Devri

Recherche 'nervenn...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de nervenn (1) à nervennus (5) :
  • nervenn
    nervenn

    f. –où, nervoù

    I. (anatomie) Nerf.

    (1557) B 460. gant bizyer calet (...) / Ha neruou tenn a egennet / Ez vezo he quil quen pilet / na alhe quet he remedaff, tr. «à grands coups de bâton (…) et de durs nerfs de bœufs ; son dos sera si bien battu, qu'il n'y aura pas de remède.» ●(1633) Nom 14a. Neruus : nerf : neruen, neruou.

    (1659) SCger 83a. nerf, tr. «neruen p. neruennou.» ●(1710) IN I 309. etre an nervennou hac ar gouaziet. ●(1732) GReg 655a. Nerf, tr. «Nervenn. p. nervennou.» ●(17--) TE 49. en nærhèn ag é vorhèd.

    (1854) PSA II 94. chetui azé er stennadur dehuéhan a nerhenneu ur horv e zou é tennein doh er marhue.

    (1906) HIVL 158. ne oé ér mél eskern droug erbet, mes èl ma oé neoah goask ar er vélen-sé hag èl mé ma hi en des bili ar er nerhenneu, é kavé get hou é oé en dra-sé e oé kauz ma oé marù é ziùhar. ●(1907) VBFV.bf 56a. nerhen, f. pl. neu, tr. «nerf.» ●(1917) LILH 01a C'hwevrer. aveit distennein me spered ha me nerhenneu.

    II. (architecture)

    (1) Nervure.

    (1924) ARVG Here 225. Al lambrusk a zo e koad, e giz ar XVI et kantved, (Renaissance) ha grêt eo ken mat, gant e banellou torosennet hag e nervennou teo.

    (2) Nervenn-volz : nervure de voûte.

    (1929) FHAB Mae 172. En diabarz n'eus nemet eur chapel kroaz. Ar vali greiz, gant he filieri teo, koulonennou bihan tro-dro d'ezo, hag he bolz kroazigellet he nervennou, a zo kaer da welet.

  • nervenneg
    nervenneg

    f. –où Système nerveux.

    (1931) VALL 494a. Système nerveux, tr. «nervenneg f.»

  • nervennek
    nervennek

    adj. Nerveux.

    (1732) GReg 655a. Nerveux, euse, tr. «nervennecq

    (1931) VALL 494a. Nerveux, tr. «nervennek.» ●(1942) DHKN 236. Nerhennek un tam, pront mem, ne oè ket braù hé grachennat rè.

  • nervennet
    nervennet

    adj. (?) Pourvu de nerfs (?).

    (1871) CST 85. oc'h astenn e zourn pounner hag e vrec'h nervennet-teo.

  • nervennus
    nervennus

    adj.

    (1) Nerveux.

    (1732) GReg 655a. Nerveux, euse, tr. «Nervennus

    (1933) OALD 45/213. Evit an dud nervennus eo mad ivez al louzou-ze.

    (2) Qui rend nerveux.

    (1963) EGRH II 147. nervennus a., tr. « qui rend nerveux. »

    (3) (Vin) qui pétille.

    (c.1718) CHal.ms iii (cf. GMB 443). du uin petillant, tr. «güin a betill', guin crean ha nerhinus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...