Devri

Recherche '"merc'h"...' : 16 mots trouvés

Page 1 : de merc_h (1) à merc_hodennan (16) :
  • merc'h
    merc'h

    f. –ed

    I. (en plt de qqn)

    (1) Fille (sens filial).

    (1499) Ca 136a. Merch. g. fille. ●(1557) B I 35. Memeux un merch net ha derch, so guerches, tr. «J'ai une fille pure et belle, qui est vierge.» ●(1576) Cath p. 5. Sanctes Cathel merch dan roe Coste, tr. «Sainte Catherine, fille du roi Coste.» ●(1580) G 512. Nac an merch nac an mam a drouc lam ne blamat, tr. «Ni la mère, ni la fille ne furent blâmés de leurs fautes.»

    (1659) SCger 57b. fille de famille, tr. «merc'h an ti.»

    (1849) LLB 234. Er vearh a Lustregand d'un intanw e zimé. ●908. É vearh hag é bried. ●(1878) EKG II 226. pevar map hag eur verc'h.

    (2) Fille (sens non filial).

    (1612) Cnf 23b. eguit deceu graguez ha merchet, pé eguit caffet ho carantez ha dimiziff dezo. ●(1633) Nom 10b. Puella, pupa, virguncula : fillette : merchic, plachic bihan.

    (1659) SCger 57b. fille, tr. «merc'h p. et.» ●(c.1680) NG 207. er verh iaouanc-se. ●1034. ur verh, Marië hanuet. ●1978. Entre en ol merhet e voy choezet.

    (1821) SST 37. ne ouai quet el er merhiet aral. ●(1838) OVD 170. pautrèd ha merhèd. ●(1849) LLB 527. Er vearh iouank. ●(1878) EKG II 64. aman n'euz nemed merc'hed. ●(1889) CDB 163. Pa ia de gemer dour binniget, / A ra taol lagad d'ar meried, tr. «lorqu'il va pour prendre de l'eau bénite – il donne un coup d'œil aux filles.»

    (1912) KANNjuch Genver 1/4. dillad kaer merriet ar Yeuc'h. ●(1927) KANNkerzevod 9/4. merc'hied yaouank fur ha santel. ●(1927) KANNkerzevod 12/18. ar meried yaouank.

    (3) Merc'h plac'h yaouank : jeune fille non-mariée.

    (1912) CHEG 6. an tad, ar vamm, eur verc'h plac'h yaouank hag eur paotrig a bevarzek vloaz.

    (4) [au plur. avec le suff. plur. –où]

    (1908) FHAB Gwengolo 277. tro ar beorien, ar merc'hejou koz, ridennet. ●(1925) BILZ 150. skanv he fenn, herve m'eman ar c'hiz gant ar merc'hedou yaouank.

    (5) Femme.

    (1849) LLB 215-218. Er bautred e dill koarh, (…) / Er merhed e zeli néein ou gourhedad.

    (1904) ARPA 266. Maleur d'ar merc'hed a zougo ha d'ar re a vago en deveziou-ze !

    II. (en plt de qqc.) Pièce du rouet.

    (1941) ARVR 13/4b. tra ma sach primoc'h war he c'hegeliad kreoñiet ha ma tro buan ha skañv ar «verc'hig» etre he bizied.

    III. (botanique) Merc’hed Keroulle : chardon des champs Circium vulgare.

    (1995) PLTZ 18. Askol du : circium vulgare (chardon des champs), lesanvet ive e Plougastell : ... merhed Keroulle ! (Kerroulle a zo eur gêrig vihan e parrez Plougastell. Moarvad, d'eur mare bennag, merhed yaouank ar gêr-ze a oa diêz tostaad diouto, abalamour d'o harakter leun a bikou!).

    IV. (blason populaire) Merc’hed ruz : surnom des gens du Moustoir-Rémungol.

    (1911) DIHU 73/283. Ér Voustoer-Remengol é hes kaillaj, merhed ru, chas ru. Touierézed e rhér hoah a verhed er barréz-sé.

  • merc'h-a-enor
    merc'h-a-enor

    f. Fille/Demoiselle d’honneur.

    (1840) EBB 42. verhk à hinour, tr. « la fille d’honneur ».

  • merc'h-enor
    merc'h-enor

    f. merc'hed-enor Demoiselle d'honneur dans un mariage.

    (1936) IVGA 25. Ar wreg yaouank, avat, hag an darn-vuia eus ar merc'hed-enor.

  • merc'h-fall
    merc'h-fall

    f. merc'hed-fall Putain.

    (1687) MArtin 3. Gant Merc'het fal bordelerien. ●(1792) BD 4286. euit da orchedis ha da ol merchet fal, tr. «En ce qui concerne ta luxure et toutes tes mauvaises filles.»

    (1847) MDM 311. gand ar merc'hejou fall.

  • merc'h-kaer
    merc'h-kaer

    f. (famille)

    (1) Belle-fille, fille du mari ou de la femme.

    (1732) GReg 88b. Belle-fille, fille d'un autre lit, tr. «Merc'h-caër. p. merc'hed-caër

    (2) Belle-fille, bru.

    (1732) GReg 88b. Belle-fille, bru, tr. «Merc'h-caër. p. merc'hed-caër

  • merc'h-nevez
    merc'h-nevez

    f. Jeune mariée.

    (1659) SCger 77a. Nouuelle mariée, tr. «merc'h neuez

  • merc'h-vihan
    merc'h-vihan

    f. (famille) Petite-fille.

    (1732) GReg 413b. Petite fille de la petite fille, ou du petit fils (quatrième degré) tr. «Merc'h vihan an douarenès, pe an douarèn.»

    (1876) TDE.BF 452a. Merc'h-vihan, s. f., tr. «Petite-fille, degré de parenté.»

  • merc'heg
    merc'heg

    f. –ed (famille)

    (1) Belle-fille, fille du mari ou de la femme.

    (1732) GReg 413b. Belle-fille, fille d'un autre lit, tr. «Van[netois] merhecq. p. merhegued, merhigued.» ●(1744) L'Arm 29a. Belle-Fille, fille d'un autre lit, tr. «Meairhaic.. aiguétt. f.» ●(1790) MG 92. Me mès dessàuét mignon ur vèrheq pehani, eit recompance, en dès groeit he goalh a boén deign. (…) èl ma pardonét d'hou mèrheq.

    (2) Belle-fille, bru.

    (1792-1815) CHCH 121. merheg er Gunen, tr. « la bru de la femme Le Cunff. » ●(1821) SST.ab iii. é dri mab hac é dair merhec.

  • Merc'her .1
    Merc'her .1

    m. –ioù

    I. Mercredi.

    (1621) Mc 111. Dan mercher dirac maz dibry ha maz eufy.

    (1659) SCger 159b. Merc'her, tr. «Mercredy.» ●(1792) HS 302. D'er merhérieu ha d'er gunérieu a gorf er blæ.

    (1902) PIGO I 69. eur merc'her, devez ar marc'had. ●(1969) BAHE 62/32. D'ar merc'herioù e veze foar ar C'houerc'had.

    II. (religion)

    (1) Merc’her ar Basion : mercredi saint.

    (1974) YABA 23.02. Moned e hrènt de govesat de merhér er Basion.

    (2) Merc'her-al-Ludu : le mercredi des cendres.

    (1576) H 53. A dal dez sul an septuagesim pe dez mercher an ludu bede an sul quentafu goude pasch hanuet quasimodo, tr. « From Septuagesima Sunday or Ash-Wednesday till the first Sunday after Easter, names Quasi modo. »

    (1633) Nom 226a. Cineralia : le iour des Cendres : Demercher an meur, pe Demercher an ludu.

    (c.1718) CHal.ms i. le Iour des cendres, tr. «merherh el luru, merherh.»

    (1855) BDE vi. er merhér cé ezou hanhuet merhér el ludu.

    (3) Merc'her-ar-Meur : le mercredi des cendres.

    (1917) LZBt Gouere 18. Pemzek dioute a'n em rentas en Kimbenza da vercher-ar-meur. ●34. Nouet de ar merc'her ar meur, he tremenas eus ar bed-man d'ar Baradoz de Wener ar groaz.

    (4) Merc’her ar peuzlard : mercredi de la Septuagésime.

    (1909) MMEK 75. gouel an tri berad goad, en em gav da verc'her ar puz-lard.

    (5) local. Merc'her ar bijon : le mercredi des cendres.

    (c.1718) CHal.ms i. le Iour des cendres, tr. «merherh er bijon a sarz[eau].»

  • Merc'her .2
    Merc'her .2

    m. (astronomie) Mercure.

    (1732) GReg 729a. Mercure, tr. «Merçz. Merc'her

    (1876) TIM 47. ni e huélou de guetan pen er stiren-rid, hanhuet Merhér.

    (1907) FHAB Here 228. Ar blanedenn hanvet Mercur, pe Merc'her, a zo ker garo hag ar verelaouen.

  • merc'hervezh
    merc'hervezh

    m. –ioù

    (1) Durée d'un mercredi.

    (1877) EKG I 217. Pemp devez goude-ze, eur merc'hervez, etre dek hag unnek heur euz ar mintin.

    (2) Ur merc’hervezh : un certain mercredi.

    (1974) TDBP III 215. Ur merc’hervez e oa degouezet deomp mond euz ar gêr.

  • merc'heta
    merc'heta

    v. intr. Courir les filles.

    (1732) GReg 414a. Aller chercher des filles, tr. «Mont da verc'hedta

    (1868) SBI I 294. C'hui na oc'h ket o kezeca, / C'hui 'zo en hent o verc'heta tr. «Vous, ce n'est pas des chevaux que vous cherchez, / Vous êtes en route pour courir les filles.» ●(1878) BAY 22. merheta, tr. «fréquenter les filles.» ●(1890) MOA 191b. Courir les filles, tr. «merc'heta

    (1964) LLMM 107/415. Ma, Kokig kaezh, o verc'heta emeur ivez ?

  • merc'hetaer
    merc'hetaer

    m. –ion Coureur de femmes.

    (1732) GReg 446a. Galant, qui aime une dame, & qui en est aimé, tr. «merc'hetaër. p. merc'hetaëryen.» ●(17--) FG II 29. messier ivé a merchettaër. ●(17--) EN 2835. Bougour dit, merhetair, tr. «Bonjour à toi, coureur de filles.»

    (1838) CGK 3. neus quet crioc'h planeden vit hini eur merc'hetaër. ●(1890) MOA 370a. Paillard, s. m. tr. «merc'hetaer

    (1921) GRSA 390. merhetaour dibar eùé.

    ►[empl. comme épith.]

    (17--) EN 1900. ar hoquin merhetair, tr. «le coquin coureur de filles.»

  • merc'hetaerezh
    merc'hetaerezh

    m. =

    (1910) ISBR 303. spontein er vro get lahereh, laeronsi, entañnereh ha merhetereh.

  • merc'hodenn
    merc'hodenn

    f. –où, –ed

    (1) Poupée.

    (1499) Ca 136a. Merchodenn. g. poupee.

    (1659) SCger 95b. poupine ou poupée, tr. «merc'hoden.» ●(1732) GReg 744a. Poupée, jouet de petite fille, tr. «Merchodenn. p. merc'hodennou

    (1866) FHB 66/111b. c'hoari gant ar verc'hoden. ●(1876) TDE.BF 452a. Merc'hodenn, merc'hodik, s. f., tr. «Poupée.»

    (1980) EBSB 43. (Ar vro vigoudenn) ur verc'hodenn, tr. «une poupée.» ●(1983) PABE 50. (Berrien) merhodenn, tr. «poupée.»

    (2) Femme.

    (1933) KANNkerzevod 77/9. Ha c'houi, merc'hodenned, tammou chuchu, / Da janch mod d'an traou, ne gavit ket an tu ?

    (3) Fantoche.

    (1907) BOBL 12 octobre 159/1b. ar ministr koant Picquart, mestr an armeou, jeneral merc'hoden a zo anezan.

  • merc'hodennañ
    merc'hodennañ

    v. Faire des poupées.

    (1732) GReg 744b. Faire des poupées d'enfans, tr. «Merc'hodenna. pr. merc'hodennet

    (1876) TDE.BF 452a. Merc'hodenna, v. n., tr. «Faire des poupées.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...