Devri

Recherche 'moust...' : 40 mots trouvés

Page 1 : de moust-1 (1) à moustrus (40) :
  • moust .1
    moust .1

    adj.

    I. (en plt de qqn)

    (1) Élégant, pimpant.

    ●(1909) TOJA 37. sell te aze breman eur pôtr moust. ●(1913) HIGO 5. ken koant ha ken moust ! ●(1913) KOME 8. Ken brao e juntont d'in ha ken moust ec'h on gante ! ●(1925) CHIM 11. Me a oa eur pôtr moust gwechall… ●(1931) VALL 560a. Pimpant, tr. «moust.»

    (2) Léger, agile, vif.

    ●(1899) BOL 22. goude e vimp divac'hain ha moust, tr. «ensuite nous serons ingambes et légers.»

    II. (en plt de qqc.) Pimpant.

    ●(1936) BREI 450/3b. pegen kempenn ha moust eo hirie [iliz Kerien].

  • moust .2
    moust .2

    adv. intens.

    (1) Complètement, tout à fait.

    ●(1838) CGK 8. Teuët moust eo var (lire : va) c'hof carr. ●(1879) ERNsup 163. mousk, moust : maro-mousk, tout à fait mort, Go[ello].

    ●(1902) PIGO I 162. krouget moust. ●(1909) LZBt Du 7. friket ha lac'het mousk. ●(1964) KTMR 15. deg kelienenn lazet moust. ●(1965) KATR 11. maro-moust e oa.

    (2) Tout naet moust : tous jusqu'au dernier.

    ●(1879) ERNsup 163. toud ned moust, tous jusqu'au dernier, Lanr[odec].

    (3) = (?) Complètement (?).

    ●(1914) KZVr 52 - 01/03/14. Plijout a ra d'ê traou krenn ha ouesk, da zerri moust o izili gwevn.

  • moust .3
    moust .3

    m. Moût.

    ●(1499) Ca 142a. Moust. g. idem.

    ●(1732) GReg 644b. Mout, vin doux qui n'a pas encore boüilli, tr. «Moust.»

  • moust .4
    moust .4

    s. (habillement) Pennoù moust : franges.

    ●(1942) VALLsup 82a. Franges, tr. «pennou moust pl.» ●(2013) COSBI 14. la veste et le gilet sont agrémentées de franges, les pennoù mouss.

  • moustach
    moustach

    m. –où Moustache.

    I.

    ●(1633) Nom 17b. Alæ, barbæ, mustax : les moustaches : an moustachou, moustagennou.

    ●(1732) GReg 644b. Moustache, tr. «Moustaich. p. moustaichou.» ●(17--) CT Acte II 1191. ma moustago friset, tr. «mes moustaches frisées.»

    ●(1866) BOM 24. da droc'ha ma moustachou.

    ●(1909) KTLR 7. friza, zoken, he moustachou.

    II. Krennañ e voustachoù da ub. : régler son compte à qqun.

    ●(1825-1830) CON 4199-4200 (Go) J. Conan. Nin retornas dar han da anons don hamaradet / Emoamb crened o moustagou da gals a rusianed, tr. F. Favereau «... Que nous avions raccourci les moustaches à pas mal de Russes.»

  • moustachenn
    moustachenn

    f. –où Moustache.

    ●(1633) Nom 17b. Alæ, barbæ, mustax : les moustaches : an moustachou, moustagennou. ●(1647) Am A.345(c). Ma hellemp ataich deoch eur moustachen / A se ouz ho pen evel cuchennou, tr. « Si nous pouvions vous attacher une moustache, / Là, à votre tête, comme des mèches »

    ●(1659) SCger 82a. moustache, tr. «moustachen.» ●(1732) GReg 644b. Longue moustache, tr. «Moustachenn. p. moustachennou.»

  • moustachenneg
    moustachenneg

    m. moustachenneion Homme qui a une longue moustache.

    ●(1732) GReg 644b. Celui qui a une longue moustache, tr. «Moustachennecq. p. moustachennéyen.»

  • moustachennek
    moustachennek

    adj. Qui a une longue moustache.

    ●(1732) GReg 644b. Celui qui a une longue moustache, tr. «Moustachennecq.»

  • moustachoù
    moustachoù

    pl. moustach

  • moustailhenn
    moustailhenn

    f. (météorologie) Brouillard épais, pluie fine.

    ●(1931) VALL 84a. Brouillard épais, pluie fine, tr. «moustailhenn f.»

  • moustañva
    moustañva

    v. tr. d. Goûter du bout des lèvres.

    ●(1890) MOA 148b. Goûter du bout des lèvres, tr. «muz-tanva, – mouz-tanva, v. a. et n.»

    ●(1942) VALLsup 88a. Goûter du bout des lèvres, tr. «moustañva.» ●(1957) AMAH 206. ne raen nemet moustañva va boued.

  • mouster
    mouster

    f. –ioù (religion) Monastère.

    ●(1732) GReg 138b. Levr an dyellou, (...) vès a ur voustèr. ●228b. Les couvens sont les maisons des Religieux, les Monasteres & les Abbayes celles des Moines, tr. «Ar C'houvénchou a so evit ar Religiused, ar moustéryou hac an Abatyou evit ar vænec'h.» ●634a. Monastere, maison solitaire de Religieux, tr. «Moustér. p. moustéryou.»

    ●(1866) SEV 251. abad mouster Landevennek.

  • Mousteruz
    Mousteruz

    n. de l. Moustéru.

    I. Mousteruz.

    ●(1866) FHB 52/412a. vikel e Mousteruz. ●(1877) EKG I 83. ac'hano oa deuet da gostez Mousteruz. ●(18--) SON II 146. En peb dorn boutaillad gwin ru, / Vont etrezec ar Vonsteru; // Vont etrezec ar Vousteru / Da welt he eontr, ar c'hure du !

    ●(1914) ARVG 139. an nevoa da zerviji Treglanviz, Mousteru ha Koadout (…) Parouz Mousteru, stag gwechall ouz Pedernek. ●(1922) EMAR 129. E skol merc'hed Mousteruz, / 'Weler eun dra souezus. ●(1933) BREI 332/1a. Goualan, person Mousteru. ●(1935) BREI 423/4a. bourk Mousteru. ●(1935) BREI 431/4a. e bourk Mousteru.

    ●(2002) TEBOT 106a. Treglañvuz ha Gurunuhel / Mousteruz, Boulvriag / Ha Pont-Melvez ha Bulad / Mael, Sant-Servez ha Kallag.

    II.

    (1) Étymologie populaire.

    ●(1859) GUIn I 17. Mousterus, qui doit son nom au manteau rouge des Templiers.

    (2) Dicton.

    ●(2004) TROMK 219a. Mousteruz, / Botoù-koad ha loeroù ruz. Aotrou Olier.

    III. [Toponymie locale]

    ●(c.1870) GBI II 42. 'Tre Gwengamp ha santes Katelin, 'Deûz lac'het pewarzek kant den.

  • Mousteruziz
    Mousteruziz

    pl. Habitants de Mousteru.

    ●(1914) ARVG Eost 139. betek ar c’houlz ma teurveas Mousteruiz sevel d’ean eur presbitoar neve.

  • moustig
    moustig

    m. (botanique) Mousse.

    ●(1973) SKVT II 47. da gerc'hat eus ar moustig-se.

  • moustik
    moustik

    m. –ed (entomologie) Moustique.

    ●(1884) LZBt Meurzh 63. leun a oa [ann ti] a c'houenn, a voustiked hag a laou zoken.

    ●(1923) LZBt Gouere 33. daoust d'ar moustiked da zont alies da biket 'ne. ●(1943) TRHS 41. ar c'hwibued hag ar moustiked.

  • Moustoer-Logunec'h
    Moustoer-Logunec'h

    n. de l. Moustoir-Ac.

    (1) Moustoer-Logunec’h.

    ●(1905) ALMA 69. Moustoer-Logonec’h. ●(1905) DIHU 01/18. er Voustér Loguneh. ●(1919) DBFV.Sup 51b. Moustoér-Loguneh. ●(1927) GERI.Ern 407. Moustoér-Logunec'h. ●(1934) BRUS 296. er Voustoér-Loguneh.

    ►

    ●(1902) LZBg Mae 103. Moustoér. ●(1906) DIHU 16/273. Un anderù d'er Voustoér é tas / A Loguneh diù intron vras. ●(1919) DBFV.Sup 51b. er Voustoér. ●(1927) GERI.Ern 406. er Voustoér.

    (2) (blason populaire) Voir chas.

  • Moustoer-Remengol
    Moustoer-Remengol

    n. de l. Moustoir-Rémungol.

    (1) Moustoer-Remengol.

    ●(1902) LZBg Mae 103. Moustoér-Remungol. ●(1919) DBFV.Sup 51b. Moustoér-Remungol. ●(1927) GERI.Ern 407. Moustoer-Remungol. ●(1934) BRUS 296. er Voustoér-Remengol.

    ►

    ●(1748) CI.pou 158. Er Vouster, Er Voustoir.

    ●(1919) DBFV.Sup 51b. er Voustoér. ●(1927) GERI.Ern 406. er Voustoér. ●(1930) GUSG 81. Jandarmed er Voustoér ino oé é valé.

    (2) (blasons populaires) Voir chas, merc’h, touierez.

  • moustougnañ
    moustougnañ

    v.

    (1) V. tr. d. Mâcher (quand on a pas de dents).

    ●(1940) SAV 18/69.(Pleiben...) Moustougna, verb. Doare-chaokat a[r] re a zo dizant. Sk. : Emañ an hini goz o voustougna he zamm bara. Moustougna a ra ar bugelig an tamm kreun a zo bet roet d'ezañ.

    (2) V. intr. Marmonner, marmotter.

    ●(1957) BRUD 2/44. «E pe leh 'ta ema o kuzad ?» a voustougne Yann etre e zent. ●(1958) BRUD 3/106. Moustougnad : Komz etre an dent.

  • moustougnet
    moustougnet

    adj. Rabroué.

    ●(1933) KANNkerzevod 80/8. Ha me en otroumobil, moustougnet gant va filhor 'vit mont ebarz…

  • moustr .1
    moustr .1

    m.

    (1) Pression.

    ●(1908) FHAB Genver 4. skiant an touch (...) Ne ket ebken ar stok he-unan a vez santet, mes ive nerz ar moustr, cunvelez an dra, an domder, ar boan...

    (2) Cauchemar qui oppresse.

    ●(1732) GReg 819a. Rêve importun, & incommode, rêve fâcheux, tr. «moustr. p. moustrou.» ●Avoir des rêves fâcheux, tr. «cahout moustrou.»

    ●(1876) TDE.BF 472a. Moustr, s. f., tr. «Rêve pénible, cauchemar qui opresse.» ●(1890) MOA 158a. Cauchemar qui oppresse, tr. «moustr, m.»

  • moustr .2
    moustr .2

    s. –où (domaine militaire) Montre.

    ●(1732) GReg 637a. Montre, revuë des troupes, tr. «Moustr. p. moustrou.» ●Montre générale, revuë generale, tr. «Moustrou bras. ar moustrou bras.» ●Faire montre, la revuë de l'armée, tr «Ober moustr.»

  • moustrad
    moustrad

    m. –où (pharmacie) Comprimé.

    ●(1931) VALL 139b. Comprimé (pharm.), tr. «moustrad m. pl. ou.»

  • moustradenn
    moustradenn

    f. –où (Une) pression.

    ●(1904) KANngalon Du 253. Moustra a reaz anezhan var he stommok [ar ciboer] o lavaret dre ar voustraden-ze (…).

  • moustradur
    moustradur

    m. –ioù

    (1) Écrasement, action d'écraser.

    ●(1732) GReg 320a. L'action d'écraser, tr. «moustradur.»

    (2) Oppression, action d'opprimer.

    ●(1732) GReg 675b-676a. Oppression, action de celui qui opprime, tr. «moustradur.»

  • moustraj
    moustraj

    m. Écrasement, action d'écraser.

    ●(1732) GReg 320a. L'action d'écraser, tr. «Moustraich. Van[netois] moustrach.»

  • moustrañ .2
    moustrañ .2

    v. (domaine militaire) Faire la montre.

    ●(1732) GReg 637a. Faire montre, la revuë de l'armée, tr «moustra. pr. moustret.»

  • moustrañ / moustriñ .1
    moustrañ / moustriñ .1

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Fouler, écraser.

    ●(1659) SCger 47b. ecraser, tr. «moustra.» ●(1732) GReg 320a. Écraser, tr. «moustra. pr. moustret.» ●429a. Fouler avec les piez quelque chose que ce soit, tr. «moustra gad an treid.» ●(1744) L'Arm 162b. Fouler, tr. «Moustrein.» ●(17--) VO 56. A beb-tu d'er riolèn é hoai man ha guiaud mouistrét d'en dud é torhuinial ar nehai.

    ●(1876) TDE.BF 472a. Moustra, v. a., tr. «écraser, fouler, tasser la terre.»

    ●(1939) RIBA 36. m'hellehè hou moustrein èl un tamm ioud.

    (2) Moustrañ e galon : réprimer, refouler sa colère.

    ●(1878) EKG II 130. Oh ! ma c'houfac'h pegement a gounnar a ioa enn-oun-me ! Ha koulskoude e ranken moustra va c'haloun.

    (3) Presser.

    ●(1904) KANngalon Du 253. Moustra a reaz anezhan var he stommok [ar ciboer] o lavaret dre ar voustraden-ze (…).

    (4) Réprimer.

    ●(1921) PGAZ 23. moustra plegou fall he c'haloun.

    (5) Opprimer.

    ●(1732) GReg 676a. Opprimer, accabler, vexer, tr. «moustra. pr. moustret.»

    ●(1876) TDE.BF 472a. Moustra, v. a., tr. «Opprimer, oppresser.»

    (6) Chiffonner.

    ●(1732) GReg 165a. Chiffonner, bouchonner du linge, des habits, tr. «moustra. pr. moustret.»

    ●(1876) TDE.BF 472a. Moustra, v. a., tr. «ciffonner.»

    B. V. tr. i.

    A.

    ►[empl. comme subst.] Pression.

    ●(1911) BUAZperrot 648. d'an distera moustra a reat varnezo.

    B.

    (1) Moustrañ war an imor : réprimer, refouler sa colère.

    ●(1905) KANngalon Ebrel 368. o voustra var hon imor.

    (2) Moustrañ war e galon =

    ●(1869) HTC 39. Caër en doa Joseph moustra var he galoun.

    ●(1911) BUAZperrot 646. Mes dioc'htu e voustras var e galon hag ez eas en hent.

    (3) Moustrañ war e boan =

    ●(1909) KTLR 6. Ar mestr-eskrimer a bakas meur a daol feuk en he gosteziou. Gueachou, e vijent ken pounner ma venne sempla. Mez bep tro e voustre var he boan.

    II. V. intr. =

    ●(1920) KANNgwital 205/110. raktal, er guelet o voustra hag oc'h en em renta karantezus.

  • moustre
    moustre

    s. –où Cauchemar.

    ●(1659) SCger 105a. resuerie, tr. «monstre.» ●(1732) GReg 819a. Rêve importun, & incommode, rêve fâcheux, tr. «monstre. p. monstreou.»

  • moustreal
    moustreal

    v. intr. Cauchemarder.

    ●(1732) GReg 819a. Avoir des rêves fâcheux, tr. «monstrei. pr. monstreët.»

    ●(1942) VALLsup 29a. Avoir des cauchemars, tr. «moustre(r)al (L[oeiz] ar Fl[oc'h].»

  • moustrer .1
    moustrer .1

    adj. Diaoul moustrer : démon incube.

    ●(1732) GReg 525a. Demon incube, tr. «an Diaul moustrer.»

    ●(1876) TDE.BF 472b. Moustrer, s. m., tr. «Incube, cauchemard.» ●Ann diaoul moustrer, tr. «le démon incube.»

  • moustrer .2
    moustrer .2

    m. –ion Celui qui foule.

    ●(1732) GReg 429a. Celui qui foule ainsi [avec les piez], tr. «moustrer p. yen.»

  • moustrerezh
    moustrerezh

    m.

    (1) Action de fouler avec les pieds.

    ●(1732) GReg 429a. L'action de fouler [avec les piez], tr. «moustrérez.»

    (2) Oppression.

    ●(1732) GReg 675b-676a. Oppression, action de celui qui opprime, tr. «moustrérez.»

    ●(1938) FHAB Genver 5. an eskibien meksikat a gas lizeri evit flastra moustrerez Calles hag evit frealzi ar gristenien gwasket en o frankiz.

  • moustrerig
    moustrerig

    m.

    (1) Foulon, cauchemar.

    ●(1732) GReg 140a. Cauchemar, le foulon. (Noms que le Peuple donne à une certaine maladie, ou oppression d'estomac, qui fait croire à ceux qui dorment, que quelqu'un est couché sur eux. Ce que les Simples attribuent au Demon Incube, tr. «Ar moustrericq.» ●525a. Incube, oppression nocturne qui eempêche de respirer, & de parler, & qui vient des cruditez de l'estomac, tr. «Ar moustericq (lire : moustrericq).»

    (2) Moustrerig-noz : foulon, cauchemar.

    ●(1834) SIM 94. ar re a guez en drouc-sant, o deus ar mousteric en nôs.

    ●(1958) ADBr lxv 4/512-513. (An Ospital-Kammfroud) Mouserig-noz : n. m. pluriel inusité. – Désigne des êtres imaginaires, des sortes d'esprits follets qui viennent tourmenter le sommeil des vivants en leur provoquant des cauchemards : Ar mouserig-noz a zo bet o voustra din va feultrin en noz-mañ : ken n'am-eus ranket gompal gantañ !

  • moustriñ
    moustriñ

    voir moustrañ

  • moustroad
    moustroad

    m. moustreid (anatomie)

    (1) Cheville.

    ●(1905) BOBL 14 octobre 56/3b. riska reaz hag e oa tapet e vouztroad en dent ha friket. ●(1941) SAV 20/19. (Pleiben, Gwezeg) Moustroad, ano gourel, liester : moustreid. Ufern, ibil-troad. ●(1943) TRHS 63. betek e voustreid. ●(1955) STBJ 27. betek o moustreid. ●175. azalek ma morzed betek ma moustroad. ●(1962) GERV 10. betek ar moustreid. ●(1964) ABRO 102. hag e vriatas va moustreid.

    (2) (anatomie animale) = (?) Canon, paturon (?).

    ●(1913) BOBL 27 septembre 458/2e. Al loen kezek (…). Ar bouliji na dleont ket beza anavezet pa zeller a-dreuz d'al loen, ha kentoc'h ar moustroad eun tam soupl. ●(1916) FBBF 129 (16 mai). Le poulain à quatre balzanes, pevar mous troad guen, n'est-ce pas cela ?

  • moustrouilh .1
    moustrouilh .1

    adj.

    (1) Crasseux.

    ●(1876) TDE.BF 472b. Moustrouilh, adj. C[ornouaille], tr. «Couvert de crasse de corps.»

    (2) Mari voustrouilh : femme crasseuse.

    ●(1876) TDE.BF 472b. On dit Mari voustrouilh, à une femme ordinairement sale.»

  • moustrouilh .2
    moustrouilh .2

    s. Souillon.

    ●(1977) PBDZ 185. (Douarnenez) moustrouilh, tr. «femme malpropre.»

  • moustrouzal / moustrouz
    moustrouzal / moustrouz

    v. intr. Bruire doucement.

    ●(1862) BBR 158. Ar waz er c'hoad (…) / Pa vous-trouz (…) o tremen. ●(1869) FHB 234/197a. an ograou o voustrouz evel eun ezennik avechou.

  • moustrus
    moustrus

    adj. Oppressif.

    ●(1931) VALL 514b. Oppressif, tr. «moustrus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...