Recherche 'ofis...' : 13 mots trouvés
Page 1 : de ofis (1) à ofisour-a-vor (13) :- ofisofis
m. –où
(1) Office, charge.
●(1499) Ca 148a. Officc. g. idem. ●(1557) B 697. Da ober officc gour un bourreu / A eneb bleu ez eux cleuet (lire : az eux beuet), tr. «faire l'office du valet d'un bourreau, ni toucher à un de mes cheveux, toi qui m'a nourrie.» ●(1576) Cath p. 6. dn (lire : da) dignite a vurz hac da officc a deuscuenz (lire : descueuz) penaos heruez raison ez dleez beza saludet ha groeat enor dit, tr. «La dignité de ton rang et de ta charge montre qu'en toute raison tu dois être salué et honoré.» ●(1612) Cnf 21b. an officc sacrr eues an inquisition. ●24b. Nep à gra officc da Iachat caterrou, drouc en dou lagad, pé cleffueiou arall.
●(1659) SCger 85b. office, tr. «officç.» ●(1732) GReg 31b. Ambassade, charge, fonction d'Ambassadeur, tr. «Oviçz ur gannad.»
(2) (religion) Office.
●(1732) GReg 671a. L'Office des morts, tr. «Oviçz an Anaoun.» ●(1761) HBrezonec prefaç [2]. Ofiç an Anaon het-a-hed.
●(1847) FVR 241. skeudennou ar Zent hag al levriou oviz taolet enn tan. ●(1865) LZBt Here 62. roet eul luc’h neve d’he goueliou ha d’hec’h oviso. ●(1868) FHB 156/411a. abegout var ar c’hiz m’eo bet renked an ofis caonv. ●(18--) SAQ ii 265. Edot o kana ofis an anaon.
●(1911) BUAZperrot 333. aketus oa d’an offis. ●(1923) ARVG Eost 136. Tost d’an nor-dal, e weler tri brenestrig grêt evit an dud laour a gleve an ofis gwechall dreze. ●(1935) BREI 409/2c. chalonied gant o dilhad ofis.
(3) (droit admin.) Organisme chargé d’une mission d’intérêt public.
- ofis-kañv
- ofisañofisañ
v. intr. (religion) Officier, dire l'office.
●(1732) GReg 671a. Officier, faire le service Divin avec ceremonie, tr. «Oviçza. pr. oviçzet.» ●856a. Semainier, terme de chœur, tr. «Sizunèr. p. sizunéryen. nep so e sizun, ou, e dro da oviçza.»
●(1903) MBJJ 233. ofisan 'barz ar chapel-dindan. ●(1904) LZBg Gouere 154. Er memb eutru Eskob e ofisou. ●(1910) MBJL 54. Ne oa ket laket gant an Otro Doue evit ofisan enni ar wej kentan. ●(1920) LZBt Here 29. pa vije an eskop o ofisan. ●(1942) LANB 43. gant ma ne vezo ket ret deomp darempredi ar veleien touerien nag ofisa en o ilizou.
- ofiser / ofisourofiser / ofisour
m. –ion
(1) Officier (qui a un office, une charge, une fonction).
●(1499) Ca 148. Officer. g. officier. l. hic officiarius. ●(1633) Nom 284b-285a. Palatina officia, dicuntur, quos aulicos officiales nominant : les officiers d'vn Empereur ou d'vn Roy : officeryen vn Impalaez (lire : impalaezr) pe vn Rouè.
●(1732) GReg 671a. Officier, qui a une Charge, tr. «Oviçzer. p. oviçzéryen. Van[netois] Offiçour. p. eryon.»
(2) (domaine militaire) Officier.
●(1732) GReg 671a. Officier du Roy, tr. «Oviçzer ar Rouë.» ●(1792) HS 113-114. Ean e gommançass lezel é officerion d'obér enn é léh.
●(1847) FRV 287. Ganet enn Normandi, e oe tro-e-tro manac’h, soudard, soudard-amzent, mordead, hag ofisour war eul lestr preizer. ●(1859) MMN 68. Daou officeur. ●(1878) EKG II 88. eun tammik ofiser bian. ●(1894) BUZmornik 211. He dad a ioa offiser.
●(1928) LEAN 11. Danset am eus gand eun amparfal a ofiser. ●(1932) BSTR 1. Mab e oa da eun Ofiser. ●(1957) AMAH 53. diwar an dek ofiser hag an dek jubennour deut eus La Courtine.
► (Par dérision) Ofiserig.
●(1955) VBRU 30. A-greiz-holl e tiredas un ofiserig herr warnañ hag eñ da vlejal ken ma vouboue gwer ar prenestroù.
(3) (religion) Officiant.
●(1732) GReg 671a. Officiant, celui qui officie, tr. «Oviçzer. p. Oviçzéryen.»
●(1877) FHB (3e série) 7/54a. an offiser a zo bet hano anezhan. ●(1880) SAB 63. An ezansi-ma, a ra an ofisseur eb lavaret pedenn ebed.
●(1910) MBJL 151. kannad ar Pab (...) a vo an ofiser.
- ofiser-a-lestrofiser-a-lestr
m. –ion-a-lestr Officier de marine.
●(1906) KANngalon Eost 191. gant eun offiser a lestr.
- ofiser-a-vor / ofisour-a-vorofiser-a-vor / ofisour-a-vor
m. –ion-a-vor Officier de marine.
●(1744) L'Arm 231b. Officier de Marine, tr. «Offiçourr à vor.»
●(1911) SKRS II 141. bet ofiser a vor. ●(1915) HBPR 99. ar veleien a gargas eun ofiser a vor, da gas ho c'hlemmou d'an Departamant. ●177. Blot, kalafeter, Duclos, ofiser a vor.
- ofisial .1
- ofisial .2
- ofisialded
- ofisialiezhofisialiezh
f. Officialité, charge de l'official.
●(1732) GReg 671a. Officialité, Charge de l'Official, tr. «Oviçzyalaich.»
- ofisiel
- ofisourofisour
voir ofiser
- ofisour-a-vorofisour-a-vor
voir ofiser-a-vor