Recherche 'miñson...' : 6 mots trouvés
Page 1 : de minson-1 (1) à minsonet (6) :- miñson .1miñson .1
adj. & interj. (argot de La Roche-Derrien)
I. Adj.
(1) Mauvais.
●(1885) ARN 56. Mauvais. Br. : Fall. Arg[ot] : Minson. ●Minson e bet ann tariek, tr. «maigre a été le pourboire.» ●(1893) RECe xiv 269. en deus divoaret toud i c'hourdajo gañd ër bilhezed miñson.
(2) Tunodoù miñson : mensonges.
●(1935) ANTO 82. N'eus nemet tunodou miñson gant i jes.
(3) Miñson war da glankouer : ferme ta gueule.
●(1974) SKOL 55/45. E Lannuon, e lavaras dezhañ : «Miñson war da glankouer !»
II. Interj. Rien, que dalle.
●(1968) BRUD 30/18. netra d'ober (...) «Miñson», da laras Rohiz.
- miñson .2miñson .2
m. –ed (argot des tailleurs vannetais) Enfant.
●(1932) BRTG 74. Girieu ag el langaj «kemenér» misoned = bugalé.
- miñsonajoùmiñsonajoù
plur. (argot de La Roche-Derrien) Mauvaises actions.
●(1893) RECe xiv 268. groet 'm eus miñsonajo eneb ën éñ ag eneb d'o ches.
- miñsonardiñmiñsonardiñ
v. intr. (argot de La Roche-Derrien) Médire.
●(1935) ANTO 82. Goût a oar miñsonardi gant e glank ?
- miñsonermiñsoner
m. (argot de La Roche-Derrien) Homme pingre.
●(1885) ARN 27. Pingre. – Br. : Tastoner. Arg[ot] : Minsoner.
●(1970) BHAF 61. Tro da gein, «misoner», ma «spoeñsin» dit eun toulladig karotez da lakaad em zrotaj. ●(1975) BAHE 87/9. Goje, miñsoner, deus e-barzh ar c'houez ha taol da bouez war ar bank. 'T eus ket granig, paour ? ●10. Ho chez, miñsoner, a zo ur sapre ambreilhon. ●14. Miñsoner : ma faotr, gwaier.
- miñsonetmiñsonet
adj. (argot de La Roche-Derrien) En colère.
●(1893) RECe xiv 269. Neuze oa miñsonet an añbrelhin.