensemble.

    (1847) MDM 295. ez int talvoudek d'ar baëzanded evid ober mannou. ●(1857) CBF 104. Mannou, m., tr. «Boue des rues, des mares, des chemins.»

    (1908) FHAB Mae 143. An teil moulet grêt er park gant eur c'hemmesk lann ha mannou. ●(1921) FHAB Eost 214. Ouspenn an teil, emae c'hoaz ar mannou dastumet war an hentchou bras, al ludu ha kant tra-all a gaver en dro d'an tiez. ●(1924) BILZbubr 41/948. da glask mannou war an hent. ●(1927) FHAB Meurzh 67. Koulskoude an douarou skanv a zo eun dra vat o feustrempa gant mannou an hentchou.

  • mannouer
    mannouer

    m. –ion Fabricant de mannes.

    (1982) PBLS 328. (Sant-Servez-Kallag) mannouerien, tr. «fabricants de corbeilles d'osier.»

  • mannous
    mannous

    adj.

    (1) Nasillard.

    (c.1718) CHal.ms iii. nazar, nazillar, tr. «mannous, moncl.» ●13. Il parle du nez, tr. «manous é, manousein ara monclein ara.» ●(1744) L'Arm 250b. Nasilleur ou Nasillard, tr. «Mannouss

    (1907) VBFV.fb 67a. nasillard, tr. «mañnouz

    (2) Mouezh vannous : voix nasillarde.

    (1954) VAZA 132. ma kroge da gomz gant ur vouezh raouiet ha manous.

    (3) Empêché de parler

    (1964) KTMR 37. sevel a rê ennañ a-wechou kovadou imor-fall, ha neuze ne veze ket na moñs na manouz.

  • mannouz .1
    mannouz .1

    m. Crasse.

    (1935) NOME 17. Ma ! diskenn gant kramenn hag all. Manous eur Breizad n'eo ket reketus da welout.

  • mannouz .2
    mannouz .2

    m. –ed Homme nasillard.

    (1732) GReg 649b-650a. Nasilleur, tr. «Van[netois] mannous. p. ed.» ●(1744) L'Arm 250b. Nasilleur ou nasillard, tr. «Mannouss.. ouzétt

  • mannouzañ
    mannouzañ

    v. tr. d.

    (1) Maculer.

    (1958) ADBr lxv 4/509. Mannouza, Manouzenni : v. – Maculer, salir par des traces de doigts.

    (2) sens fig. =

    (1958) ADBr lxv 4/509. (An Ospital-Kammfroud) Mannouza, Manouzenni : v. – au figuré, recouvrir une tranche de pain d'un soupçon de beurre, de confiture, de moutarde, etc. À un enfant que l'on ne parvient pas à rassasier on dit : deus amañ 'ta, toull-go, ma vo mannouzet dit eun tamm bara !

  • mannouzat / mannouziñ
    mannouzat / mannouziñ

    v.

    (1) V. intr. Nasiller.

    (c.1718) CHal.ms iii. naziller, tr. «manouzein, monclein.» ●13. Il parle du nez, tr. «manous é, manousein ara monclein ara.» ●(1732) GReg 649b. Nasiller, tr. «mannouseiñ.» ●(1744) L'Arm 250b. Nasiller, tr. «Manouzein.. zétt

    (1914) DFBP 220a. nasiller, tr. «mantouzi

    (2) V. tr. d. =

    (1957) AMAH 91. o selaou ar gogez dirazon o vannouzat hep dianaliñ an hevelep rannell.

  • mannouzenn
    mannouzenn

    f. –où Tache grasse, poisseuse.

    (1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Mannouzenn (gg) = druzoni war an dilhad. ●(1958) ADBr lxv 4/510. Mannouzenn (An Ospital-Kammfroud) n. f. – Taches poisseuses, souillures. D'un enfant qui a la figure barbouillée de confitures ou de chocolat, on dit : Eur vannouzenn a zo doh e veg gwasoh evid doh rêr eur pimoh !

  • mannouzennet
    mannouzennet

    adj. =

    (1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) mannouzennet.

  • mannouzer
    mannouzer

    m. –ion Nasillard.

    (1914) DFBP 220b. nasilleur, tr. «Mantouzer

  • mannouzez
    mannouzez

    f. –ed Femme nasillarde.

    (1744) L'Arm 250b. Nasilleuse, tr. «Manouzéss ézétt

  • mannouziñ
    mannouziñ

    voir mannouzat

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...