Devri

Recherche 'ost...' : 18 mots trouvés

Page 1 : de ost (1) à ostizez (18) :
  • ost
    ost

    s. Armée.

    ●(1499) Ca 150a. Ost tut armou. g. ost de gens. darmes. ●(1633) Nom 188b. Exercitus : ost de gens de guerre : ost pe banden tut á bresel.

    ●(1876) TDE.BF 489a. Ost, s. m. (anc.), tr. «Armée ennemie.»

  • ostad
    ostad

    s. Ostade.

    ●(14--) Jer.ms 241a. Cant ostat, cant satyn, cant bougaryn dram le, tr. « Cent (pièces) d’ostade, cent de sartin, cent de bysse, sur mon serment »

  • ostaj
    ostaj

    m.

    (1) Otage.

    ●(1499) Ca 150a. Ostaig. g. ostaige.

    (2) Bezañ en ostaj : être en otage.

    ●(1633) Nom 294a. Obses : ostage : vnan so en ostaig.

  • ostajet
    ostajet

    adj. Logé.

    ●(1530) J p. 97b. En tan flamm eternalamant / En poan ha langour ha tourmant / Bede an fondamant plantet / Da bezaf hep flaig ostaget / En puncc an abim venimet, tr. «puissent les flammes éternelles, puissent les supplices et les maux qui plongent leurs racines jusqu'aux entrailles de l'enfer, être mon partage assuré ; puissé-je trouver place au plus profond recoin possible de l'Abîme empesté.»

  • ostaleri
    ostaleri

    f. –où

    (1) Auberge, café.

    ●(1499) Ca 150a. Osteleri. g. ostelrie. ●(1633) Nom 127b. Caupona, diuersorium, stabulum, taberna diuersoria, pandocheum : hostelerie, logis : hostalery, ty dan guin.

    ●(1659) SCger 18a. cabaret, tr. «hosteleri.» ●116a. tauerne, tr. «hosteleri.» ●(1732) GReg 501b. Hotelerie, Auberge, tr. «Hostalliry. p. hostalliryou. ostallery. p. you.»

    ●(1847) MDM 135. beza o reded ar paveou, pe ar c'hafeou, pe an hostaleriou pe an tiez-fall. ●(1866) FHB 61/70a. eur c'hos toull hostaleri a ioa var an hent. ●(1878) EKG II 153. enn hostaleuri a zo a-hount. ●173. o reded an hostaleuriou hag an tavarniou.

    ●(1902) TMJG 346. An hosteleri lec'h e tiskenne Mari-Job. ●(1903) EGBV 162. Hostaleri erbet : n'hé des meit tavarneu. ●(1907) PERS 123. Diou hostaliri a oa en Ars. ●(1916) KANNlandunvez 53/373. Mad eo. Eur vez oa guelet tud o c’hedal an Anjelus e kichen an hostaliri, prest d’en em ampoezouni an abretta ar guella. ●(1963) LLMM 99/268. meur a labouradeg, mengleuzion (lire : mengleuzioù) kouevr, tiez-kenwerzh, ostalerioù brudet, hentoù-houarn, kevredadoù-kretaat hag all.

    (2) Derc'hel ostaleri : tenir une auberge.

    ●(c.1680) NG 187. Nep a dalhé ostaleri.

    ●(1902) PIGO I 68. hag an evoa 'n em laket da zerc'hel hostaliri.

  • ostalidi
    ostalidi

    f. –où

    (1) Auberge, café.

    ●(1938) WDAP 2/106. chomet da darlipat banneou dre an ostalidiou. ●(1957) BRUD 1/105. e ostalidi Per an Hamon. ●(1958) BRUD 3/28. Tavarn pe ostalidi, e-giz ma lavarer dre ama (…) ema brema, war dreuzou an ostalidi, oh ober sin deom da vond enni d'e heul !

    ●(2005) SEBEJ 70. (Ar Yeuc'h) Quelques retardataires braillaient dans les hostilidiou (débits) en finissant de prendre leur reoret sphet, «culottée de groseille», terme que nous employions pour désigner la bonne cuite. ●142. dans les débits ebarz an ostilidiou.

    (2) Derc'hel ostalidi : tenir une auberge.

    ●(1955) STBJ 5. da zerc'hel eun tammig ostalidi.

  • ostalour
    ostalour

    m. –ion Hôtelier.

    ●(1818) HJC 199. ion e dennas ag i zah deu zinèr ac e ras d'en ostalour.

  • ostañsouer
    ostañsouer

    m. –ioù Ostensoir.

    ●(1911) BUAZperrot 413. eun ostansouer bihan. ●(1923) KTKG 59. an hosti zakr a ioa var an aoter en ostensouer. ●(1930) KANNgwital 335/466. an hosti sakr a vez lakeat en ostansouer evit bennoz ar Zakramant.

  • ostant
    ostant

    m. –ed (tunodoù : argot de La Roche-Derrien) cf. nostant

    (1) Chef de famille.

    ●(1893) RECe xiv 268. unan deus an ostañtet.

    ●(1968) BAHE 58/27. pa veze an «ostand» en dachenn. ●(1970) BHAF 386. Ostand. Ger euz trefoedaj Ar Roh : mestr an ti. ●(1975) BAHE 87/14. Ostant : mestr an ti.

    (2) Patron, bos.

    ●(1885) ARN 56. Ebarz ar c'houez-man a zo ostanted gourd, tr. «dans cette maison-ci il y a des gens (maîtres) excellents.»

    ●(1967) BAHE 54/26. sevel kalz 'raok Huonig evit bezañ e ti an ostant, pare da gregiñ gant e c'hwil.

    (3) Homme dont il est question, type.

    ●(1885) ARN 26. Ostant. – Ce mot est d'un sens très large et d'une application fréquente. A tout moment, on dit : ann ostant, pour désigner celui dont il est question, c'est-à-dire l'individu, sans aucun déterminatif. Ainsi les écoliers et les étudiants emploient constamment «le type» dans leur jargon.

    (4) Ostant minik : fils de la maison.

    ●(1893) RECe xiv 267. An osten miniq 'n eva laret d'i añjes : M'añjes, divoared d'in pes 'm eus da gâd gant ho ches.

  • ostantez
    ostantez

    f. –ed (argot de La Roche-Derrien) Maîtresse de maison.

    ●(1974) SKOL 56/29. met pelec'h an Diaoul e oa aet an «ostantez» da guzh ? ●(1975) BAHE 87/6. adalek m'en devoa lavaret d'an ostantez e oa o tastum reun. ●9. pa ouie e veze an ostantez o vont d'ober letez. ●14. Ostantez : mestrez an ti.

  • ostel
    ostel

    s. –ioù Hôtel particulier.

    ●(1732) GReg 501b. Hotel, maison de quelque Seigneur de qualié, tr. «Hostell. p. hoostellou.»

  • ostilh
    ostilh

    m. –où Outil.

    ●(1633) Nom 152b. Armamenta nauis : la munition & les outils de la nauire : ostillou pe mounition an lestr. ●155a. Arma, arma cerealia, rustica & nautica, coquinaria, tonsoria : toute sorte d'instruments & outils : pep seurt instrumantou hac ostillou. ●156a. Scruta, friuola : vieux outils : coz ostillou.

    ●(1732) GReg 682b. Outil, tr. «Ostilh. p. ostilhou.»

    ●(1864) KLV 16. forcha ostillou evit c'houenna diviz ann douar. ●(1872) ROU 107b. Ustensiles, tr. «ostillou.» ●(1877) FHB (3e série) 10/80a. devet he ostillou da galvesiat.

    ●(1907) PERS 67. dressa ostillou.

  • ostiv
    ostiv

    m. –où (religion) Hostie.

    ●(1499) Ca 150a. Ostiff. g. cest lostie que len sacre sur lautier / ou sacrifice.

    ●(1727) HB 99. pa zalc'h ar Belec ar bladen var e visiad oc'h offr an Hostif. ●(1732) GReg 501a. Hostie, tr. «Hostiff. p. hostiffou, hostivou.» ●Hostie consacrée, tr. «Hostiff sacr.» ●(1790) MG 90. taulét en Hosti sacrét én ur fangueq.

    ●(1821) SST 205. un hostie bihan. ●(1874) POG 18. ann ostif adorab.

    ●(1904) BSAB 8. an hostif zakr. ●(1906) KANngalon Eost 185. E kement berad goad a ziztille euz an Hosti. ●(1911) BUAZperrot 579. klozen an hostiou santel. ●(1930) KANNgwital 335/466. an hosti sakr a vez lakeat en ostansouer evit bennoz ar Zakramant.

  • ostiz
    ostiz

    m. –ion

    I.

    (1) Hôte (qui reçoit).

    ●(1499) Ca 110a. ga. hoste ou hostesse qui hebregie ou qui est hebregie. b. hostis pe hostises. ●150a. Ostis pe ostises. g. oste ou ostesse. ●(1650) Nlou 89. Ha hon ostys, dicouantys, à istomp, tr. «et notre hôte cruel en dessous de nous.»

    ●(1659) SCger 66b. hoste, tr. «hostis, p. ien.» ●(1732) GReg 501a. Hote, qui loge les personnes, & leur donne à manger, tr. «Hostis. p. hostisyen.»

    ●(1894) BUZmornik 255. e pareaz he hostiz dioc'h ann drouk-sant.

    ●(1907) VBFV.bf 32b. hostiz, m. pl. –ion, tr. «hôte.» ●(1942) DHKN 66. amiapted é ostizion.

    (2) Hôte (qui est reçu).

    ●(1710) IN I 285. nep na fell quet dezàn diguemeret hostisien ha logerien. ●(1732) GReg 501a. Hôte, qui loge, & mange chez quelqu'un, tr. «Hostis. p. hostisyen.»

    (3) Aubergiste.

    ●(c.1680) NG 193. Joseph goulen gant un ostis / Euit ergant e logeris.

    ●(1838) CGK 11. Meur a hostis, ep berzud, a chenc'h (lire : chench) andour en guin. ●(1866) FHB 58/46a. guelloc'h ez eo gant-an dizec'ha barikennou an hostis.

    ●(1907) VBFV.bf 32b. hostiz, m. pl. –ion, tr. «hôtelier.» ●(1908) PIGO II 8. ne daremprede ket nemeur leuren an hostizien. ●(1910) MAKE 23. Mes jistr an hostiz o veza trenk, an dud a nebeutaas. ●(1942) ARVR 53/4c. D'ar sul e vez mezo, / D'al lun e vez klañv, / Dre faot an ostizien, / Ha ne reont d'eomp nemet gwelien.

    (4) Client.

    ●(1732) GReg 148a. Chaland, qui a coutume d'acheter chez un même marchand, tr. «Ostis. p. ostisyen.»

    ●(1907) VBFV.bf 32b. hostiz, m. pl. –ion, tr. «client.» ●(1942) DHKN 51. Lezeueit hou poè houh ostiz déh d'en noz, me gred ? ●(1942) SAV 23/63. Foar a oa en deiz-se ha kalz ostizien (clients) en em gavas er studi (étude). ●63. An ostiz a yeas da genta e bureo an noter a oa eur fondatour (propriétaire foncier) bras eus ar barrez.

    (5) Bezañ ostizien : s'entendre, s'arranger, faire bon ménage.

    ●(1877) EKG I 134. ar zent hag hen n'oant ket hostizien.

    ►sens fig.

    ●(1878) EKG II 148. al labour hag hen n'oant ket hostizien gaer.

    II. plais.

    (1) Gamin, polisson.

    ●(1849) LLB 297. galwet t'er ger bremenik hou s-hostiz.

    ●(1907) VBFV.bf 32b. hostiz, m. pl. –ion, tr. «gamin, malin.»

    (2) Vermine, poux.

    ●(1907) PERS 28. He blijadur eo digaillara anezho [ar beorien] ha laza an hostizien a gave var ho dillad fank.

  • ostizañ
    ostizañ

    v.

    I. V. tr. d. Achalander.

    ●(1732) GReg 10a. Achalander, tr. «hostisa. pr. Hostiset.»

    ●(1872) ROU 72b. Achalander, tr. «Ostiza.»

    II. V. intr.

    (1) S'attirer des chalands, des clients.

    ●(1732) GReg 148a. S'attirer des chalands, tr. «Ostisa. ober ostisyen.»

    (2) Se faire des hôtes.

    ●(1732) GReg 501a. Se faire des hôtes, tr. «Hostiza. ostiza. pr. ostizet.»

  • ostizerezh
    ostizerezh

    m. Clients habituels.

    ●(1732) GReg 148a. Chalandise, concours de personnes qui vont acheter dans une même boutique, tr. «Ostisérez.»

  • ostizet
    ostizet

    adj. Achalandé.

    ●(1732) GReg 10a. Un marchand bien achalandé, tr. «Ur marc'hadour hostiset mad.»

  • ostizez
    ostizez

    f. –ed

    (1) Cliente.

    ●(1732) GReg 148a. Chalande, tr. «Ostisès. p. ostisesed.»

    (2) Hôtesse.

    ●(1499) Ca 110a. ga. hoste ou hostesse qui hebregie ou qui est hebregie. b. hostis pe hostises. ●150a. Ostis pe ostises. g. oste ou ostesse.

    ●(1659) SCger 66b. hostesse, tr. «hostises, p. et.»

    ●(1922) FHAB Du 343. ar voudoupenn deo a hostizez eus Bodilio.

    (3) Hôtelière.

    ●(1974) TDBP III 209. An ostizez a oa un dreudasenn hir ha moan, tr. « l’hôtelière était une femme très maigre, longue et mince »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...