Devri

Recherche 'mard...' : 25 mots trouvés

Page 1 : de mard (1) à mardozus (25) :
  • mard
    mard

    voir mar .3

  • mardandero
    mardandero

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1932) ALMA 80. Mardandero ! Mont a ran dioc'htu.

  • mardandomenn
    mardandomenn

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1919) FHAB Here 101. Mardandomen ! a zonjas Anna, red eo d'in o dihuni.

  • mardandouchenn
    mardandouchenn

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1927) TSPY 48. Mardandouchenn !... dont brao a ra gantan, va zud !

  • mardandoue
    mardandoue

    interj. (juron) Merde de Dieu.

    ●(1896) GMB 405. J'ai comparé le tréc[orois] mer dëm deu ! mer dëm douë ! sorte de juron, cf. v. fr. par la mère Dieu, par la merdé.

    ●(1990) MARV I 6. (Kommanna) Mardandoue, me n'oan ket nehet.

  • mardandouen
    mardandouen

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1914) FHAB Mae 144. Mes mardandouen pôtr kêz, abenn fin ar zizun em boa plijadur o vont.

  • mardandoustenn
    mardandoustenn

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1936) ONEN 48. N'o deus ket, n'o deus ket, mardandoustenn ! ●(1948) KROB 8/11. Re vihan ha re vras, / ar zikour o kreski bep bloaz, mardandousten ! Pet zo 'nezo ?

  • mardandoustik
    mardandoustik

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1877) FHB (3e série) FHB 17/139b. Ha dihun caer, mar-dan-doustik !

    ●(1903) ADBr xviii 345. ha, mer d'am doustek, a sort-se n'int ket bomde tud commod. ●(1906) BOBL 24 novembre 113/2b. mardamdoustik, n'en dije lavaret nemed ar wirione ! ●(1923) AAKL 22. Mardandoustik, an den-man a zo eun tamm mat folloc'h eget n'hor bije kredet !

  • mardazero
    mardazero

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1909) NOAR 31. Me a vezo leal betek penn, hag a vezo, mardazero !

  • mardiac'h
    mardiac'h

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1766) MM 843. Balé a rea evel en eskop / ato, mardiac'h, lest ha propr, tr. «il marchait comme un Evêque, toujours, mordié, accort et coquet.»

  • mardie
    mardie

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(17--) FG II 28. Ossa, è dek ploaz em bezo zerten eunn daou pe tri-ugent skoèd lévé : mardié, ann eskop ne vezo ket kar d'in...

  • mardistag
    mardistag

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(17--) FG II 44. Mardistak gouech all e santen an draze ivé.

  • mardomen
    mardomen

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1922) FHAB Gouere 201. Hag e-feiz, mardomen, 'oa ket amzer gollet. ●(1922) BUBR 14/41. Mardomen ya !

  • mardondechon
    mardondechon

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1934) CDFi 21 avril. Ya, ya, mardoundechoun ! va labous-me eo a zo o kana. ●(1934) CDFi 2 juin. hag eur plac'h vrao eo ivez, mardoundouchoun !

  • mardouar
    mardouar

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1982) MABL I 105. (Lesneven) «Mardouar», n'e' ket bet 'em greñvet !

  • mardouen / mardoufen
    mardouen / mardoufen

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1909) HBAL 28. Mardouen, da vreur ne zeblant ket hen anaout ken neubeut, ervez an doare anezan ? ●(1923) KNOL 137. Eo, eo, avat, mardouen. (1) Yez Leon. - Mardouen ne ket anavezet e Kerne. ●(1931) KANNkerzevod 59/10. mardoufen, ne vije ket re fall d'in marteze, e gemeret. ●(1932) ALMA 122. Nan, ne raï ket, mardouen. ●(1959) BRUD 10/43. Mardoen, ne oa nemed Chañmar o kozeal, oll edo ar jaog gantañ.

  • mardoumen
    mardoumen

    inter. juron. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1920) MVRO 41/1a. Mardoumen, nan, Gwilhou, gwelloc'h eo hen difeskina.

  • mardousien
    mardousien

    intr. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1911) KEME 28. Mardousien ! n'ouzon ket petra en deus c'hoant an aotrou da lavaret ?… ●32. E peleac'h ?… Mardousien ! n'ouzon dare…

  • mardoust
    mardoust

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1877) FHB (3e série) 9/66b. Mardoust ia ! Ar re-ze eo a scrab ar muia evit erruout.

    ●(1948) KROB 8/9. O nann, mardoust ! An Ankou n'eo na luch na dall, / hor sammo evel an dud all. ●10. Ar frizennou 'zo ker, mardoust !

  • mardoustac'h
    mardoustac'h

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1877) FHB (3e série) 8/58b. Mardoustac'h ne ket eaz lavaret petra eo.

  • mardousten
    mardousten

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1920) MVRO 30/1e. Mardousten ya Perig ! red eo korda d'al labour, paotr.

  • mardoustik
    mardoustik

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1906) BOBL 10 novembre 111/1b. eur plac'hik koant ha disramaill avad mardoustik. ●(1932) ALMA 108. Doue ra'z tiwallo, va mignoun ! / Ha c'houi ive. Mardoustik ! Petra eo d'eoc'h beza ama ?

  • mardoz
    mardoz

    m.

    (1) Cloaque, voirie.

    ●(1732) GReg 174a. Cloaque, lieu puant, tr. «mardos. p. mardosyou.» ●967b-968a. Voirie, lieu d'immondices, de bêtes mortes de maladie, tr. «ur mardos.»

    ●(1876) TDE.BF 429a. Mardoz, s. m. C[ornouaille], tr. «Voirie, lieu de dépôt des immondices.»

    (2) local. Pluie qui tombe par la cheminée.

    ●(1732) GReg 617a. mardos, tr. «saleté d'argile qui au tems de pluïe, coule le long d'un parois blanchi.»

    ●(1876) TDE.BF 466a. Mordoz, s. m. B., tr. «Croûte de suie attachée à la cheminée.» ●(1879) ERNsup 162. mardos, pluie qui tombe par la cheminée, Plusq[uellec].

    (3) = (?) Bave, morve (?).

    ●(1910) FHAB Gouere 209. Eul levitennek, fô en e benn, eun tamm mad a veillen en dro d'e c'hinou hag a vardos ouz e helgez a dregerne e vouez dre ar zâl vras a bez.

    (4) (Sens Fig.) Égoût (d’ingratitude).

    ●(1710) IN I 43. ne doun nemet ur viltanç er bed hac ur mardos eus a ingrateri hac a bec’het (texte français : je ne suis qu’un aposthème du monde et un égoût d’ingratitude et d’iniquité).

  • mardoziñ
    mardoziñ

    v. tr. d. Souiller d'excréments.

    ●(1732) GReg 617a. Gâter de merde, les commoditez, un habit, &c., tr. «mardosi. pr. mardoset.»

    ●(1876) TDE.BF 429a. Mardozi, v. a. C[ornouaille], tr. «Salir de merde ; p. mardozet.»

  • mardozus
    mardozus

    adj. Souillé d'excréments.

    ●(1732) GReg 617a. Merdeux, euse, tr. «mardosus.»

    ●(1876) TDE.BF 429b. Mardozuz, adj., tr. «Sali de merde.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...