Recherche '"marc'hata"...' : 5 mots trouvés

• marc'hata / marc'hataezh / marc'hatiñ
  marc'hata / marc'hataezh / marc'hatiñ

  v.

  I. V. intr.

  A.

  (1) Marchander.

  ●(1499) Ca 132b. g. marchander. b. marchata.

  ●(1659) SCger 76b. marchander, tr. «marc'hata.» ●158b. marc'hata, tr. «marchander.» ●(1723) CHal 117. Marhateah, tr. «marchander.» ●(1732) GReg 601b. Marchander, tr. «Marc'hadta. pr. marc'hadtet. Van[netois] marhateah. marahateiñ.» ●(1744) L'Arm 230a. Marchander, tr. «Marhatein, teah.» ●(1767) ISpour 279. marhatteah guet Doué. ●(1790) MG 372. hemb marhateah. ●(1790) Ismar 387. n'en dès quet de varhateah.

  ●(1974) TDBP III 210. Mad ! Roït anezo din evel emaint, kuit da varc’hata, tr. « eh bien ! donnez-les moi comme ils sont, quitte de marchander »

  (2) Marc'hata gant ub. : marchander avec qqn.

  ●(1790) MG 244. Pihue-benac en dès ur fal acustumance, ne faut quet ma hum abusou de varhateah guet-hi.

  ●(1864) SMM 48. nep ne varc'hato ket ganta, en devezo joausdet.

  B. sens fig.

  (1) Hésiter.

  ●(1732) GReg 601b. Marchander, être irrésolu, tr. «Marc'hadta»

  ●(1847) FVR 122. ne choumaz ket da varc'hata hag e lammaz enn he roched er meaz ann ti. ●(1867) MGK 69. hep marc'hata tamm e tarc'ho war ann or. ●(1878) EKG II 137. Aman n'oa ket da varc'hata. ●168. ar zitoianed ne varc'hateant ket kement-se evit lakaat an tan e tiez ar goueriaded.

  ●(1909) KTLR 53. Jakik ne varc'hataz ket. Dioc'h-tu e lakeaz an amann var he benn. ●(1932) BSTR 10. ne jomas ket da varc'hata.

  (2) Hep marc'hata : sans hésiter.

  ●(1864) SMM 174. Joseph en deus credet ep marc'hata kement so bet lavaret dezan abers Doue.

  ●(1905) BOBL 16 décembre 65/1a. a respountimp holl dostu, heb marc'hata. ●(1909) BLYA 63. Hep marc'hata pelloc'h ec'h ejout d'ar c'hloerdi.

  (3) N'eus ket da varc'hata : il n'y a pas à tergiverser.

  ●(1883) MIL 235. red eo dezhan kaout penn Mœlar kousto pe gousto. N'eus ket da varc'hata.

  ●(1911) BUAZperrot 56. red eo beza a du gant Doue pe a du gant Satan, unan a zaou ; n'eus ket da varc'hata !

  II. V. tr. d. Marchander, négocier.

  ●(1907) FHAB Here 248. mont a ra da varc'hata eur penn-oc'h du diouz e zoare. ●(1909) KTLR 142. Daou bried iaouank, o vond da zevel tiegez, a deuaz d'he marc'hata [ar vioc'h].

• marc'hatadeg
  marc'hatadeg

  f. –où Marchandage, acte de marchander en commun.

  ●(1931) VALL 449a. (un) Marchandage, tr. «marc'hatadeg f.»

• marc'hatadenn
  marc'hatadenn

  f. –où Marchandage, acte de marchander.

  ●(1931) VALL 449a. (un) Marchandage, tr. «marc'hatadenn f.»

• marc'hataerezh
  marc'hataerezh

  m. Marchandage, action de marchander.

  ●(1931) VALL 449a. Marchandage, tr. «marc'haterez m.» ●(1939) RIBA 112. marhatereh ha tabut.

• marc'hataezh
  marc'hataezh

  voir marc’hata