Recherche 'mas...' : 49 mots trouvés
Page 1 : de mas (1) à masuet (49) :- masmas
m. –où
(1) Masse.
●(1847) MDM 210. lakaad en eur mas boutin traou aoualc'h evit sevel eur soum a gant lur.
(2) Piédestal.
●(1872) ROU 95a. Piedestal, tr. «Mass.»
●(1923) ADML 93. Eur mas uhel a rajont d'an aoter-ze, en evelep doare ma 'vije ar beleg a vel d'an holl. ●War ar mas, e kichen an aoter.
(3) Arçon.
●(1744) L'Arm 16b. Arçon, tr. «Masse er sêlle.. pl, masseu er sêlle. m.»
- mas-maenmas-maen
m. Socle de pierre.
●(1847) MDM 89. Var ar mas-mean er vered eo e pign ar mear goude an oferenn-bred.
- masad
- masakriñmasakriñ
v. tr. d.
(1) Massacrer.
●(1659) SCger 77b. massacrer, tr. «massacri.» ●(1745) BT 55-56. Quement Map zou gannétt / A oudé seih vlai sou, bloh é veint massacrétt, tr. «Tout garçon né / depuis sept ans, tous seront massacrés.» ●(1790) MG 14. Quênt peèl ind e zehai d'un tiér d'hur massacrein.
(2) sens fig. Massacrer (une langue).
●(1866) FHB 64/91b. massacri eun tamm gallec.
- masapanmasapan
m. Massepain.
●(1803) MQG 12. Pasteziou, feilletez, machepain, macaron. ●(1868) KTB.ms 14 p 199. Na vanke na manj-pain na manj-karo.
- Masedonian
- maseron
- masikodmasikod
m. –ed (religion) Enfant de chœur.
●(1732) GReg 166a. Enfans de chœur, tr. «Maçzicod. p. maçzicoded.»
●(1876) TDE.BF 444b. Masikod, s. m. C[ornouaille], tr. «Enfant de chœur d'église.»
●(1929) GWAL 20/24. Mouez ar varchigoded. ●(1941) SAV 19/28. eur roue koz (…) oc'h ober marchigod.
●(2005) SEBEJ 171. (Ar Yeuc'h) il fut enfant de chœur, machikod.
- maskajoùmaskajoù
plur. Marc de pommes qui ont servi à faire du cidre.
●(1957) PLBR 50. maskachou, tr. «marc (de pommes).»
- maskalennmaskalenn
f. –où Personne déguisée pour les Gras.
●(1982) TKRH 83. An deiz-se eo e veze maskalennoù. ●84. Nag em eus bet me aon dirak ar maskalennoù pa oan bihan !
- maskañmaskañ
voir masklañ
- maskaradennmaskaradenn
f. –ed, –où
(1) Mascarade.
●(1612) Cnf.epist. 22. comediennou profan, bancquedou, mascaradennou, hoariou, danczou, gourenerez, chasceal, festou dez, ha festou nos.
(2) Personne déguisée pour les Gras.
●(1944) ARVR 168/1. ar maskaradennoù, an ebatoù a bep seurt a vourre kement Douarneneziz ganto.
(3) Femme habillée inconvenablement (d'après la morale chrétienne).
●(1944) VKST Mae 149. ober maskaradenned eus hor merc'hed yaouank.
- maskenn
- masklmaskl
m. –où Masque.
●(1659) SCger 77b. masque, tr. «masq.» ●(c.1718) CHal.ms ii. masque, tr. «masqu'.» ●(1732) GReg 263b. Demasqué, ée, sans masque, tr. «hep masql.» ●Se demasquer, tr. «sevel ar masql.» ●606b. Masque, tr. «Mascl. p. masclou.»
●(1876) TDE.BF 444b. Maskl, s. m., tr. «Masque ; pl. ou.» ●(18--) SAQ II 315. lod en em zic'hiz, a laka masklou var ho dremm (...) pa dennont ho masklou.
●(1949) ENRO 294. Distagit hi ! eme E Veurded an Ijinour Lemel-Eneoù, o tiwiskañ e vaskl.
- maskl enep-gazmaskl enep-gaz
m. Masque à gaz.
●(1941) ARVR 25/3a. Emañ ar masklou enep-gaz o paouez erruout e Brest.
- maskladur
- masklañ / maskliñmasklañ / maskliñ
v.
(1) V. tr. d. Masquer.
●(1659) SCger 77b. masquer, tr. «masqua.» ●(c.1718) CHal.ms ii. masquer tr. «masquein, mouchein.» ●(1732) GReg 606b. Masquer, tr. «Mascla. pr. masclet.»
(2) V. pron. réfl. En em vasklañ : se masquer.
●(c.1718) CHal.ms ii. Les Dames se masquent de peur du hale, tr. «him vasqu' ara en Damet, rac er sehour, rac er spinech.» ●(1732) GReg 606b. Se masquer, tr. «Hem vascla.»
- masklermaskler
m. –ion Fabricant de masques.
●(1732) GReg 606b. Celui qui fait des masques, tr. «Mascler. p. yen.»
- masklet
- masklidigezh
- maskliñmaskliñ
voir masklañ
- maskloùmaskloù
plur.
(1) Marc de fruits foulés.
●(1659) SCger 76b. marc de pommes, tr. «masclou.» ●(1732) GReg 601a. Marc, le restant d'une chose, tr. «Mascl. p. maclou.» ●Marc de pommes, tr. «Masclou avalou.» ●Marc de raisin, tr. «Masclou résin.»
●(1876) TDE.BF 430a. masklou, s. pl. m., tr. «le marc des fruits foulés pour faire de la boisson.»
(2) Marc de graisse fondue.
●(1876) TDE.BF 430a. masklou, s. pl. m., tr. «le marc de la graisse fondue et décantée.»
- maskoù
- MasonMason
n. de pers. Ar Mason : Le Masson.
●(1792-1815) CHCH 121. Matelin er Mason, tr. « Mathurin Le Masson. »
- mastarmastar
m.
(1) Souillure.
●(1872) ROU 102a. Salir, tr. «lacaat leun a vastar.» ●(1876) TDE.BF 444b. Mastar, s. m., tr. «Peu ou pas usité ; souillure, ordure, salissure.»
●(1901) FHAB Genver 208. aben an noz e veze eun tam mad a veillen en he c'hinou, a vastar ag a ionen oc'h e vuzellou.
(2) Souillure morale.
●(1933) MMPA 17. kement bugel a deu war an douar a zigas gantan mastar pec'hed hon zad kentan. (…) diwallet diouz mastar ar pec'hed kentan.
- mastaradur
- mastaraj
- mastarañ / mastariñmastarañ / mastariñ
v.
(1) V. tr. d. Salir, maculer, souiller.
●(1732) GReg 451a. Gâter, soüiller, tacher, tr. «Treg[or] mastarañ. pr. mastaret.» ●841a. Salir, gâter, soüiller, tr. «mastari. mastara. ppf. mastaret.»
●(1857) HTB 5. Mes hep dale hoc'h euz mastaret ar sae-ze. ●(1863) GBI II 74. Gant aoun mastari ho koeffo, tr. «De crainte de salir vos coiffes.» ●(1867) FHB 104/412b. sklabeza, mastara, saôtra, goalla eun dra zakr. ●(1872) ROU 102a. Salir, tr. «Mastara.» ●103b. Souiller, tr. «Mastara.» ●(1876) TDE.BF 444b. Mastara, v. a., tr. «Salir ; p. et.»
●(1902) PIGO I 81. Merc'hik a gar lipad gweren / A vastaro prest he rozen. ●(1908) PIGO II 90. Petra ra d'ac'h dont da vastari ma zi d'in ? ●(1925) FHAB Gouere 253. Mastari paper.
(2) V. pron. réfl. En em vastariñ : se souiller moralement.
●(1852) MML 160. enem oalc'hîn dimeus ar c'hrimo deus pere a nefoa enem vastaret.
●(1912) BUAZpermoal 744. hag en em vastari a reont en kement a anavezont. ●(1914) FHAB Gouere 221. evit en em vastara er gwad hag e pep seurt torfejou heuzus.
- mastarennmastarenn
f. –où Chose sale.
●(1882) CDFi 124-4 novembre p 3. eur vaoues dalc'hmad ar vastaren oc'h he fri.
●(1906) KANngalon Mae 101. goloet a vastouren. ●(1910) FHAB C'hwevrer 54. He zal hag he divoc'h oa roufennet doun ; mes eur vastaren a veze varno, peurvuia teo avoalc'h evit karga an aroudennou. ●(1936) LVPR 66. Eur vastarenn a oa war e zremm, eur glakien ouz e fri.
- mastarennañ
- mastarennetmastarennet
adj. Sali.
●(1909) KTLR 52. n'oa mui banne leaz ebet en he c'hodel hag e oa mastourennet oll he zillad.
- mastariñmastariñ
voir mastarañ
- mastermaster
m. (langage des Joniged) Chef.
●(1979) LJDR 22. le chef que l'on appelait avec respect «Ar Master», quelquefois avec crainte, surtout chez kes «Nevezshanted».
- mastikmastik
m.
(1) Mastic.
●(1633) Nom 99a. Resina lentiscina, mastiche : mastic : masticq.
●(1934) BRUS 275. Du mastic, tr. «mastig.» ●(1962) TDBP II 72. Geo, evel ouzout, ar mastik evel-se n'eus ket a chadenn, tr. «si, tu sais bien, le mastic comme cela n'a pas de «filant» (ne file pas).»
(2) (argot de Morlaix) Beurre.
●(1912) KZVr 419 - 07/04/12. Mastig – amann.
- mastikañmastikañ
v. tr. d. =
●(1849) LLB 1688-1689. De stefein ged koer blot er feuteu disteran / É vastikant a beh ou zi bet er bordeu. ●1780. [er guérein] E vastik hag e stag en tereneu nehué.
- mastin .1mastin .1
m.
(1) Chien de berger.
●(1499) Ca 133a. Mastin. g. matin. ●(1557) B I 736. Ma laca iffam hac amguin / A dehast euel un mastin / En un iain abhominabl, tr. «que je sois, infâme et misérable / jeté à la hâte, comme un chien, dans une affreuse torture !» ●(1633) Nom 30b. Canis molossus : mastin, chien, dogue : mastin, quy bras, dogues.
●(1732) GReg 164b. Chien de Berger, tr. «Mastin. p. mastined.»
●(1876) TDE.BF 444b. Mastin, s. m., tr. «Gros chien.»
(2) Homme brutal.
●(14--) Jer.ms 59. Maz lazyff fyn an mastyn hec. / Myret na achapo an louhec., tr. « Que je tue bien le mâtin répugnant. / Prenez garde que n’échappe le pouilleux. » ●204. Noman Baspasian mastin qui payen, tr. « Maintenant, Vespasien, / Mâtin, chien payen »
●(c.1680) NG 275. er mastin diuat. ●(1792) BD 2869-2870. neuse an traitour hantecrist / ar mastin cry aveso trist, tr. «Alors le traître Antéchrist / ce cruel homme brutal sera malheureux.» ●3265. Que mastin que mab da Satan, tr. «Va, homme brutal, va, fils de Satan.» ●3443. ar mastin cry, tr. «Ce cruel homme brutal.»
●(1876) TDE.BF 444b. Mastin, s. m., tr. «par extension, homme brutal et grossier.»
- mastin .2
- mastinañ
- mastoc'hañ / mastoc'hiñmastoc'hañ / mastoc'hiñ
v. tr. d.
(1) Cochonner, mal faire (un travail).
●(1952) LLMM 34/43. (Douarnenez) mastoc'hiñ : ober fall ul labour. ●(1957) PLBR 121. Plozévet : bastoc'ha, cochonner, saboter un travail. ●(1974) THBI 215. meus aon da vostoc'hi an ostel-man. ●(1984) EBSY 32. (Sant-Ivi) mastoc'hiñ, tr. «faire du mauvais travail.» ●105. Eñ zo 'vastoc'hiñ e labour, tr. «Il fait du mauvais travail.»
(2) Abîmer, esquinter.
●(1935) NOME 114. ar melc'houed a vastoc'he ar c'haol.
- mastoc'hetmastoc'het
adj. (Travail) mal fait.
●(1977) PBDZ 716. (Douarnenez) labour mastoc'het, tr. «du travail mal fait.»
- mastoc'hiñmastoc'hiñ
voir mastoc'hañ
- mastokinmastokin
m. –ed Coquin.
●(1659) SCger 14a. belitre, tr. «mastoquin, p. et.» ●31b. coquin, tr. «mastoquin.» ●76a. mal autru, tr. «mastoquin p. et.» ●158b. mastoquin, tr. «cohuaut.» ●(c.1718) CHal.ms ii. maraud, tr. «Idem, mastoquin haillon.» ●(1732) GReg 210b. Coquin, faineant, lâche, libertin, gueux, tr. «mastoqin. p. mastoqined.»
●(1829) HBM 4. ha perac, mastoqin, e lezes-te antren ebars va zy ur seurt canailles ? ●(1872) FHB 407/334a. ober muioc'h a blijadur d'ar vastokined-ze. ●(1876) TDE.BF 444b. Mastokin, s. m., tr. «Malotru, coquin ; pl. ed.»
- mastokiñ
- mastokinaj
- mastoufet
- mastourennmastourenn
voir mastarenn
- mastrouilhmastrouilh
voir bastrouilh
- masu
- masuet