Devri

Recherche 'ministr...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de ministr (1) à ministrerezh (3) :
  • ministr
    ministr

    m. –ed

    I. (politique)

    (1) Ministre.

    ●(1499) Ca 138b. Ministr. g. ministre.

    ●(1732) GReg 627a. Ministre, parlant de Roïaume, tr. «Ministr ar Rouë. p. Ministred.»

    ●(1894) BUZmornik 191. her c'hemeraz da genta ministr.

    ●(1906) BOBL 11 août 99/2a. ministr an Deskadurezh publik. ●(1910) MBJL 53. ministred ar rouanez Viktoria. ●(1915) HBPR 20. ministred pinvidik meur. ●(1925) BUAZ 196. kenta ministr ar c'halif pe roue ar Mahometaned. ●(1934) BRUS 303. Un ministre, tr. «ur ministr –ed.»

    (2) Administrateur.

    ●(c.1500) Cb 10b. gal. administrateur. b. ministr.

    II. (religion)

    (1) Ministre.

    ●(1557) B I 28. Me a ray maruaill debraillet / Fez Iesu Crist he ministret, tr. «Je rendrai terriblement effrontés les ministres de la foi de Jésus-Christ.»

    ●(1838) OVD 205. ministrèd en Eutru Doué.

    (2) Ministr aoter =

    ●(1880) SAB 50-51. ar pez ne zere nemet ouz an ilizou cals ministret auter enno.

  • ministrañ
    ministrañ

    v. tr. d.

    (1) (religion) Administrer (les sacrements).

    ●(1499) Ca 138b. Ministraff. g. ministrer.

    (2) Décider.

    ●(14--) N 178-179. Dre hon reol ret eo dre scol goulenn / Ha dren chabistr quent maz ministrenn, tr. «D'après notre règle, il me faut nécessairement demander / Au chapitre, avant que je décide.»

  • ministrerezh
    ministrerezh

    m. –ioù Ministère.

    ●(1931) VALL 470a. Ministère, tr. «ministrerez m.» ●(1954) BAHE 2/9. Ministrerezh an Deskadurezh. ●(1958) BAHE 15/3. Ministrerezh an Diabarzh.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...