Devri

Recherche 'pailh...' : 22 mots trouvés

Page 1 : de pailh (1) à pailhurenn (22) :
  • pailh
    pailh

    m. Correction.

    (1925) DIHU 169/290. (Groe) Paill, s. m., tr. «correction.» Dastumet get Bleimor.

  • pailhad
    pailhad

    s. –où = (?) Cuve (?). cf. bailh

    (1913) ARVG Eost 189. pailhadou mel.

  • pailhard
    pailhard

    m. –ed Paillard.

    (14--) Jer.ms 1c. Dan payllart vyll Pylat, / Ha de holl Cannadou, tr. « Au misérable vil Pilate et à tous ses émissaires » ●(1499) Ca 151a. Paillart. g. idem. ●(1633) Nom 326a. Ganeo, popino, de quo in Barathro supra. Sumitur & pro Scortatore : paillard, bordelier : vr paillard.

    (1659) SCger 87b. paillard, tr. «paillard p. et.» ●(1732) GReg 685a. Paillart, tr. «Pailhard. p. pailharded.» ●(1744) L'Arm 161b. Fornicateur, tr. «Paillart.. détt. m.»

    (1879) GDI 173. nag er baillardèd, nag en aoultrèd, nag er ré lous.

    (1922) EOVD 157. er baillarded, èl chas, e vou boutet ér méz.

  • pailhardet
    pailhardet

    adj. Dissolu.

    (c.1680) NG 1154. Tud iouanc paillardet.

  • pailhardez
    pailhardez

    f. –ed Femme facile.

    (1557) B I 357. A ! paillardes ! pautres esou, / Penaux ez deu yen az guenou / Blasfemaff ma doeou louen, tr. «Ah ! coquine, fille dévergondée, comment ta bouche ose-t-elle blasphémer froidement mes dieux bienheureux.» ●393. Cza, paillardes, deux a llesse, tr. «Allons, effrontée, viens-t'en.» ●(1633) Nom 327a-b. Meretrix, scortum, nouaria, lupa, diabolare prostibulum : putain, paillarde : vn gast, paillardes, gouam.

    (1732) GReg 521a. Impudique, qui a renoncé à la pudeur & à la chasteté, tr. «(Parlant d'une femme : paillardès. p. paillardesed.» ●685a. Paillarde, tr. «Pailhardès. p. pailhardesed

  • pailhardiaj
    pailhardiaj

    f. Paillardise.

    (1732) GReg 685a. Paillardise, tr. «Pailhardyaich

  • pailhardiezh
    pailhardiezh

    f. Paillardise.

    (1612) Cnf 3a. ma em bé commettet paillardiez. ●5a. dré paillardiez, mezuenti, orgouill ha gloutony.

    (1659) SCger 59a. fornication, tr. «paillardiez.» ●87b. paillardise, tr. «paillardiez.» ●(1732) GReg 521a. Commettre des impudicitez, tr. «ober pailhardyez.» ●685a. Paillardise, tr. «Pailhardyez. Van[netois] pailhardyah. pailhardyeh.» ●(1744) L'Arm 203b. Intempérance, débordement (…) En-particulier, du sexe, tr. «Paillardiah.» ●(1767) ISpour 342. er péhet a baillardiah.

  • pailhardigezh
    pailhardigezh

    f. Paillardise.

    (1790) PEdenneu 120. chongeu vil a baillardegueah.

    (1818) HJC 59. Ne hum daullet quet ir baillardigueah. ●(1857) GUG 56. Er péhèd bocennus ag er baillardigueah. ●(1896) HIS 90. rag ma predegé énep er baillardigeh.

    (1922) EOVD 156. er péh e zou dihuennet a zivout er baillardigeh.

  • pailhardiñ
    pailhardiñ

    v. intr.

    (1) Paillarder.

    (1732) GReg 521a. Commettre des impudicitez, tr. «Pailhardi. pr. pailhardet.» ●685a. Paillarder, tr. «Pailhardi. pr. pailhardet. Van[netois] pailhardeiñ.» ●(1790) Ismar 269. teichet oèn a guênt (...) de baillardein.

    (2) Pailhardiñ an-unan : se masturber.

    (1732) GReg 215a. Se corrompre parlant de l'homme, tr. «Van[netois] pailhardeiñ e-hunon

  • pailhasenn
    pailhasenn

    f.

    (1) Plaque.

    (1974) TDBP III 209. Sell ar bailhasenn gaoc’h-saout a zo aze war an hent !, tr. « regarde la plaque de bouse de vache qui est là sur le chemin ! »

    (2) fig. Lourdaud.

    (1982) PBLS 336. (Sant-Servez-Kallag) pailhasenn, tr. «lourdaud.»

     

  • pailhenn
    pailhenn

    f. Restes (de repas). cf. pailhur

    (1848) GBI I 530. Ha taolet 'n askorn bennag d'in, / Pe un tam paillenn da debri, tr. «...ou un morceau de croûte à manger.»

  • pailhet
    pailhet

    adj. Paillet.

    (1633) Nom 63a. Vinum heluolum, medium inter album & rusum : vin paillet, vin clairet : guin paillet, guin clæret.

  • pailhetezenn
    pailhetezenn

    f. –où Paillette.

    (1633) Nom 247a. Pala : paillet ou papillote d'or, petite masse de pur or : paillettesen aoür, vn tammicq aoür pur.

    (1732) GReg 685b. Paillette, très petite partie d'or, ou d'argent, tr. «Pailhetesenn aour. pailhetesenn arc'hand. p. pailhetesennou aour, &c.»

  • pailhokat
    pailhokat

    v. tr. d. Brasser, remuer.

    (1931) GWAL 136-137/429. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Pailhokat : pailhokat dour : difreta dour gant an daouarn pe gant an treid evel ar vugale pa c'hoariont war an aod. Ivez : pailhokat boued d'al loened, pailhokat toaz hag all... (E galleg, brasser, remuer). ●(1953) LLMM 43/21. ne neuñve ket kennebeut : pailhokat dour ne lavaran ket.

  • pailhoker-dour
    pailhoker-dour

    m. Mauvais nageur.

    (1953) LLMM 43/21. sikour ar pailhoker-dour.

  • pailhoù
    pailhoù

    = (?) kaoc'h, lastez (?).

    (1942) DHKN 201. de hortoz ma plijo get er «jerrour paillaou» a Geriadeu donet de «zewel er baill» lan.

  • pailhour .1
    pailhour .1

    s. Ordure.

    (1659) SCger 86b. ordure, tr. «viltancç, paillour

  • pailhour .2
    pailhour .2

    coll. Paillettes.

    (1931) VALL 524a. Paillette, tr. «pailhour col. et m. pl. ou sg. enn f.»

  • pailhourennañ
    pailhourennañ

    v.

    (1) V. tr. d. Mettre en paillette.

    (1931) VALL 524a. mettre en paillette, tr. «pailhourenna, pailhourenni

    (2) V. intr. Devenir en paillette.

    (1931) VALL 524a. devenir en paillette, tr. «pailhourenna, pailhourenni

  • pailhur
    pailhur

    coll. –où

    I. Coll.

    (1) Paille hachée, fétus.

    (1499) Ca 151a. Paillur l. pluraliter hee quisquilie / arm vñ quisquiliosus/a/um. b. paillurec.

    (c.1718) CHal.ms iii. Paille pour festu, tr. «peutren ur beutren, paillaren, pl. paillar.» ●(1732) GReg 407b. Fetu, une petite partie du tuyau de paille, tr. «Pailhuren. p. pailhur.» ●Un fetu & cela c'est tout un, tr. «Pailhur hac an dra-ze, a so memes tra.»

    (1876) TDE.BF 492a. Paillurenn, s. f., tr. «Fétu de paille ; pl. paillur, masculin.»

    (1903) MBJJ 99. eur zac'had pailhur. ●(1909) RVUm 26. plouz ha benal, / Nen dé ket palial (Pluv[igner]) ●(1919) DBFVsup 53b. paliar, (Pluvigner), s., tr. «balayures, brindilles, paille.»

    (2) Criblure.

    (1659) SCger 34b. criblure, tr. «pailleur.» ●(1732) GReg 234b-235a. Cribleure, criblûre, ce qui reste après avoir criblé le grain, tr. «pailhëur

    (3) Balayure.

    (1659) SCger 12a. balieure, tr. «pailleur

    II. [au plur.]

    (1) Balayures.

    (1925) BILZ 138. Pailhorou, tr. «balayures.»

    (2) Ce qui reste après le vannage.

    (1982) TKRH 105. da vont da zibab un tamm greun a-douez ar pailhoroù chomet goude gwentañ.

    (3) Choses de peu de valeurs (ici : grenaille de pommes de terre).

    (1969) BAHE 62/39. Ya da ! Michañs, me dastum ar pailhoroù ? Ne rajen ket avat ! Ar re vras, ya…

    (4) par ext. Restes de repas, reliefs.

    (1969) BAHE 60/32. ober pailhoroù gant bara. ●(1982) TKRH 59. kemeret ar pailhoroù-se. 79. ne oa ket a boubellennoù d'ar c'houlz-se, ne veze graet pailhoroù gant netra.

  • pailhurek
    pailhurek

    adj. Plein de fétus.

    (1499) Ca 151a. Paillur l. pluraliter hee quisquilie / arm vñ quisquiliosus / a / um. b. paillurec.

  • pailhurenn
    pailhurenn

    f. –où

    (1) Fétu de paille.

    (1659) SCger 57a. festu, tr. «pailluren.» ●(c.1718) CHal.ms iii. Paille pour festu, tr. «peutren ur beutren, paillaren, pl. paillar.» ●(1732) GReg 407b. Fetu, une petite partie du tuyau de paille, tr. «Pailhuren. p. pailhur.»

    (1834) SIM 259. Pa vez ar bailluren re bounner evit ar verrienen. ●(1876) TDE.BF 492a. Paillurenn, s. f., tr. «Fétu de paille ; pl. paillur, masculin.»

    (2) Paille (dans un diamant).

    (c.1718) CHal.ms iii. Il y a vne paille dans ce Diamant, tr. «bout ara ur beutren, ur paillaren en Diamant ma.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...