Devri

Recherche 'mogn...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de mogn-1 (1) à mognez (7) :
  • mogn .1
    mogn .1

    adj.

    (1) Qui n'a pas de doigts.

    (1659) SCger 45a. qui n'a point de doigts, tr. «moign

    (1876) TDE.BF 471b. Mougn, mogn, adj., tr. «Manchot.»

    (2) Dorn mogn : moignon de main.

    (1876) TDE.BF 463a. Mogn, mougn, adj., tr. «Manchot.» ●Dourn mogn, tr. «manchot.» ●He-mañ a zo dourn mogn, tr. «celui-ci est manchot.» ●(1894) BUZmornik 880. he zaou zorn mougn.

    (1908) FHAB Meurzh 92. soubit ho torn-mougn en dour. ●(1920) LZBl Gouere 352. en eur ober forz ormidou gant he zaouarn mogn.

  • mogn .2
    mogn .2

    m. –ed Manchot, homme qui a perdu une main.

    (1659) SCger 160a. moign, tr. «manchot.» ●(1732) GReg 597b. Manchot, ote, qui n'a qu'une main dont il se puisse aider, tr. «Moign. p. moigned

    (1876) TDE.BF 471b. Mougn, mogn, s. m., tr. «Manchot.»

    (1925) BUAZmadeg 197. ar paour keaz mougn a c'houlennaz kaout he zourn en dro.

  • mogn .3
    mogn .3

    m. –où Moignon.

    (1867) FHB 150/363a. Ne reas ket eur van epad ma troc'het he vreac'h. Pa voa distaguet, ha louzaouet he vogn, e kemeraz he vrec'h distaguet.

  • mogna
    mogna

    f. –ed (famille)

    (1) Tante.

    (1732) GReg 905b. Tante, cousine germaine du pere ou de la mere, tr. «moigna. p. moignaed»

    (2) Mognaig : jeune tante.

    (1732) GReg 905b. Jeune tante, tr. «Oüessans & bas Leon. moignaicg. p. moignaïgou

  • mogna-gompez
    mogna-gompez

    f. (famille) Tante propre.

    (1732) GReg 905b. Propre tante, sœur du pere ou de la mere, tr. «moigna gompès. p. moignaëd compès»

  • mogna-gozh
    mogna-gozh

    f. (famille) Vieille tante.

    (1732) GReg 905b. Grande tante, tr. «moigna goz

  • mognez
    mognez

    f. –ed Manchote.

    (1876) TDE.BF 463a. Mognez, mougnez, s. f., tr. «Femme amputée du poignet, manchote.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...