Recherche 'marr...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de marr-1 (1) à marrerezh (8) :- marr .1marr .1
adj.
(1) Douar marr : terre écobuée.
●(1499) Ca 70b. Douar marr. ●179a. g. gaubu. b. douar marr.
(2) =
●(1732) GReg 313b. Tas d'écaubuës, ou de mottes marrées, tr. «calsenn marr. p. cals marr»
(3) =
●(1744) L'Arm 120b. Sigle d'écaubuë, tr. «Ségal marre.»
●(1876) TDE.BF 430b. Segal marr, tr. «du seigle d'écobue, du seigle semé dans un sol nouvellement défriché et dont on a brûlé les mottes de gazon.»
- marr .2marr .2
f. –où, –ioù, mirri Écobue.
A.
●(1499) Ca 133a. Marr. g. hoe foussouer de quoy on houe les vingnes. ●(1633) Nom 178a. Marra : marre, bisnoire : vr marr.
●(1659) SCger 14a. beche, tr. «marr, p. mirri.» ●158b. marr pl. mirri, tr. «hoyau.»
●(1849) LLB 692. sewel motad ged hou marreu. ●(1857) CBF 102. Marr, f., tr. «Marre.» ●(1876) TDE.BF 430b. Marr, s.m., tr. «Houe, marre, outil d'agriculture.» ●(18--) SAQ II 201. P'ho c'heuz eul loden da varrad / Krogit en ho mar a dro vad.
●(1924) BILZbubr 47/1123. paliou, marriou, pigellou da doulla. ●(1924) ZAMA 91. Va moereb (…) a gemeras eur rastell, eur varr, eur falz, en dalc'her a-ziadrenv an nor.
B. [Appellations locales]
(1) Marr Santeg. Voir Santeg
(2) Marr Sieg. Voir Enez-Sieg .1
- marradegmarradeg
f. –où
(1) Écobuage.
●(1659) SCger 47a. ecaubuer, tr. «ober marradec.» ●ecaubuë, tr. «marradec.» ●(1659) SCger 158b. marradec, tr. «ecobue.» ●(1732) GReg 605a. Marrerie, l'action de marrer, jour de réjoüissance, après la besogne finie, tr. «Marradecg. p. marradegou.»
●(1838-1866) PRO.tj 178. Ar maout e voan en oll maradego. ●(1876) TDE.BF 430B. Marradek, s. m., tr. «Ecobuage, certain travail d'agriculture qui consiste à enlever les mottes de gazon avec la marre et à les brûler ensuite quand elles sont desséchées. Les cendres sont répandues sur le sol à défricher.»
●(1963) TDBB 20. marradeg : grand défrichage, effectué au moyen de l'espèce de houe appelée marre.
(2) Fête après l'écobuage.
●(1863) GBI I 308. N'am c'hasset ket d'ar varadek, tr. «Ne m'envoyez pas à l'écobue.» ●(1876) TDE.BF 430B. Marradek désigne aussi une sorte de réunion ou de fête qui se fait à cette occasion en quelques localités.
- marrat / marrañ / marriñmarrat / marrañ / marriñ
v.
(1) V. tr. d. Écobuer.
●(1499) Ca 133a. g. houer fossier fouir la terre. b. marrat.
●(1659) SCger 14a. becher, tr. «marra.» ●47a. ecaubuer, tr. «marra.» ●158b. marra, tr. «ecobuer.» ●(1732) GReg 605a. Marrer, écobuer, peler la terre, tr. «Marra. marrat. ppr. marret. Van[netois] marreiñ. pr. marret.» ●(1744) L'Arm 120b. Ecaubuer, tr. «Marrein.. étt.» ●232a. Marrer, tr. «marrein, ratt.. rétt.» ●(1792) BD 4270-4271. Men ya da varat ma sachen / margallan men he maro pendaben, tr. «Je vais écobuer mon terrain. / Si je le peux, je l'écobuerai complètement.»
●(1857) CBF 89. Hag houn-nez eo ar warem hoc'h euz marret warlene ? tr. «Est-ce là la garenne que vous avez marrée l'an dernier.» ●(1876) TDE.BF 431a. Marrat, v. a., tr. «Ecobuer.» ●(18--) SAQ II 201. P'ho c'heuz eul loden da varrad / Krogit en ho mar a dro vad.
►[empl. comme subst.] Écobuage.
●(1876) TDE.BF 431a. Marrat, tr. «Ce verbe s'emploie aussi comme substantif : ar marrat, l'écobuage.»
(2) V. intr. Travailler à la marre.
●(1869) SAG 203. tud o varrat en eur goarm. ●(1876) TDE.BF 431a. Marrat, v. n., tr. «travailler à la marre.» ●(1878) EKG II 134. evel pa vichen bet o varrat.
- marrbigell
- marrdrañchmarrdrañch
f. –où (agriculture) =
●(1978) PLVB 61. pal, marr-drañch, filc'hier. ●62. Ur varrdrañch vihan. ●(1979) PLVB 36. marr-dreñchoù, rastelloù. ●(1990) TTRK 94. hag e veze labouret an douar d'o lakaat [avaloù-douar] gant ar varrdrañch. ●176. Neuze ez aemp gant ur varrdrañch evit disaniañ d'an dour a chome poulladet dirak ar feunteun.
- marrer
- marrerezh