Devri

Recherche 'mogedenn...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de mogedenn (1) à mogedennus (4) :
  • mogedenn
    mogedenn

    f. –où

    (1) (Une) fumée.

    (17--) TE 463. Sorti e ras ag er voguêdèn-ze carhuèt-lann, de béré é hoai bet reit ur bouvoër haval doh hani en huill-gruguêt ar en doar.

    (1821) SST iii. ur vogueden quen du.

    (1902) PIGO I 184. eur vogeden o sevel 'uz d'ar c'hoat. ●(1912) MMPM 20. hag e teuz evel eur vogeden. ●(1957) AMAH 245. e save diouzh an oaled ur vogedenn ken tev ha ken put ma rankemp leuskel an nor hag ar prenestroù digor war o hed.

    (2) Lakaat ur vogedenn : fumer (du tabac).

    (1957) BRUD 2/43. An deiz-se, e-ser lakaad eur vogedenn, evel ma lavare, e oa eet Yann ar Pichon, kouilh Kêrspern, war-zu ar Stankou.

    (3) Exhalaison, fumet.

    (1732) GReg 328b. Il s'éleve des exhalaisons de la terre, tr. «Moguedennou a sao eus an douar.» ●385a. Exhalaison, vapeur sèche et chaude, que le feu souterrain pousse de la terre, & que les astres attirent, tr. «Moguedenn. p. moguedennou. ur voguedenn a sao eus an douar.» ●442a. Fumée, vapeur qui sort des viandes chaudes, &c., tr. «Moguedenn. p. moguedennou.» ●La fumée du vin, tr. «moguedenn ar guïn.» ●442b. Fumet, petite fumée qui sort du vin, ou d'une perdrix preparée, & qui chatoüille l'odorat, tr. «Moguedennicq c'huëcq.»

    (1854) PSA II 144. ur voguêden a frond huêc. ●(1863) GOM 162. da sevel betec he drôn evel ur vogueden eus ar parfum agreabl.

    (1933) MMPA 161. ar vogedenn a c'houez vat a sav eus ar mirr hag an ezans.

    (4) Vapeur, émanation.

    (1732) GReg 949a. Vapeur, tr. «moguedenn. p. moguedennou.» ●(1876) TDE.BF 463a. Mogedenn, s. f., tr. «Exhalaison, miasme, vapeur.»

    (5) Brume, brouillard.

    (1849) LLB 1227. É sewel ged ou zreid ur vogeden téhoel.

    (6) sens fig. Petite quantité (de choses abstraites).

    (1854) PSA II 203. eid ur voguéden a inour. ●(1894) BUZmornik 210. eur vogedenn a henor hag a c'hloar.

    (1907) FHAB Meurzh/Ebrel 41. Anez n'hon dezo nemet eur vogeden religion.

  • mogedenn-douar
    mogedenn-douar

    f. (botanique) Fumeterre.

    (1732) GReg 442b. Fumeterre, plante médecinale, tr. «Van[netois] mogueden-douar

    (1876) TDE.BF 463a. Mogedenn-doar, s. f., tr. «V[annetais] Fumeterre, plante.»

  • mogedenniñ
    mogedenniñ

    v. intr. Produire des exhalaisons.

    (1876) TDE.BF 463a. Mogedenni, v. n., tr. «Jeter des exhalaisons, des vapeurs.»

  • mogedennus
    mogedennus

    adj. Qui produit des exhalaisons.

    (1876) TDE.BF 463a. Mogedennuz, adj., tr. «Qui jette des exhalaisons, des vapeurs.» ●(1890) MOA 256a. Qui jette des exhalaisons, tr. «mogedennuz

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...