Devri

Recherche 'ofañs...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de ofans (1) à ofansus (6) :
  • ofañs
    ofañs

    f. –où

    (1) Offense.

    ●(1612) Cnf 9b. an bihandet eues an offancc. ●(1625) Bel 104. da en em miret ouz vn quen bras offancc da quehela an Maiesté diuin.

    ●(1659) SCger 85b. offance, tr. «offancç.» ●90a. peché, tr. «offancç.» ●(1744) L'Arm 32a. Offence, tr. «Offance.. eu. m.» ●(1792) BD 4480-4481. hac an ynossantet net deus àbep offans / aveso colloquet entre ar re choaset, tr. «et les innocents, nets de toute offense, / seront convoqués parmi les élus.»

    ●(1821) SST 113. reparein en offense. ●(1849) LLB 156. pardonet hun offans.

    ●(1907) PERS 332. offansou great da Zoue.

    (2) Kouezhañ en ofañs : tomber en enfance.

    ●(1936) IVGA 52. pa anzav e-unan e kouez en ofañs.

    (3) Dommage, tort.

    ●(c.1680) NG 1494. Na ellé mui Satan ober offens dehou.

  • ofañsañ
    ofañsañ

    voir ofañsiñ

  • ofañsapl
    ofañsapl

    adj. =

    ●(1575) M 2090. meschanç offansabl, tr. «malheur irritant.»

  • ofañser
    ofañser

    m. –ion Offenseur.

    ●(1732) GReg 670b. Offenseur, celui qui offence, tr. «Offancer. offançour. ppr. offancéryen.»

  • ofañsiñ / ofañsañ
    ofañsiñ / ofañsañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Offenser.

    ●(1499) Ca 148a. Offensaff vide in buanegez. ●(1557) B 331. Ma o lacas dan pas a scaff (variante : ascaf) / Dre an drouguiaez anezaff / Da quentaff da offensaff Doe, tr. «si bien qu'il les amena bien vite, dans sa malice, à offenser Dieu.» ●(1612) Cnf 17b. An heny à offancc hac à gra displigiadur dé mignon. ●(1621) Mc 82. Autreit gueneuff me hoz supply, na duiff muy bizuiquen doz offansiff.

    ●(1659) SCger 85b. offencer, tr. «offenci.» ●(1732) GReg 670b. Offenser, tr. «Offanci. pr. offancet. Van[netois] offanceiñ.» ●(1744) L'Arm 32a. Blesser, tr. «Offancein.»

    ●(18--) GBI II 24. Offansi Doue dre he leïo, tr. «Et offensa Dieu par ses blasphèmes.»

    ●(1907) PERS 261. Ofansi an Aot. Doue. ●(1921) PGAZ 80. he offansi dre eur pec'het marvel.

    ►[inf. au négat.]

    ●(1612) Cnf 70a. Hac e proposaff fermamant bizihuyquen muy n'o offanciff.

    (2) Malmener.

    ●(1792) BD 964. voar em bo assurans na vin quet offanset, tr. «Pourvu que j'ai l'assurance qu'on ne me fera pas de mal.»

    (3) Violer.

    ●(18--) GBI II 20. n'vije ket ofanset, tr. «qu'elle ne recevrait pas d'affront.»

    II. V. pron. réfl. En em ofañsiñ : s'indigner.

    ●(1659) SCger 69a. s'indigner, tr. «en em offanci.»

  • ofañsus
    ofañsus

    adj.

    (1) Offensif.

    ●(1857) LVH 37. Er verdér ne zougueint armage erbet offançus.

    (2) Offensant.

    ●(1732) GReg 670b. Offensif, ive, tr. «Offançzus.»

    ●(1825) COSp 160. én ur fæçon offançus.

    ●(1906) BOBL 24 février 75/1e. ofansus meurbed kenver Doue.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...