Devri

Recherche 'miñson...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de minson-1 (1) à minsonet (6) :
  • miñson .1
    miñson .1

    adj. & interj. (argot de La Roche-Derrien)

    I. Adj.

    (1) Mauvais.

    (1885) ARN 56. Mauvais. Br. : Fall. Arg[ot] : Minson. ●Minson e bet ann tariek, tr. «maigre a été le pourboire.» ●(1893) RECe xiv 269. en deus divoaret toud i c'hourdajo gañd ër bilhezed miñson.

    (2) Tunodoù miñson : mensonges.

    (1935) ANTO 82. N'eus nemet tunodou miñson gant i jes.

    (3) Miñson war da glankouer : ferme ta gueule.

    (1974) SKOL 55/45. E Lannuon, e lavaras dezhañ : «Miñson war da glankouer !»

    II. Interj. Rien, que dalle.

    (1968) BRUD 30/18. netra d'ober (...) «Miñson», da laras Rohiz.

  • miñson .2
    miñson .2

    m. –ed (argot des tailleurs vannetais) Enfant.

    (1932) BRTG 74. Girieu ag el langaj «kemenér» misoned = bugalé.

  • miñsonajoù
    miñsonajoù

    plur. (argot de La Roche-Derrien) Mauvaises actions.

    (1893) RECe xiv 268. groet 'm eus miñsonajo eneb ën éñ ag eneb d'o ches.

  • miñsonardiñ
    miñsonardiñ

    v. intr. (argot de La Roche-Derrien) Médire.

    (1935) ANTO 82. Goût a oar miñsonardi gant e glank ?

  • miñsoner
    miñsoner

    m. (argot de La Roche-Derrien) Homme pingre.

    (1885) ARN 27. Pingre. – Br. : Tastoner. Arg[ot] : Minsoner.

    (1970) BHAF 61. Tro da gein, «misoner», ma «spoeñsin» dit eun toulladig karotez da lakaad em zrotaj. ●(1975) BAHE 87/9. Goje, miñsoner, deus e-barzh ar c'houez ha taol da bouez war ar bank. 'T eus ket granig, paour ? ●10. Ho chez, miñsoner, a zo ur sapre ambreilhon. ●14. Miñsoner : ma faotr, gwaier.

  • miñsonet
    miñsonet

    adj. (argot de La Roche-Derrien) En colère.

    (1893) RECe xiv 269. Neuze oa miñsonet an añbrelhin.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...