Devri

Recherche 'mint...' : 26 mots trouvés

Page 1 : de mint (1) à mintret (26) :
  • mint
    mint

    m. (botanique)

    (1) Menthe.

    (2) Mint-du : menthe poivrée.

    (1990) TTRK 75. ar mint-du (Mentha piperita).

  • mintard
    mintard

    m.

    (1) Froid, froidure.

    (1732) GReg 439a. Froid, froidure, tr. «Et burlesquement. Miñtard, mitard

    (1876) TDE.BF 460b. Miñtard, mitard, s. m. V[annetais] Le P. Grégoire donne à ce mot, en style burlesque, le sens de froidure, par rapport aux corps animés.»

    (2) En devout ar mintard : avoir froid.

    (1732) GReg 439a. Avoir grand froid, tr. «Van[netois] endevout er mitard

    (1876) TDE.BF 460b. Endevout er mitard, V[annetois], tr. «attraper froid.»

    (3) Serriñ ar mintard : attraper froid.

    (1732) GReg 439a. J'ai ramassé du froid, tr. «Van[netois] serret em es er miñtard

  • mintenn
    mintenn

    f. (habillement) Mitaine.

    (1499) Ca 138b. Minten. l. hec mitta / te.

  • minter
    minter

    m. –ion Chaudronnier.

    (1659) SCger 23b. chaudronnier, tr. «minter.» ●(c.1718) CHal.ms i. chaudronnier, tr. «mignan, miter.» ●Dinandier, tr. «mignan, mitter, peligaour, peligour.» ●(1732) GReg 158a. Chaudronnier, tr. «Minter. p. mintéryen.

    (1896) GMB 420. dinandier (…) à Pontrieux minter.

    (1934) BRUS 269. Un chaudronnier, tr. «ur mitour

  • minterezh
    minterezh

    m.

    (1) Chaudronnerie (métier).

    (1732) GReg 158a. Chaudronnerie, metier tr. «Mintérez.».

    (2) Chaudronnerie (récipients, etc.).

    (1732) GReg 158a. Chaudronnerie, marchandise de chauderons tr. «Mintérez.».

  • minti
    minti

    s. (botanique) Menthe.

    (1927) AVZH III 133. pere a bae an deog war ar vent1 (minty, bom).

  • mintin
    mintin

    m. & adv. –ioù

    I. M.

    (1) Matin.

    (1499) Ca 21a. Beure vide in mintin. ●138b. Mintin. g. matin. ●(1575) M 255. Son deze pep myntin, ara tabourinou, tr. «Chaque matin sonnent pour eux les tambours.»

    (1659) SCger 77b. matin, tr. «mintin.» ●160a. mintin, tr. «matin.» ●(1710) IN I 11. ar mintiniou hac ar pardaeziou. ●(1732) GReg 608a. Matin, le commencement du jour, tr. «Mintin. ar mintin. Van[netois] mitin. er mitin

    (1847) MDM 76. aichui marvailladen ar mintin-man. ●(1878) EKG II 270. gouzout a rit peger berr eo ar mintiniou er mareou-man euz ar bloaz.

    (2) Kousk-mintin : grasse matinée.

    (1877) EKG I 76. e feson e karer ober ar c'housk-mintin e kostez bro Leon.

    (1924) ZAMA 28. er paleziou, an holl a ra kousk mintin. ●(1934) FHAB C'hwevrer 410. chom a ra da ober e gousk mintin. ●(1964) YHAO 136. da ober e gousk mintin.

    (3) Pred-mintin : petit déjeuner.

    (1921) PGAZ 46. Epad ma veze oc'h aoza ar pred-mintin.

    (4) Antronoz vintin : le lendemain matin.

    (c.1680) NG 329. Hac en tronos mintin.

    (1846) BAZ 105. partial antronos-vintin. ●(1849) LLB 2096. Hag en trenoz vitin é kleu en Overen. ●(1878) EKG II 11. betek antronoz vintin.

    (1900) MSJO 70. hag anternos vintin e tiblaser adarre. ●114. Anternos vintin e lavaras da dud he di n'oa ket dinec'h. ●(1910) MAKE 92. antronoz vintin.

    (5) Warc'hoazh vintin : demain matin.

    (1732) GReg 262b. Demain au matin, tr. «Varc'hoaz-vintin

    (1878) EKG II 315. Varc'hoaz vintin me a vezo e Plougasnou.

    (6) Dec'h vintin : hier matin.

    (1856) VNA 113. hier matin, tr. «déh-vitin

    (7) [après un nom de jour] Matin.

    (1854) PSA II 218. Eid el lun vitin. ●247. Eid er merh vitin. ●281. Eid er merhér vitin. ●(1877) BSA 307. D'ar zadorn vintin.

    II. Adv.

    (1) Tôt.

    (1710) IN I 145. sevel mintinoc'h.

    (1838) OVD 103. seuel mitinoh en trenoz. ●(1877) EKG I 169. re vintin oa. ●(1894) BUZmornik 34. sevel mintinoc'h eged ar re all. ●273. Ho boaza a eure da zevel mintin.

    (1905) FHAB Meurzh/Ebrel 60. ker mintin hag ar voualc'h. ●(1906) DIHU 13/224. Ne saù ket mitin eit donet de govésat. ●(1907) PERS 356. o tont ker mintin da labourat. ●(1910) MAKE 62. great re vintin.

    ►[au diminutif]

    (1732) GReg 259b. Mintinicq avoalc'h.

    (2) Da vintin : le matin.

    (1612) Cnf 68a. diouz an Nos, ha da Mintin, ha var an dez.

    (1790) MG 377. Me mès bet un amzér ma vourrèn ém gulé de vitin.

    (1838) OVD 189. De vitin é ma ehué lipran sperèd mab-dén.

    (3) Diouzh mintin / diouzh ar mintin : le matin.

    (1612) Cnf 27a. ma lauaren oll assamblez ma breuier diouz an mintyn. ●(1633) Nom 11b. Manius : né du matin : vnan á ve ganet diouz an mintin.

    (1710) IN I 438. lavaret ho pedennou diouz nos ha diouz vintin.

    (1860) BAL 217. da 7 eur diouz ar mintin. ●(1868) KMM 25-26. Diouz ar mintin, goude ar bedenn.

    (1906) KPSA 26. Red eo ober, dioc'h ar mintin, e doare ar bugel a zo en e gavel. ●(1944) VKST Ebrel 113. ober eun tamm dibikouza diouz ar mintin.

    (4) A-vintin : dès le matin.

    (1787) BI 58. hac ë ouai à vitin quenn irrauquet el er-ré-ral...

    (1821) SST iv. Ne rer meit blasphemein a vitin bet en nos. ●(1849) LLB 490. A vitin bet en noz.

    (1939) RIBA 45. Divernet ha lédet e oè dehè a vitin, un dé, danùé diù pé tér karg, d'obér ur hrazad araok bout dastumet.

    (5) A-vintin-mat : de bon matin.

    (1787) BI 224. Pier (...) ë-yass à vitin matt de gavouét ur Hovezour.

    (1838) OVD .189 seuel en trenos a vitin mad.

    (1913) AVIE 281. Ha rah er bobl e zé, a vitin mat, d'en tanpl aveit er cheleuet. ●(1921) BUFA 194. A vitin mat, en trenoz.

    (6) Mintin mat : de bon matin.

    (1783) BV 7/150-151. no deffo nemert chom er guer euit fette / ha donet mintin mat argoas ar beure.

    (1911) SKRS II 77. Mintin mad ez a kuit dioc'h ar gear, ha ne zistro nemet da noz.

    (7) Mintin-c'houloù : de bon matin.

    (1659) SCger 77b. de bon matin, tr. «mintin goulou.» ●(1727) HB 28. Mintin-c'houlou d'am c'hlasq nep a savo, / Eme Zoue, a dra sur am c'havo. ●(1744) L'Arm 233b. Bien-matin, tr. «Mitin-goleu

    (1929) FHAB Genver 31. Houman a yea mintin c'houlou, a-raok ma veze sec'het ar c'hlizenn diwar ar geot.

    (8) A-darzh ar mintin : de bon matin.

    (1939) RIBA 38. En trenoz, a darh er mitin, é ta en tad-gad de bark er maligorn.

    (9) Aube, point du jour.

    (1922) BUBR 16/100. Diouz an tarz-mintin betek ar serr-noz.

  • mintin-c'houloù
    mintin-c'houloù

    adv. Très tôt.

    (1727) HB 28. Mintin-c'houlou d'am c'hlasq nep a savo, / Eme Zoue, a dra sur am c'havo. ●335. hac a vezo vigilant d'he difen mintin-c'houlou. ●(1732) GReg 608b. De grand matin, tr. «Mintin-goulou. mintin-c'houlou. mintin c'houlou deiz.» ●(1744) L'Arm 233b. Bien-matin, tr. «Mitin-goleu

  • mintin-pasapl
    mintin-pasapl

    adv. Assez tôt.

    (1744) L'Arm 233b. D'assez bon matin, tr. «Mitin passable

  • mintinad
    mintinad

    m. –où Matinée.

    (1767) ISpour 280. hou pout reit er mitinat de Zoué.

  • mintinajoù
    mintinajoù

    plur. Besoins du matin.

    (1957) PLBR 52. mintinachou, tr. «besoins du matin (Pouldreuzic).»

  • mintinal
    mintinal

    adj. Matinal.

    (1732) GReg 608b. Matineux, euse, matinal, ales, tr. «Mintinal

  • mintinapl
    mintinapl

    adv. Matinal.

    (1744) L'Arm 233b. Matinal, ale, tr. «Mitinable.» ●Matineux, euse, tr. «Mitinable

  • mintiniad
    mintiniad

    m. –ioù Matinée.

    (1732) GReg 608b. Matinée, tout le tems du matin, tr. «Van[netois] mitinyad. p. ëu.» ●(1744) L'Arm 233b. Matinée, tr. «Mitiniatt.. adeu. m.»

    (1932) BRTG 21. Er mitiniad e dreménè ér vorh hag en anderùiad én é diegeh.

  • mintinius / mintinus
    mintinius / mintinus

    adj. Matinal, qui se lève tôt.

    (c.1500) Cb 61a. [dezrou] inchoatiuus / a / um. g. commencement ou matineux b. dezrous / pe mintinyus.

    (1909) NOAR 56. Da c'houlou-deiz ?... Toneilhe ! C'houi avat a zo mintinus da gas ho loened er-meaz.

  • mintinvezh
    mintinvezh

    m./f. –ioù

    (1) Matinée, durée d'un matin.

    (1499) Ca 139a. b. mintinguez. g. matinee. ●(1521) Cc. mitinguez, matinée. (d'après DEBm 337).

    (1732) GReg 608b. Matinée, tout le tems du matin, tr. «Mintinvéz. p. mintinvezou

    (1876) TDE.BF 460b. Mintinvez, s. f., tr. «Matinée, du point du jour à midi.»

    (2) (Un) certain matin.

    (1835) AMV 130. Eur mintinves e casas e zomistiq gant eul lizer. ●(1877) EKG I 239. ar persoun intru a ieaz kuit eur vintinvez. ●(1894) BUZmornik 636. Eur mintinvez, var dro ar pevarzek a viz guengolo.

    (1905) IVLD 106. Edo o vont d'he zevez, eur mintinvez, pa velaz daou amezeg d'ezhan. ●(1906) KANngalon C'hwevrer 35. eur vintinvez a viz Even.

  • mintinvezhiad
    mintinvezhiad

    m. –où Contenu d'une matinée.

    (1931) VALL 454b. le contenu de la matinée, tr. «mintinveziad m.»

  • mintoue
    mintoue

    interj. Espèce de juron (déformation de m'en tou : je le jure).

    (1909) HBAL 8. Un dra farsus, mintoue ! ha, ha, ha !... ●(1910) BUJA 61. Me ne anavezan nemet al lezen-ze, ha ma ve heuillet mad, e ve neubeutoc'h a vizied skotet, mintoue ! ●63. Koulz oa d'id dusdu, mintoue, beza lezet ganeomp hon daou ar restad kig-ze. ●63-64. Mintoue, te zo diskiant awoalc'h o terri da ben evelse.

  • mintouelle
    mintouelle

    interj. Espèce de juron (voir : mintoue).

    (1912) CHEG 9. Gant ar yec'hed az peus, mintouelle ! e c'helfez ober kaeroc'h !

  • mintoueller
    mintoueller

    interj. Espèce de juron (voir : mintoue).

    (1909) ATC 9. Mintoueller ! C'hoari mat a rez.

  • mintous
    mintous

    coll. (pathologie) Boutons.

    (1896) GMB 429. pet[it] tréc[orois] mintous boutons, irritation de la peau.

  • mintoustac'h
    mintoustac'h

    interj. Espèce de juron. cf. mintoue

    (1766) MM 1164. mintoustac'h estonet eoüt, tr. «je vous le jure, on resta stupéfait.»

  • mintr
    mintr

    m. –où Mitre.

    (1499) Ca 139a. Mintr. g. mittre. ●(c.1500) Cb 12b. g. aulmuce / ou mittre a prestre. b. mitr an belec. ●(1633) Nom 110b. Albogalerus, mitra Episcopalis : vne mittre, chapeau d'Euesque : mintr an Escop.

    (1659) SCger 80a. mitre, tr. «mintr.» ●160a. mintr, tr. «mitre.» ●(1732) GReg 629a. Mitre, ornement pontifical & abbatial, tr. «Mintr. p. mintrou

    (1849) LLBg II 37. er mitr ar ou feneu. ●(1894) BUZmornik 149. gant he viskamant a eskop hag eur mintr skeduz var he benn.

  • mintrad
    mintrad

    coll. Teès peu.

    (1876) TDE.BF 460b. Mintrad, adv., tr. «Très-peu.»

  • mintrek
    mintrek

    adj. Mitral.

    (1931) VALL 471b. Mitral, en forme de mitre, tr. «mintrek

  • mintret
    mintret

    adj. Coiffé d'une mitre.

    (1732) GReg 629a. Mitré, qui a droit de mitre, tr. «Mintret.» ●Abbé crossé & mitré, tr. «Abad croçzet ha mintret

    (1941) SAV 19/32. mintret e benn.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...