Devri

Recherche 'natur...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de natur-1 (1) à naturin (8) :
  • natur .1
    natur .1

    adj.

    (1) Naturel.

    (1880) SAB 272. ar pemp skiant natur.

    (2) Bezañ natur d'ub. ober : (il est) naturel de faire.

    (1732) GReg 651a. On a une affection naturelle pour ses enfans, tr. «natur eo caret e vugale.»

    (1872) ROU 92a. C'est sa nature d'être, tr. «natur eo deza

    (1909) FHAB Mae 129. Natur eo d'an den c'hoantaat beza eürus.

  • natur .2
    natur .2

    f.

    I.

    (1) Nature.

    (1499) Ca 143b. Natur. g. nature l. hec natura / re.

    (c.1680) NG 1460. natur humen. ●(1732) GReg 301a. Don, talent, privilège, avantage, tr. «dounéson a-berz an natur.» ●651a. Chaque chose participe à sa nature, tr. «Pep tra a denn d'e natur

    (1894) BUZmornik 215. diou natur, natur Doue ha natur ann den.

    (1929) FHAB Genver 4. e vezan donjeret evel dirak eur pec'hed a enep an natur. ●(1964) BAHE 40/68. An natur : Anien, hanvoud = Natur an Den, Natur Doue.

    (2) Race.

    (17--) CBet I)">CBet 839-840. Te a renquo mervel, ha quement crouadur / A deui voar an douar, er bet, d'eus da natur.

    (3) Bon goût.

    (17--) CBet I)">CBet 1023-1024. He-man so un aval glas, mes brao eo dreist musur, / Me a ia d'hen tafan, me gret en deus natur, tr. «Cette pomme est verte, mais elle est merveilleusement belle ; je vais y gouter, car je la crois de bonne qualité.»

    (4) Sperme.

    (1499) Ca 143b. Natur den. g. semence dhomme ou de femme ou daulstre beste. ●(1557) B 689. Me so az hat hac az natur, tr. «à moi qui suis sortie de ton sang.»

    (1964) BAHE 40/68. An natur : hil, had-den, gouenn, buhez (ar ger-mañ a zo ur ger dizoare da zisfiziout anezhañ). ●(1973) BAHE 78/3. pegoulz e teu ar pezh a zo savet diwar natur an tad hag ovulenn ar vamm da vezañ den.

    (5) An natur : le monde.

    (1847) FVR 245. couvia a ra ar bobl da enori an autor eus an natur.

    (1964) BAHE 40/68. An natur : ar Bed.

    (6) Nature, caractère.

    (1964) BAHE 40/68. An natur : Temz-spered = un natur vat a zen.

    (7) Excrément.

    (1964) BAHE 40/68. An natur : Oberioù naturel ar c'horf.

    (8) =

    (1861) JEI 222. Aman èl m'en dé é natur er garanté a hrat-vad desirein, clasq, gober ha cresquein ol er péh e helle troein de vad en hani e gâramb.

    (9) =

    (1925) SFKH 19. «Guel é natur eit diskadur» (...) sellet bremen ma nen dé ket guel natur eit diskadur !

    (10) Ce que constitue.

    (1876) TDE.BF 435a. Laouik a zebraz natur he goan enn eur drugarekaat Doue.

    (11) Humeur.

    (1659) SCger 67a. humeur, tr. «natur

    (12) (grammaire) Nature.

    (c. 1501) Donoet 4-4. dre] nerz ho natur, tr. « par la force de leur natur »

    II.

    (1) Dre natur : par nature, naturellement.

    (14--) Jer.ms 225. Titus mat dre natur Illur ha musuret, tr. «Titus, bon par nature, glorieux et pondéré.»

    (1732) GReg 40a. Il sont antipathiques, tr. «em eresi a reont dre natur

    (1841) IDH 9. hou caractér bouille ha berhuidant dré natur. ●(1861) BELeu 145. èl ma omb dré natur douguet d'hum amerh.

    (1906) HIVL 28. un dén bresk dré natur, mes ur béleg lan a gred aveit er péh e sellé Doué. ●(1909) FHAB Mae 129. An den, dre natur, a c'hoanta beza eürus en holl d'an holl.

    (2) A-enep natur : contre nature.

    (1612) Cnf 41a. AN action charnel graet à enep natur.

  • naturaat
    naturaat

    v. pron. réfl. En em naturaat : se naturaliser.

    (1825) COSp 269. Hun fé hac hur haranté é quevér er sacremant adorabl ag en Autér ne zeli jamæs chom ér memp stat, mæs cresquein bamdé, creihuat hac hum naturrat én-omp muioh-mui.

  • natural
    natural

    adj. Naturel.

    (1727) HB 155. Ar pemp skiant natural eo / ar c'huez, ar vlas, ar guel ar c'hleo, / An touich pe an atouchamant. ●(1732) GReg 71a. Automate, machine qui a en soi le principe de son mouvement, tr. «Iñjin natural pehiny a gueulusq anezâ e-unan.»

    (1870) FHB 283/172b. evel ma eo natural d'an danvadez lavaret bê.

  • naturalamant
    naturalamant

    adv. Naturellement.

    (1774) AC 131. ar gragues naturallamant goadec, tr. «les femmes d'un tempérament sanguin.»

  • naturel
    naturel

    adj.

    (1) Naturel.

    (1612) Cnf 16b. an pemp squient naturel. ●(1633) Nom 233b. Vligo : moiteur naturelle : leizder naturel.

    (1838) OVD 56. nettat en inean ag en dibarfectioneu naturel.

    (2) Ezhomm naturel : besoin naturel.

    (1866) HSH 145. e santas un ezom naturel da vont a gostez.

    (1976) BAHE 90/45. Privezioù : al lec'h distro evit an ezhommoù naturel.

  • naturer
    naturer

    m. –ion Naturaliste.

    (1732) GReg 650b. Naturaliste, tr. «Naturer. p. naturéryen.» ●Pline le vieux est un fameux naturaliste, tr. «Plina a so un naturer bras.»

  • naturiñ
    naturiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Naturaliser.

    (1732) GReg 650b. Naturaliser, tr. «Naturi un estranjour.»

    (2) V. intr. =

    (1864) KLV 50. Al labour-ze, da welet, a bad beteg ma vez naturet a-walc'h (dre ar c'hrouanen he deuz kemeret), ar glasvez he deuz kemeret. ●65. ann eien poulladet er gwez hag enn deillou (naturet oc'h-penn dre ann oabl). ●66. Ma ne c'hell ket al loden raz dispeuret enn douar (...) naturi ann dour.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...