Recherche 'nañv...' : 3 mots trouvés

• nañv / nañvig
  nañv / nañvig

  s. & adv.

  I. S. Allure lente.

  II. Loc. adv. War-nañv(-kaer) : doucement.

  ►[form. comb.]

  S1 war ma nañv

  ●(1903) MBJJ 328. Daoust d'in da gerzet war ma nanf.

  S2 war da nañv

  ●(1792) BD 288. gonit ary chom voar da nan, tr. «Tu gagneras si tu prends du temps.»

  S3m war e nañv

  ●(1732) GReg 28B. Aller bellement, tr. «mont var ê naou.»

  ●(1908) PIGO II 137. Kadiou 'oa dizroet en keit ze, war e nanv-kaer.

  L1 war hon nañv

  ●(1896) LZBt Meurzh 18. mont war hon nan-ik.

  L2 war ho nañv

  ●(17--) EN 1500. huy deud voair o nanf. ●(17--) BMa 133. Hed voar ô nan ep prez na mal, tr. «Allez tranquillement, sans presse ni hâte.»

  L3 war o nañv

  ●(1869) KTB.ms 15 p 201. a dalc'has da vont, met war ho nañ.

  ►[form. comb.]

  S1 war va nañvigoù

  ●(1957) AMAH 230. ha zoken mont d’heoliañ gant va chas nepell diouzh ar gêr, ha bale war va nanigoù.

  III. enfant.

  (1) Berceuse.

  ●(1935) ANTO 27. An tren a rae eun dourni pell diouz beza ker kouskus ha nañ-nañ-nañig ma magerez ouz ma luskellat gwechall.

  (2) Mont d'ober nañ-nañ : aller au lit.

  ●(1931) GWAL 136-137/429. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Nañ-nañ (ger bugel) : dodo, toutouig. Monet d'ober nañ-nañ : monet d'e wele.

• nañv-
  nañv-

  voir neuñv-

• nañvig
  nañvig

  voir nañv