Recherche 'merdead...' : 4 mots trouvés
Page 1 : de merdead (1) à merdeadurezh (4) :- merdeadmerdead
m. merdeidi Marin.
●(1499) Ca 46a. Cordenn merdeat. g. corde a marinyer. ●90b. g. clameur ou cri des nautoniers. b. garm pe cri an merdeidi. ●96b. gallice loyer de marinyer. britonice. gopr merdeat. ●136a. Merdeat. g. maronnier / ou naute. ●(1633) Nom 111a-b. Bardocuculus, pallium Hispanicum, sagum, cuculum : coqueluchon, cape de marinier, ou de chartier : capot, cabell, cap merdeat, pe an charratter. ●116a. Caligæ follicantes, laxæ brachæ : chausses larges ou marinieres : bragesou pe hautou ledan, eguis re'n merdeïdy. ●129a. Fabrica materaria, lignaria : l'ouuroir du marinier : an plaçc ma vez an merdeat ô ober ez afferou. ●151b. Transtra, iuga : les bancs des gascheurs, ou rameurs : an tostou, ar bancquou ma vez, an merdeidy ò rouëuat. ●168b. Segestria : enueloppoir où dorment les nautonniers : anueloppoüer, pe guelè an merdeïdy.
●(1659) SCger 77a. Marinier, tr. «merdeat, deïdi.» ●(1728) Resurrection 990. Ret uoa bout merdeat ha tremen ar mor bras. ●(1732) GReg 607b. Matelot, tr. «Merdead. p. merdaïdy, merdeidy. mordead. p. mordeidy.» ●652a. Navigant, qui navigue actuellement, tr. «Merdead. p. merdaïdy. mordead. p. mordeady. Van[netois] merdead. p. merdeïdy.»
●(1888) SBI II 300. groeg 'r merdead, tr. «La femme de l'homme de mer.» ●(1879) ERNsup 162. merdead, mordead, plur. merdeidi, merdidi, matelot, se dit en Trég[uier], sur les côtes.
●(1921) LABR ii. haval e oè geton e oè ur merdéat tolet en ur vag hedorr.
- merdeadennmerdeadenn
f. –où Voyage par mer.
●(1914) RNDL 108. er verdéaden éh omb geti, tr. «la navigation que nous faisons.»
- merdeadur
- merdeadurezhmerdeadurezh
f.
(1) Navigation.
●(1732) GReg 652a. Navigation, tr. «merdeadurez.»
●(1964) ABRO 9. A-barzh pell em boe gouiziegezh war ar jedoniezh ha skiant ar verdeadurezh hag e tapis difazi an tu da embreger ar gouelioù, da roeñvat ha da sturiañ.
(2) Marine.
●(1732) GReg 207a. Le controlleur de la marine, tr. «counteroller ar verdadurez.»
(3) Merdeadurezh a vrezel : marine de guerre.
●(1941) ARVR 27/4c. eilvestr eus ar Verdeadurez a Vrezel.