Recherche 'mogn...' : 7 mots trouvés
Page 1 : de mogn-1 (1) à mognez (7) :- mogn .1mogn .1
adj.
(1) Qui n'a pas de doigts.
●(1659) SCger 45a. qui n'a point de doigts, tr. «moign.»
●(1876) TDE.BF 471b. Mougn, mogn, adj., tr. «Manchot.»
(2) Dorn mogn : moignon de main.
●(1876) TDE.BF 463a. Mogn, mougn, adj., tr. «Manchot.» ●Dourn mogn, tr. «manchot.» ●He-mañ a zo dourn mogn, tr. «celui-ci est manchot.» ●(1894) BUZmornik 880. he zaou zorn mougn.
●(1908) FHAB Meurzh 92. soubit ho torn-mougn en dour. ●(1920) LZBl Gouere 352. en eur ober forz ormidou gant he zaouarn mogn.
- mogn .2mogn .2
m. –ed Manchot, homme qui a perdu une main.
●(1659) SCger 160a. moign, tr. «manchot.» ●(1732) GReg 597b. Manchot, ote, qui n'a qu'une main dont il se puisse aider, tr. «Moign. p. moigned.»
●(1876) TDE.BF 471b. Mougn, mogn, s. m., tr. «Manchot.»
●(1925) BUAZmadeg 197. ar paour keaz mougn a c'houlennaz kaout he zourn en dro.
- mogn .3mogn .3
m. –où Moignon.
●(1867) FHB 150/363a. Ne reas ket eur van epad ma troc'het he vreac'h. Pa voa distaguet, ha louzaouet he vogn, e kemeraz he vrec'h distaguet.
- mogna
- mogna-gompezmogna-gompez
f. (famille) Tante propre.
●(1732) GReg 905b. Propre tante, sœur du pere ou de la mere, tr. «moigna gompès. p. moignaëd compès»
- mogna-gozh
- mognezmognez
f. –ed Manchote.
●(1876) TDE.BF 463a. Mognez, mougnez, s. f., tr. «Femme amputée du poignet, manchote.»