Devri

Recherche 'moust...' : 40 mots trouvés

Page 1 : de moust-1 (1) à moustrus (40) :
  • moust .1
    moust .1

    adj.

    I. (en plt de qqn)

    (1) Élégant, pimpant.

    (1909) TOJA 37. sell te aze breman eur pôtr moust. ●(1913) HIGO 5. ken koant ha ken moust ! ●(1913) KOME 8. Ken brao e juntont d'in ha ken moust ec'h on gante ! (1925) CHIM 11. Me a oa eur pôtr moust gwechall… ●(1931) VALL 560a. Pimpant, tr. «moust

    (2) Léger, agile, vif.

    (1899) BOL 22. goude e vimp divac'hain ha moust, tr. «ensuite nous serons ingambes et légers.»

    II. (en plt de qqc.) Pimpant.

    (1936) BREI 450/3b. pegen kempenn ha moust eo hirie [iliz Kerien].

  • moust .2
    moust .2

    adv. intens.

    (1) Complètement, tout à fait.

    (1838) CGK 8. Teuët moust eo var (lire : va) c'hof carr. ●(1879) ERNsup 163. mousk, moust : maro-mousk, tout à fait mort, Go[ello].

    (1902) PIGO I 162. krouget moust. ●(1909) LZBt Du 7. friket ha lac'het mousk. ●(1964) KTMR 15. deg kelienenn lazet moust. ●(1965) KATR 11. maro-moust e oa.

    (2) Tout naet moust : tous jusqu'au dernier.

    (1879) ERNsup 163. toud ned moust, tous jusqu'au dernier, Lanr[odec].

    (3) = (?) Complètement (?).

    (1914) KZVr 52 - 01/03/14. Plijout a ra d'ê traou krenn ha ouesk, da zerri moust o izili gwevn.

  • moust .3
    moust .3

    m. Moût.

    (1499) Ca 142a. Moust. g. idem.

    (1732) GReg 644b. Mout, vin doux qui n'a pas encore boüilli, tr. «Moust

  • moust .4
    moust .4

    s. (habillement) Pennoù moust : franges.

    (1942) VALLsup 82a. Franges, tr. «pennou moust pl.» ●(2013) COSBI 14. la veste et le gilet sont agrémentées de franges, les pennoù mouss.

  • moustach
    moustach

    m. –où Moustache.

    I.

    (1633) Nom 17b. Alæ, barbæ, mustax : les moustaches : an moustachou, moustagennou.

    (1732) GReg 644b. Moustache, tr. «Moustaich. p. moustaichou.» ●(17--) CT Acte II 1191. ma moustago friset, tr. «mes moustaches frisées.»

    (1866) BOM 24. da droc'ha ma moustachou.

    (1909) KTLR 7. friza, zoken, he moustachou.

    II. Krennañ e voustachoù da ub. : régler son compte à qqun.

    (1825-1830) CON 4199-4200 (Go) J. Conan. Nin retornas dar han da anons don hamaradet / Emoamb crened o moustagou da gals a rusianed, tr. F. Favereau «... Que nous avions raccourci les moustaches à pas mal de Russes.»

  • moustachenn
    moustachenn

    f. –où Moustache.

    (1633) Nom 17b. Alæ, barbæ, mustax : les moustaches : an moustachou, moustagennou. ●(1647) Am A.345(c). Ma hellemp ataich deoch eur moustachen / A se ouz ho pen evel cuchennou, tr. « Si nous pouvions vous attacher une moustache, / Là, à votre tête, comme des mèches »

    (1659) SCger 82a. moustache, tr. «moustachen.» ●(1732) GReg 644b. Longue moustache, tr. «Moustachenn. p. moustachennou

  • moustachenneg
    moustachenneg

    m. moustachenneion Homme qui a une longue moustache.

    (1732) GReg 644b. Celui qui a une longue moustache, tr. «Moustachennecq. p. moustachennéyen.»

  • moustachennek
    moustachennek

    adj. Qui a une longue moustache.

    (1732) GReg 644b. Celui qui a une longue moustache, tr. «Moustachennecq

  • moustachoù
    moustachoù

    pl. moustach

  • moustailhenn
    moustailhenn

    f. (météorologie) Brouillard épais, pluie fine.

    (1931) VALL 84a. Brouillard épais, pluie fine, tr. «moustailhenn f.»

  • moustañva
    moustañva

    v. tr. d. Goûter du bout des lèvres.

    (1890) MOA 148b. Goûter du bout des lèvres, tr. «muz-tanva, – mouz-tanva, v. a. et n.»

    (1942) VALLsup 88a. Goûter du bout des lèvres, tr. «moustañva.» ●(1957) AMAH 206. ne raen nemet moustañva va boued.

  • mouster
    mouster

    f. –ioù (religion) Monastère.

    (1732) GReg 138b. Levr an dyellou, (...) vès a ur voustèr. ●228b. Les couvens sont les maisons des Religieux, les Monasteres & les Abbayes celles des Moines, tr. «Ar C'houvénchou a so evit ar Religiused, ar moustéryou hac an Abatyou evit ar vænec'h.» ●634a. Monastere, maison solitaire de Religieux, tr. «Moustér. p. moustéryou

    (1866) SEV 251. abad mouster Landevennek.

  • Mousteruz
    Mousteruz

    n. de l. Moustéru.

    I. Mousteruz.

    (1866) FHB 52/412a. vikel e Mousteruz. ●(1877) EKG I 83. ac'hano oa deuet da gostez Mousteruz. ●(18--) SON II 146. En peb dorn boutaillad gwin ru, / Vont etrezec ar Vonsteru; // Vont etrezec ar Vousteru / Da welt he eontr, ar c'hure du !

    (1914) ARVG 139. an nevoa da zerviji Treglanviz, Mousteru ha Koadout (…) Parouz Mousteru, stag gwechall ouz Pedernek. ●(1922) EMAR 129. E skol merc'hed Mousteruz, / 'Weler eun dra souezus. ●(1933) BREI 332/1a. Goualan, person Mousteru. ●(1935) BREI 423/4a. bourk Mousteru. ●(1935) BREI 431/4a. e bourk Mousteru.

    (2002) TEBOT 106a. Treglañvuz ha Gurunuhel / Mousteruz, Boulvriag / Ha Pont-Melvez ha Bulad / Mael, Sant-Servez ha Kallag.

    II.

    (1) Étymologie populaire.

    (1859) GUIn I 17. Mousterus, qui doit son nom au manteau rouge des Templiers.

    (2) Dicton.

    (2004) TROMK 219a. Mousteruz, / Botoù-koad ha loeroù ruz. Aotrou Olier.

    III. [Toponymie locale]

    (c.1870) GBI II 42. 'Tre Gwengamp ha santes Katelin, 'Deûz lac'het pewarzek kant den.

  • Mousteruziz
    Mousteruziz

    pl. Habitants de Mousteru.

    (1914) ARVG Eost 139. betek ar c’houlz ma teurveas Mousteruiz sevel d’ean eur presbitoar neve.

  • moustig
    moustig

    m. (botanique) Mousse.

    (1973) SKVT II 47. da gerc'hat eus ar moustig-se.

  • moustik
    moustik

    m. –ed (entomologie) Moustique.

    (1884) LZBt Meurzh 63. leun a oa [ann ti] a c'houenn, a voustiked hag a laou zoken.

    (1923) LZBt Gouere 33. daoust d'ar moustiked da zont alies da biket 'ne. ●(1943) TRHS 41. ar c'hwibued hag ar moustiked.

  • Moustoer-Logunec'h
    Moustoer-Logunec'h

    n. de l. Moustoir-Ac.

    (1) Moustoer-Logunec’h.

    (1905) ALMA 69. Moustoer-Logonec’h. ●(1905) DIHU 01/18. er Voustér Loguneh. ●(1919) DBFV.Sup 51b. Moustoér-Loguneh. ●(1927) GERI.Ern 407. Moustoér-Logunec'h.(1934) BRUS 296. er Voustoér-Loguneh.

    (1902) LZBg Mae 103. Moustoér. ●(1906) DIHU 16/273. Un anderù d'er Voustoér é tas / A Loguneh diù intron vras. ●(1919) DBFV.Sup 51b. er Voustoér.(1927) GERI.Ern 406. er Voustoér.

    (2) (blason populaire) Voir chas.

  • Moustoer-Remengol
    Moustoer-Remengol

    n. de l. Moustoir-Rémungol.

    (1) Moustoer-Remengol.

    (1902) LZBg Mae 103. Moustoér-Remungol. ●(1919) DBFV.Sup 51b. Moustoér-Remungol.(1927) GERI.Ern 407. Moustoer-Remungol. ●(1934) BRUS 296. er Voustoér-Remengol.

    (1748) CI.pou 158. Er Vouster, Er Voustoir.

    (1919) DBFV.Sup 51b. er Voustoér.(1927) GERI.Ern 406. er Voustoér.(1930) GUSG 81. Jandarmed er Voustoér ino oé é valé.

    (2) (blasons populaires) Voir chas, merc’h, touierez.

  • moustougnañ
    moustougnañ

    v.

    (1) V. tr. d. Mâcher (quand on a pas de dents).

    (1940) SAV 18/69.(Pleiben...) Moustougna, verb. Doare-chaokat a[r] re a zo dizant. Sk. : Emañ an hini goz o voustougna he zamm bara. Moustougna a ra ar bugelig an tamm kreun a zo bet roet d'ezañ.

    (2) V. intr. Marmonner, marmotter.

    (1957) BRUD 2/44. «E pe leh 'ta ema o kuzad ?» a voustougne Yann etre e zent. ●(1958) BRUD 3/106. Moustougnad : Komz etre an dent.

  • moustougnet
    moustougnet

    adj. Rabroué.

    (1933) KANNkerzevod 80/8. Ha me en otroumobil, moustougnet gant va filhor 'vit mont ebarz…

  • moustr .1
    moustr .1

    m.

    (1) Pression.

    (1908) FHAB Genver 4. skiant an touch (...) Ne ket ebken ar stok he-unan a vez santet, mes ive nerz ar moustr, cunvelez an dra, an domder, ar boan...

    (2) Cauchemar qui oppresse.

    (1732) GReg 819a. Rêve importun, & incommode, rêve fâcheux, tr. «moustr. p. moustrou.» ●Avoir des rêves fâcheux, tr. «cahout moustrou

    (1876) TDE.BF 472a. Moustr, s. f., tr. «Rêve pénible, cauchemar qui opresse.» ●(1890) MOA 158a. Cauchemar qui oppresse, tr. «moustr, m.»

  • moustr .2
    moustr .2

    s. –où (domaine militaire) Montre.

    (1732) GReg 637a. Montre, revuë des troupes, tr. «Moustr. p. moustrou.» ●Montre générale, revuë generale, tr. «Moustrou bras. ar moustrou bras.» ●Faire montre, la revuë de l'armée, tr «Ober moustr

  • moustrad
    moustrad

    m. –où (pharmacie) Comprimé.

    (1931) VALL 139b. Comprimé (pharm.), tr. «moustrad m. pl. ou

  • moustradenn
    moustradenn

    f. –où (Une) pression.

    (1904) KANngalon Du 253. Moustra a reaz anezhan var he stommok [ar ciboer] o lavaret dre ar voustraden-ze (…).

  • moustradur
    moustradur

    m. –ioù

    (1) Écrasement, action d'écraser.

    (1732) GReg 320a. L'action d'écraser, tr. «moustradur

    (2) Oppression, action d'opprimer.

    (1732) GReg 675b-676a. Oppression, action de celui qui opprime, tr. «moustradur

  • moustraj
    moustraj

    m. Écrasement, action d'écraser.

    (1732) GReg 320a. L'action d'écraser, tr. «Moustraich. Van[netois] moustrach

  • moustrañ .2
    moustrañ .2

    v. (domaine militaire) Faire la montre.

    (1732) GReg 637a. Faire montre, la revuë de l'armée, tr «moustra. pr. moustret

  • moustrañ / moustriñ .1
    moustrañ / moustriñ .1

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Fouler, écraser.

    (1659) SCger 47b. ecraser, tr. «moustra.» ●(1732) GReg 320a. Écraser, tr. «moustra. pr. moustret.» ●429a. Fouler avec les piez quelque chose que ce soit, tr. «moustra gad an treid.» ●(1744) L'Arm 162b. Fouler, tr. «Moustrein.» ●(17--) VO 56. A beb-tu d'er riolèn é hoai man ha guiaud mouistrét d'en dud é torhuinial ar nehai.

    (1876) TDE.BF 472a. Moustra, v. a., tr. «écraser, fouler, tasser la terre.»

    (1939) RIBA 36. m'hellehè hou moustrein èl un tamm ioud.

    (2) Moustrañ e galon : réprimer, refouler sa colère.

    (1878) EKG II 130. Oh ! ma c'houfac'h pegement a gounnar a ioa enn-oun-me ! Ha koulskoude e ranken moustra va c'haloun.

    (3) Presser.

    (1904) KANngalon Du 253. Moustra a reaz anezhan var he stommok [ar ciboer] o lavaret dre ar voustraden-ze (…).

    (4) Réprimer.

    (1921) PGAZ 23. moustra plegou fall he c'haloun.

    (5) Opprimer.

    (1732) GReg 676a. Opprimer, accabler, vexer, tr. «moustra. pr. moustret

    (1876) TDE.BF 472a. Moustra, v. a., tr. «Opprimer, oppresser.»

    (6) Chiffonner.

    (1732) GReg 165a. Chiffonner, bouchonner du linge, des habits, tr. «moustra. pr. moustret

    (1876) TDE.BF 472a. Moustra, v. a., tr. «ciffonner.»

    B. V. tr. i.

    A.

    ►[empl. comme subst.] Pression.

    (1911) BUAZperrot 648. d'an distera moustra a reat varnezo.

    B.

    (1) Moustrañ war an imor : réprimer, refouler sa colère.

    (1905) KANngalon Ebrel 368. o voustra var hon imor.

    (2) Moustrañ war e galon =

    (1869) HTC 39. Caër en doa Joseph moustra var he galoun.

    (1911) BUAZperrot 646. Mes dioc'htu e voustras var e galon hag ez eas en hent.

    (3) Moustrañ war e boan =

    (1909) KTLR 6. Ar mestr-eskrimer a bakas meur a daol feuk en he gosteziou. Gueachou, e vijent ken pounner ma venne sempla. Mez bep tro e voustre var he boan.

    II. V. intr. =

    (1920) KANNgwital 205/110. raktal, er guelet o voustra hag oc'h en em renta karantezus.

  • moustre
    moustre

    s. –où Cauchemar.

    (1659) SCger 105a. resuerie, tr. «monstre.» ●(1732) GReg 819a. Rêve importun, & incommode, rêve fâcheux, tr. «monstre. p. monstreou

  • moustreal
    moustreal

    v. intr. Cauchemarder.

    (1732) GReg 819a. Avoir des rêves fâcheux, tr. «monstrei. pr. monstreët

    (1942) VALLsup 29a. Avoir des cauchemars, tr. «moustre(r)al (L[oeiz] ar Fl[oc'h].»

  • moustrer .1
    moustrer .1

    adj. Diaoul moustrer : démon incube.

    (1732) GReg 525a. Demon incube, tr. «an Diaul moustrer

    (1876) TDE.BF 472b. Moustrer, s. m., tr. «Incube, cauchemard.» ●Ann diaoul moustrer, tr. «le démon incube.»

  • moustrer .2
    moustrer .2

    m. –ion Celui qui foule.

    (1732) GReg 429a. Celui qui foule ainsi [avec les piez], tr. «moustrer p. yen

  • moustrerezh
    moustrerezh

    m.

    (1) Action de fouler avec les pieds.

    (1732) GReg 429a. L'action de fouler [avec les piez], tr. «moustrérez

    (2) Oppression.

    (1732) GReg 675b-676a. Oppression, action de celui qui opprime, tr. «moustrérez

    (1938) FHAB Genver 5. an eskibien meksikat a gas lizeri evit flastra moustrerez Calles hag evit frealzi ar gristenien gwasket en o frankiz.

  • moustrerig
    moustrerig

    m.

    (1) Foulon, cauchemar.

    (1732) GReg 140a. Cauchemar, le foulon. (Noms que le Peuple donne à une certaine maladie, ou oppression d'estomac, qui fait croire à ceux qui dorment, que quelqu'un est couché sur eux. Ce que les Simples attribuent au Demon Incube, tr. «Ar moustrericq.» ●525a. Incube, oppression nocturne qui eempêche de respirer, & de parler, & qui vient des cruditez de l'estomac, tr. «Ar moustericq (lire : moustrericq)

    (2) Moustrerig-noz : foulon, cauchemar.

    (1834) SIM 94. ar re a guez en drouc-sant, o deus ar mousteric en nôs.

    (1958) ADBr lxv 4/512-513. (An Ospital-Kammfroud) Mouserig-noz : n. m. pluriel inusité. – Désigne des êtres imaginaires, des sortes d'esprits follets qui viennent tourmenter le sommeil des vivants en leur provoquant des cauchemards : Ar mouserig-noz a zo bet o voustra din va feultrin en noz-mañ : ken n'am-eus ranket gompal gantañ !

  • moustriñ
    moustriñ

    voir moustrañ

  • moustroad
    moustroad

    m. moustreid (anatomie)

    (1) Cheville.

    (1905) BOBL 14 octobre 56/3b. riska reaz hag e oa tapet e vouztroad en dent ha friket. ●(1941) SAV 20/19. (Pleiben, Gwezeg) Moustroad, ano gourel, liester : moustreid. Ufern, ibil-troad. ●(1943) TRHS 63. betek e voustreid. ●(1955) STBJ 27. betek o moustreid. ●175. azalek ma morzed betek ma moustroad. ●(1962) GERV 10. betek ar moustreid. ●(1964) ABRO 102. hag e vriatas va moustreid.

    (2) (anatomie animale) = (?) Canon, paturon (?).

    (1913) BOBL 27 septembre 458/2e. Al loen kezek (…). Ar bouliji na dleont ket beza anavezet pa zeller a-dreuz d'al loen, ha kentoc'h ar moustroad eun tam soupl. ●(1916) FBBF 129 (16 mai). Le poulain à quatre balzanes, pevar mous troad guen, n'est-ce pas cela ?

  • moustrouilh .1
    moustrouilh .1

    adj.

    (1) Crasseux.

    (1876) TDE.BF 472b. Moustrouilh, adj. C[ornouaille], tr. «Couvert de crasse de corps.»

    (2) Mari voustrouilh : femme crasseuse.

    (1876) TDE.BF 472b. On dit Mari voustrouilh, à une femme ordinairement sale.»

  • moustrouilh .2
    moustrouilh .2

    s. Souillon.

    (1977) PBDZ 185. (Douarnenez) moustrouilh, tr. «femme malpropre.»

  • moustrouzal / moustrouz
    moustrouzal / moustrouz

    v. intr. Bruire doucement.

    (1862) BBR 158. Ar waz er c'hoad (…) / Pa vous-trouz (…) o tremen. ●(1869) FHB 234/197a. an ograou o voustrouz evel eun ezennik avechou.

  • moustrus
    moustrus

    adj. Oppressif.

    (1931) VALL 514b. Oppressif, tr. «moustrus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...