Devri

Recherche 'merglet...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de merglet (1) à merglet (1) :
  • merglet
    merglet

    adj.

    (1) Rouillé.

    (1499) Ca 136a. Merclet. g. rouille.

    (1744) L'Arm 343a. Rouillé, Enrouillé, tr. «Mælgrétt.» ●(1772) KI 308. en Durques velgret, tr. «des tricoises rouillées.»

    (1838) OVD 289. nettat er ré [péhieu] crasset pé merglet. ●(1849) LLBg III 73. hoarnaj merglet. ●(1857) HTB 220. gwenneien ponner ha melget ! ●(1870) FHB 260/405b. He fuzul ne oa ket merklet evit-se. ●(18--) SAQ II 205. eun tach merglet.

    (1909) KTLR 162. fusuillou merglet !

    (2) (en plt de qqn) Qui a le teint jauni par la maladie.

    (1871) GBI II 560. Terrupl eo glaz ho jod, kornig ho tal merglet. ●(1879) ERNsup 162. bek melget, teint jaune (rouillé). Plusq[uellec].

    (1996) GRVE 42. n'on ket evid gweled ar fas velget-se.

    (3) (Linge) piqué.

    (1931) VALL 666a. linge qui a des taches de rouille, tr. «merglet

    (4) (en plt de l'eau) =

    (1924) LZMR 41. en eur waz dour merglet. ●(1970) BHAF 48. prajou fall leun a zour merglet.

    (5) (Dent) cariée.

    (1942) VALLsup 85b. (dent) gâtée, tr. «merglet (G. Morvan).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...