Devri

Recherche 'mas...' : 49 mots trouvés

Page 1 : de mas (1) à masuet (49) :
  • mas
    mas

    m. –où

    (1) Masse.

    ●(1847) MDM 210. lakaad en eur mas boutin traou aoualc'h evit sevel eur soum a gant lur.

    (2) Piédestal.

    ●(1872) ROU 95a. Piedestal, tr. «Mass.»

    ●(1923) ADML 93. Eur mas uhel a rajont d'an aoter-ze, en evelep doare ma 'vije ar beleg a vel d'an holl. ●War ar mas, e kichen an aoter.

    (3) Arçon.

    ●(1744) L'Arm 16b. Arçon, tr. «Masse er sêlle.. pl, masseu er sêlle. m.»

  • mas-maen
    mas-maen

    m. Socle de pierre.

    ●(1847) MDM 89. Var ar mas-mean er vered eo e pign ar mear goude an oferenn-bred.

  • masad
    masad

    m. –où Motte (de pommes au pressoir).

    ●(1849) LLB 1028. sterdein er masad er hoaskel. ●(1897) EST 74. eit gobér er masad.

    ●(1903) EGBV 50. masad, m., tr. «masse des fruits broyés, "matte" (lire : motte).» ●51. Chetu er masad ér présoér. ●(1934) BRUS 242. Le marc, tr. « er masad –eu.»

  • masakriñ
    masakriñ

    v. tr. d.

    (1) Massacrer.

    ●(1659) SCger 77b. massacrer, tr. «massacri.» ●(1745) BT 55-56. Quement Map zou gannétt / A oudé seih vlai sou, bloh é veint massacrétt, tr. «Tout garçon né / depuis sept ans, tous seront massacrés.» ●(1790) MG 14. Quênt peèl ind e zehai d'un tiér d'hur massacrein.

    (2) sens fig. Massacrer (une langue).

    ●(1866) FHB 64/91b. massacri eun tamm gallec.

  • masapan
    masapan

    m. Massepain.

    ●(1803) MQG 12. Pasteziou, feilletez, machepain, macaron. ●(1868) KTB.ms 14 p 199. Na vanke na manj-pain na manj-karo.

  • Masedonian
    Masedonian

    m. –ed Macédonien.

    ●(1866) HSH 150. an hano a Vacedonianet.

  • maseron
    maseron

    s. (botanique) Macérone Smyrnium oulusatrum.

    ●(1633) Nom 93a. Smyrnium : macerone : maceroun.

    ●(1732) GReg 579a. Livéche, plante medecinale, tr. «Maceroun.»

  • masikod
    masikod

    m. –ed (religion) Enfant de chœur.

    ●(1732) GReg 166a. Enfans de chœur, tr. «Maçzicod. p. maçzicoded.»

    ●(1876) TDE.BF 444b. Masikod, s. m. C[ornouaille], tr. «Enfant de chœur d'église.»

    ●(1929) GWAL 20/24. Mouez ar varchigoded. ●(1941) SAV 19/28. eur roue koz (…) oc'h ober marchigod.

    ●(2005) SEBEJ 171. (Ar Yeuc'h) il fut enfant de chœur, machikod.

  • maskajoù
    maskajoù

    plur. Marc de pommes qui ont servi à faire du cidre.

    ●(1957) PLBR 50. maskachou, tr. «marc (de pommes).»

  • maskalenn
    maskalenn

    f. –où Personne déguisée pour les Gras.

    ●(1982) TKRH 83. An deiz-se eo e veze maskalennoù. ●84. Nag em eus bet me aon dirak ar maskalennoù pa oan bihan !

  • maskañ
    maskañ

    voir masklañ

  • maskaradenn
    maskaradenn

    f. –ed, –où

    (1) Mascarade.

    ●(1612) Cnf.epist. 22. comediennou profan, bancquedou, mascaradennou, hoariou, danczou, gourenerez, chasceal, festou dez, ha festou nos.

    (2) Personne déguisée pour les Gras.

    ●(1944) ARVR 168/1. ar maskaradennoù, an ebatoù a bep seurt a vourre kement Douarneneziz ganto.

    (3) Femme habillée inconvenablement (d'après la morale chrétienne).

    ●(1944) VKST Mae 149. ober maskaradenned eus hor merc'hed yaouank.

  • maskenn
    maskenn

    f. –où (agriculture) Gerbe. cf. feskenn

    ●(c.1718) CHal.ms ii. gerbe, tr. «menal, fesquen, masquen.»

    ●(1919) DBFVsup 47a. machen, masken (M[eslan]), f., tr. «gerbe.» ●(1931) VALL 334b. Gerbe, tr. «machenn f. pl. ou T[régor] V[annetais].»

  • maskl
    maskl

    m. –où Masque.

    ●(1659) SCger 77b. masque, tr. «masq.» ●(c.1718) CHal.ms ii. masque, tr. «masqu'.» ●(1732) GReg 263b. Demasqué, ée, sans masque, tr. «hep masql.» ●Se demasquer, tr. «sevel ar masql.» ●606b. Masque, tr. «Mascl. p. masclou.»

    ●(1876) TDE.BF 444b. Maskl, s. m., tr. «Masque ; pl. ou.» ●(18--) SAQ II 315. lod en em zic'hiz, a laka masklou var ho dremm (...) pa dennont ho masklou.

    ●(1949) ENRO 294. Distagit hi ! eme E Veurded an Ijinour Lemel-Eneoù, o tiwiskañ e vaskl.

  • maskl enep-gaz
    maskl enep-gaz

    m. Masque à gaz.

    ●(1941) ARVR 25/3a. Emañ ar masklou enep-gaz o paouez erruout e Brest.

  • maskladur
    maskladur

    m. Action de se masquer.

    ●(1732) GReg 606b. L'action de se masquer, tr. «mascladur.»

  • masklañ / maskliñ
    masklañ / maskliñ

    v.

    (1) V. tr. d. Masquer.

    ●(1659) SCger 77b. masquer, tr. «masqua.» ●(c.1718) CHal.ms ii. masquer tr. «masquein, mouchein.» ●(1732) GReg 606b. Masquer, tr. «Mascla. pr. masclet.»

    (2) V. pron. réfl. En em vasklañ : se masquer.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Les Dames se masquent de peur du hale, tr. «him vasqu' ara en Damet, rac er sehour, rac er spinech.» ●(1732) GReg 606b. Se masquer, tr. «Hem vascla.»

  • maskler
    maskler

    m. –ion Fabricant de masques.

    ●(1732) GReg 606b. Celui qui fait des masques, tr. «Mascler. p. yen.»

  • masklet
    masklet

    adj. Masqué.

    ●(1824) BAM 301. un den masclet.

  • masklidigezh
    masklidigezh

    f. Action de se masquer.

    ●(1732) GReg 606b. L'action de se masquer, tr. «Masclidiguez.»

  • maskliñ
    maskliñ

    voir masklañ

  • maskloù
    maskloù

    plur.

    (1) Marc de fruits foulés.

    ●(1659) SCger 76b. marc de pommes, tr. «masclou.» ●(1732) GReg 601a. Marc, le restant d'une chose, tr. «Mascl. p. maclou.» ●Marc de pommes, tr. «Masclou avalou.» ●Marc de raisin, tr. «Masclou résin.»

    ●(1876) TDE.BF 430a. masklou, s. pl. m., tr. «le marc des fruits foulés pour faire de la boisson.»

    (2) Marc de graisse fondue.

    ●(1876) TDE.BF 430a. masklou, s. pl. m., tr. «le marc de la graisse fondue et décantée.»

  • maskoù
    maskoù

    plur. Marc.

    ●(1955) STBJ 206. maskou kastrilhez du.

  • Mason
    Mason

    n. de pers. Ar Mason : Le Masson.

    ●(1792-1815) CHCH 121. Matelin er Mason, tr. « Mathurin Le Masson. »

  • mastar
    mastar

    m.

    (1) Souillure.

    ●(1872) ROU 102a. Salir, tr. «lacaat leun a vastar.» ●(1876) TDE.BF 444b. Mastar, s. m., tr. «Peu ou pas usité ; souillure, ordure, salissure.»

    ●(1901) FHAB Genver 208. aben an noz e veze eun tam mad a veillen en he c'hinou, a vastar ag a ionen oc'h e vuzellou.

    (2) Souillure morale.

    ●(1933) MMPA 17. kement bugel a deu war an douar a zigas gantan mastar pec'hed hon zad kentan. (…) diwallet diouz mastar ar pec'hed kentan.

  • mastaradur
    mastaradur

    m. Salissure.

    ●(1732) GReg 841a. Salissure, tr. «mastaradur.»

  • mastaraj
    mastaraj

    m. Salissure.

    ●(1732) GReg 841a. Salissure, tr. «mastaraich.»

  • mastarañ / mastariñ
    mastarañ / mastariñ

    v.

    (1) V. tr. d. Salir, maculer, souiller.

    ●(1732) GReg 451a. Gâter, soüiller, tacher, tr. «Treg[or] mastarañ. pr. mastaret.» ●841a. Salir, gâter, soüiller, tr. «mastari. mastara. ppf. mastaret.»

    ●(1857) HTB 5. Mes hep dale hoc'h euz mastaret ar sae-ze. ●(1863) GBI II 74. Gant aoun mastari ho koeffo, tr. «De crainte de salir vos coiffes.» ●(1867) FHB 104/412b. sklabeza, mastara, saôtra, goalla eun dra zakr. ●(1872) ROU 102a. Salir, tr. «Mastara.» ●103b. Souiller, tr. «Mastara.» ●(1876) TDE.BF 444b. Mastara, v. a., tr. «Salir ; p. et.»

    ●(1902) PIGO I 81. Merc'hik a gar lipad gweren / A vastaro prest he rozen. ●(1908) PIGO II 90. Petra ra d'ac'h dont da vastari ma zi d'in ? ●(1925) FHAB Gouere 253. Mastari paper.

    (2) V. pron. réfl. En em vastariñ : se souiller moralement.

    ●(1852) MML 160. enem oalc'hîn dimeus ar c'hrimo deus pere a nefoa enem vastaret.

    ●(1912) BUAZpermoal 744. hag en em vastari a reont en kement a anavezont. ●(1914) FHAB Gouere 221. evit en em vastara er gwad hag e pep seurt torfejou heuzus.

  • mastarenn
    mastarenn

    f. –où Chose sale.

    ●(1882) CDFi 124-4 novembre p 3. eur vaoues dalc'hmad ar vastaren oc'h he fri.

    ●(1906) KANngalon Mae 101. goloet a vastouren. ●(1910) FHAB C'hwevrer 54. He zal hag he divoc'h oa roufennet doun ; mes eur vastaren a veze varno, peurvuia teo avoalc'h evit karga an aroudennou. ●(1936) LVPR 66. Eur vastarenn a oa war e zremm, eur glakien ouz e fri.

  • mastarennañ
    mastarennañ

    v. tr. d. Salir, souiller.

    ●(1872) ROU 103b. Souiller, tr. «mastarenna.»

  • mastarennet
    mastarennet

    adj. Sali.

    ●(1909) KTLR 52. n'oa mui banne leaz ebet en he c'hodel hag e oa mastourennet oll he zillad.

  • mastariñ
    mastariñ

    voir mastarañ

  • master
    master

    m. (langage des Joniged) Chef.

    ●(1979) LJDR 22. le chef que l'on appelait avec respect «Ar Master», quelquefois avec crainte, surtout chez kes «Nevezshanted».

  • mastik
    mastik

    m.

    (1) Mastic.

    ●(1633) Nom 99a. Resina lentiscina, mastiche : mastic : masticq.

    ●(1934) BRUS 275. Du mastic, tr. «mastig.» ●(1962) TDBP II 72. Geo, evel ouzout, ar mastik evel-se n'eus ket a chadenn, tr. «si, tu sais bien, le mastic comme cela n'a pas de «filant» (ne file pas).»

    (2) (argot de Morlaix) Beurre.

    ●(1912) KZVr 419 - 07/04/12. Mastig – amann.

  • mastikañ
    mastikañ

    v. tr. d. =

    ●(1849) LLB 1688-1689. De stefein ged koer blot er feuteu disteran / É vastikant a beh ou zi bet er bordeu. ●1780. [er guérein] E vastik hag e stag en tereneu nehué.

  • mastin .1
    mastin .1

    m.

    (1) Chien de berger.

    ●(1499) Ca 133a. Mastin. g. matin. ●(1557) B I 736. Ma laca iffam hac amguin / A dehast euel un mastin / En un iain abhominabl, tr. «que je sois, infâme et misérable / jeté à la hâte, comme un chien, dans une affreuse torture !» ●(1633) Nom 30b. Canis molossus : mastin, chien, dogue : mastin, quy bras, dogues.

    ●(1732) GReg 164b. Chien de Berger, tr. «Mastin. p. mastined.»

    ●(1876) TDE.BF 444b. Mastin, s. m., tr. «Gros chien.»

    (2) Homme brutal.

    ●(14--) Jer.ms 59. Maz lazyff fyn an mastyn hec. / Myret na achapo an louhec., tr. « Que je tue bien le mâtin répugnant. / Prenez garde que n’échappe le pouilleux. » ●204. Noman Baspasian mastin qui payen, tr. « Maintenant, Vespasien, / Mâtin, chien payen »

    ●(c.1680) NG 275. er mastin diuat. ●(1792) BD 2869-2870. neuse an traitour hantecrist / ar mastin cry aveso trist, tr. «Alors le traître Antéchrist / ce cruel homme brutal sera malheureux.» ●3265. Que mastin que mab da Satan, tr. «Va, homme brutal, va, fils de Satan.» ●3443. ar mastin cry, tr. «Ce cruel homme brutal.»

    ●(1876) TDE.BF 444b. Mastin, s. m., tr. «par extension, homme brutal et grossier.»

  • mastin .2
    mastin .2

    m. Pièce de métier à tisser, cliquet.

    ●(1732) GReg 925a. Le renard, tr. «Ar mastyn.»

  • mastinañ
    mastinañ

    v. tr. d. Mâtiner.

    ●(1732) GReg 608b. Matiner, parlant d'une belle chienne, tr. «Mastina. pr. mastinet.»

    ●(1876) TDE.BF 444b. Mastina, v. n., tr. «Faire ses petits, mettre bas, parlant d'une chienne.»

  • mastoc'hañ / mastoc'hiñ
    mastoc'hañ / mastoc'hiñ

    v. tr. d.

    (1) Cochonner, mal faire (un travail).

    ●(1952) LLMM 34/43. (Douarnenez) mastoc'hiñ : ober fall ul labour. ●(1957) PLBR 121. Plozévet : bastoc'ha, cochonner, saboter un travail. ●(1974) THBI 215. meus aon da vostoc'hi an ostel-man. ●(1984) EBSY 32. (Sant-Ivi) mastoc'hiñ, tr. «faire du mauvais travail.» ●105. Eñ zo 'vastoc'hiñ e labour, tr. «Il fait du mauvais travail.»

    (2) Abîmer, esquinter.

    ●(1935) NOME 114. ar melc'houed a vastoc'he ar c'haol.

  • mastoc'het
    mastoc'het

    adj. (Travail) mal fait.

    ●(1977) PBDZ 716. (Douarnenez) labour mastoc'het, tr. «du travail mal fait.»

  • mastoc'hiñ
    mastoc'hiñ

    voir mastoc'hañ

  • mastokin
    mastokin

    m. –ed Coquin.

    ●(1659) SCger 14a. belitre, tr. «mastoquin, p. et.» ●31b. coquin, tr. «mastoquin.» ●76a. mal autru, tr. «mastoquin p. et.» ●158b. mastoquin, tr. «cohuaut.» ●(c.1718) CHal.ms ii. maraud, tr. «Idem, mastoquin haillon.» ●(1732) GReg 210b. Coquin, faineant, lâche, libertin, gueux, tr. «mastoqin. p. mastoqined.»

    ●(1829) HBM 4. ha perac, mastoqin, e lezes-te antren ebars va zy ur seurt canailles ? ●(1872) FHB 407/334a. ober muioc'h a blijadur d'ar vastokined-ze. ●(1876) TDE.BF 444b. Mastokin, s. m., tr. «Malotru, coquin ; pl. ed.»

  • mastokiñ
    mastokiñ

    v. tr. d. Laisser de côté.

    ●(1983) GOEL 116. (Bro-Oueloù) Mastokiñ, tr. «laisser de côté.»

  • mastokinaj
    mastokinaj

    m. Coquinerie.

    ●(1732) GReg 210b. Coquinerie, action de coquin, tr. «mastoqinaich.»

  • mastoufet
    mastoufet

    adj. =

    ●(1956) BLBR 92/12. hanter vastoufet daou bemoc'h. ●(1958) BRUD 4/49. mastoufet a daoliou balaenn eur haz-noz ! ●58. Mastoufet : mouget.

  • mastourenn
    mastourenn

    voir mastarenn

  • mastrouilh
    mastrouilh

    voir bastrouilh

  • masu
    masu

    s. Massue.

    ●(1499) Ca 129b. Maczu. g. massue.

  • masuet
    masuet

    adj. Meurtri.

    ●(1732) GReg 207b. Contus, usé, meurtri, froissé, tr. «maçzuet.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...