Recherche 'natur...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de natur-1 (1) à naturin (8) :- natur .1natur .1
adj.
(1) Naturel.
●(1880) SAB 272. ar pemp skiant natur.
(2) Bezañ natur d'ub. ober : (il est) naturel de faire.
●(1732) GReg 651a. On a une affection naturelle pour ses enfans, tr. «natur eo caret e vugale.»
●(1872) ROU 92a. C'est sa nature d'être, tr. «natur eo deza.»
●(1909) FHAB Mae 129. Natur eo d'an den c'hoantaat beza eürus.
- natur .2natur .2
f.
I.
(1) Nature.
●(1499) Ca 143b. Natur. g. nature l. hec natura / re.
●(c.1680) NG 1460. natur humen. ●(1732) GReg 301a. Don, talent, privilège, avantage, tr. «dounéson a-berz an natur.» ●651a. Chaque chose participe à sa nature, tr. «Pep tra a denn d'e natur.»
●(1894) BUZmornik 215. diou natur, natur Doue ha natur ann den.
●(1929) FHAB Genver 4. e vezan donjeret evel dirak eur pec'hed a enep an natur. ●(1964) BAHE 40/68. An natur : Anien, hanvoud = Natur an Den, Natur Doue.
(2) Race.
●(17--) CBet I)">CBet 839-840. Te a renquo mervel, ha quement crouadur / A deui voar an douar, er bet, d'eus da natur.
(3) Bon goût.
●(17--) CBet I)">CBet 1023-1024. He-man so un aval glas, mes brao eo dreist musur, / Me a ia d'hen tafan, me gret en deus natur, tr. «Cette pomme est verte, mais elle est merveilleusement belle ; je vais y gouter, car je la crois de bonne qualité.»
(4) Sperme.
●(1499) Ca 143b. Natur den. g. semence dhomme ou de femme ou daulstre beste. ●(1557) B 689. Me so az hat hac az natur, tr. «à moi qui suis sortie de ton sang.»
●(1964) BAHE 40/68. An natur : hil, had-den, gouenn, buhez (ar ger-mañ a zo ur ger dizoare da zisfiziout anezhañ). ●(1973) BAHE 78/3. pegoulz e teu ar pezh a zo savet diwar natur an tad hag ovulenn ar vamm da vezañ den.
(5) An natur : le monde.
●(1847) FVR 245. couvia a ra ar bobl da enori an autor eus an natur.
●(1964) BAHE 40/68. An natur : ar Bed.
(6) Nature, caractère.
●(1964) BAHE 40/68. An natur : Temz-spered = un natur vat a zen.
(7) Excrément.
●(1964) BAHE 40/68. An natur : Oberioù naturel ar c'horf.
(8) =
●(1861) JEI 222. Aman èl m'en dé é natur er garanté a hrat-vad desirein, clasq, gober ha cresquein ol er péh e helle troein de vad en hani e gâramb.
(9) =
●(1925) SFKH 19. «Guel é natur eit diskadur» (...) sellet bremen ma nen dé ket guel natur eit diskadur !
(10) Ce que constitue.
●(1876) TDE.BF 435a. Laouik a zebraz natur he goan enn eur drugarekaat Doue.
(11) Humeur.
●(1659) SCger 67a. humeur, tr. «natur.»
(12) (grammaire) Nature.
●(c. 1501) Donoet 4-4. dre] nerz ho natur, tr. « par la force de leur natur »
II.
(1) Dre natur : par nature, naturellement.
●(14--) Jer.ms 225. Titus mat dre natur Illur ha musuret, tr. «Titus, bon par nature, glorieux et pondéré.»
●(1732) GReg 40a. Il sont antipathiques, tr. «em eresi a reont dre natur.»
●(1841) IDH 9. hou caractér bouille ha berhuidant dré natur. ●(1861) BELeu 145. èl ma omb dré natur douguet d'hum amerh.
●(1906) HIVL 28. un dén bresk dré natur, mes ur béleg lan a gred aveit er péh e sellé Doué. ●(1909) FHAB Mae 129. An den, dre natur, a c'hoanta beza eürus en holl d'an holl.
(2) A-enep natur : contre nature.
●(1612) Cnf 41a. AN action charnel graet à enep natur.
- naturaatnaturaat
v. pron. réfl. En em naturaat : se naturaliser.
●(1825) COSp 269. Hun fé hac hur haranté é quevér er sacremant adorabl ag en Autér ne zeli jamæs chom ér memp stat, mæs cresquein bamdé, creihuat hac hum naturrat én-omp muioh-mui.
- naturalnatural
adj. Naturel.
●(1727) HB 155. Ar pemp skiant natural eo / ar c'huez, ar vlas, ar guel ar c'hleo, / An touich pe an atouchamant. ●(1732) GReg 71a. Automate, machine qui a en soi le principe de son mouvement, tr. «Iñjin natural pehiny a gueulusq anezâ e-unan.»
●(1870) FHB 283/172b. evel ma eo natural d'an danvadez lavaret bê.
- naturalamantnaturalamant
adv. Naturellement.
●(1774) AC 131. ar gragues naturallamant goadec, tr. «les femmes d'un tempérament sanguin.»
- naturelnaturel
adj.
(1) Naturel.
●(1612) Cnf 16b. an pemp squient naturel. ●(1633) Nom 233b. Vligo : moiteur naturelle : leizder naturel.
●(1838) OVD 56. nettat en inean ag en dibarfectioneu naturel.
(2) Ezhomm naturel : besoin naturel.
●(1866) HSH 145. e santas un ezom naturel da vont a gostez.
●(1976) BAHE 90/45. Privezioù : al lec'h distro evit an ezhommoù naturel.
- naturernaturer
m. –ion Naturaliste.
●(1732) GReg 650b. Naturaliste, tr. «Naturer. p. naturéryen.» ●Pline le vieux est un fameux naturaliste, tr. «Plina a so un naturer bras.»
- naturiñnaturiñ
v.
(1) V. tr. d. Naturaliser.
●(1732) GReg 650b. Naturaliser, tr. «Naturi un estranjour.»
(2) V. intr. =
●(1864) KLV 50. Al labour-ze, da welet, a bad beteg ma vez naturet a-walc'h (dre ar c'hrouanen he deuz kemeret), ar glasvez he deuz kemeret. ●65. ann eien poulladet er gwez hag enn deillou (naturet oc'h-penn dre ann oabl). ●66. Ma ne c'hell ket al loden raz dispeuret enn douar (...) naturi ann dour.