Devri

Recherche 'mur...' : 15 mots trouvés

Page 1 : de mur (1) à murmurin (15) :
  • Mur
    Mur

    n. de l. Mûr-de-Bretagne.

    (1865) FHB 18/139b. Goude beza gounezet e Saint-Mayeux fors eneou da Zoue, an tad a ieaz da barrez Mûr.

    (1905) ALMA 67. Mur. ●(1910) ISBR 82. Merùel e ras er hetan é Sant-Guen, tost de Vur. ●(1924) SBED 45. Ni iei hoah d’en tural, de Vur, de Laniskad. ●(1930) FHAB Ebrel/123. E Mur ez oa eur person nevez. ●(1931) FHAB Meurz 98. an aotrou Galerne, person Mur. ●(1935) BREI 400/4a. mignoned niverus eus Gronwel, Sant-Nikolas ha Mur. ●(1970) BHAF 47. A-viskoaz e-neus plijet din evelse an uhelennou, ha ze 'zo kaoz, moarvad, ez on en em dommet kement ha ken buan ouz Bro-Vur. ●(1995) LMBR 80. etre Gwareg ha Mur.

  • mur
    mur

    f. –ioù, muriad Mur d’enceinte.

    (1499) Ca 142b. Mur. g. idem. ●Muryou troy. galli. les murs de troye dune cite. ●(1633) Nom 241b. Mœnia, muri : les murs, ou la muraille d’vne ville : muryou, pe muraillou kær.

    (1732) GReg 3a. Ce mur à été abaissé, tr. «Iselléet eo bet ar vur-ze.» ●263a. Demanteler, détruire les fortifications d’une Ville, tr. «discarr crëou ha muryou ur guær.» ●646b. Mur, ou muraille, tr. «Mur. p. muryou. Van[netois] mur. p. muryëu.» ●(1744) L’Arm 398b. Bombement, tr. «Quein ou Bolzeenn, ur vur

    (1821) SST xiv. seüel a retourn er muriad a Jerusalem guet en temple.

  • murailh
    murailh

    s. –où Muraille.

    (1633) Nom 131b. Perystylium, bursa : vn lieu enuironné de piliers & colonnes, comme les cloistres : vn læch á ve leun tro voar, tro á muraillou ha colonennou, eguis cloastrou. ●139b. Calx vda : auec laquelle on blanchit le mur : raz da guennaff an muraillou. ●140a. Paries : paroy ou mur : moguer, muraill. ●140b. Paries fornicatus : muraille courbe, ou faite sur les arcs : muraill pe moguer pleguet, eilcostezet, pe græt voar gouaregou. ●241b. Mœnia, muri : les murs, ou la muraille d'vne ville : muryou, pe muraillou kær.

    (1659) SCger 82a. mur d'vne ville, tr. «muraill.» ●(17--) TE 115. murailleu quer sonn ha quen ihuél.

    (18--) CSN 2. Divar muraillou e vaner.

  • murailhañ
    murailhañ

    v. tr. d. Murer.

    (1659) SCger 82a. murer, tr. «murailla

  • murchenn
    murchenn

    voir muchenn

  • muriad
    muriad

    plur. mur

  • muriañ / muriñ
    muriañ / muriñ

    v. tr. d. Enclore de murs, murer.

    (1499) Ca 142b. Muryaff. g. clore de mur.

    (1732) GReg 339b. Enclorre un jardin, l'enfermer de murailles, tr. « murya ur jardrin.» ●646b. Murer, tr. «Murya. pr. muryet. Van[netois] mureiñ.» ●Murer une Ville, tr. «Murya ur guær.» ●(17--) TE 115. é vurein ou Hær.

  • muriñ
    muriñ

    voir muriañ

  • Muriz
    Muriz

    pl. Habitants de Mûr-de-Bretagne.

    (1970) BHAF 247. Resever post Trebabu a oa eur merhetaer touet, eur gwir gastaouer, eur markaou, evel ma lavar Muriz.

  • murmur
    murmur

    m. –où Grommellement, murmure.

    (1499) Ca 142b. g. murmurent. b. murmur. ●(1633) Nom 215a. Murmur : murmure : murmur.

    (1689) DOctrinal 193-194. Sant Paol ouc’h é quei gant é goalenn, arriget é penn an enez varzu ouz an-[194]heol, é lamas é stol, hac é gourc’hemennas deza en em strincqua er mor, hac é c’heure, hac ar plaç-se ma en em taolas, à galveur c’hoaz toulle ar serpant, pe en hini e ra ar mor é pep amser un trous, hac ur murmur estraing hep suget apparant er bet. ●(1732) GReg 647a. Murmure, plainte secrete des mécontens, tr. «Murmul. p. murmulou.» ●(17--) TE 104. rac m’ou doai resistét doh murmur er bobl.

    (1824) BAM 53. murmulou a enep ar Superiolet.

  • murmurañ / murmuriñ
    murmurañ / murmuriñ

    v. intr. Grommeler, murmurer.

    (1499) Ca 142a. Murmuraff. g. murmurer. ●(1530) J p. 5a. Darn a murmuras, tr. «malgré les murmures de quelqu'un.» ●(1612) Cnf 61a. Murmuriff à enep an Nessaff. ●(1621) Mc 56. Murmuret em eux à enep ré all.

    (1659) SCger 77a. marmoter, tr. «murmuri.» ●82b. murmurer, tr. «murmuri.» ●(1732) GReg 647a. Murmurer, se plaindre en secret de ceux dont on est mecontent, tr. «Murmuli. pr. murmulet.» ●(1792) HS 172. à zéja é commancent murmurein. ●(17--) TE 108. Mar hum lausquant de vurmurein, beénd ingorto é vou pussuniét ou inean guet velim er hoh serpand.

    (c.1802-1825) APS 70. non-pas aveit murmurein nac hum glem. ●(1824) BAM 301. murmuli a enep ar re a songit a so caus. ●(1846) DGG 144. heanit da vurmuli.

  • murmurasion
    murmurasion

    m. Grommellement.

    (1499) Ca 142b. g. murmuration. b. idem.

    (1818) HJC 109. Bout e oai helcen ur murmuration bras i mèsq er boble à gaus dehon.

  • murmurer
    murmurer

    m. –ion Celui qui grommelle.

    (1499) Ca 142b. Murmurer. g. murmureur.

    (1732) GReg 646b. Murmurateur, tr. «Murmuler. p. murmuléryen. Van[netois] murmurour. p. murmureryon

  • murmurerezh
    murmurerezh

    m. Grommellement.

    (17--) TE 104. A-va-ze ean e gommandas de Voïse larèt d'er bobl en en doai cleuét ou murmurereah hac en en devai accordét dehai ou goulèn.

    (1869) SAG 268. n'euz en ho zouezk nemet avi a murmurerez.

  • murmuriñ
    murmuriñ

    voir murmurañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...