Recherche 'pailh...' : 22 mots trouvés
Page 1 : de pailh (1) à pailhurenn (22) :- pailhpailh
m. Correction.
●(1925) DIHU 169/290. (Groe) Paill, s. m., tr. «correction.» Dastumet get Bleimor.
- pailhad
- pailhardpailhard
m. –ed Paillard.
●(14--) Jer.ms 1c. Dan payllart vyll Pylat, / Ha de holl Cannadou, tr. « Au misérable vil Pilate et à tous ses émissaires » ●(1499) Ca 151a. Paillart. g. idem. ●(1633) Nom 326a. Ganeo, popino, de quo in Barathro supra. Sumitur & pro Scortatore : paillard, bordelier : vr paillard.
●(1659) SCger 87b. paillard, tr. «paillard p. et.» ●(1732) GReg 685a. Paillart, tr. «Pailhard. p. pailharded.» ●(1744) L'Arm 161b. Fornicateur, tr. «Paillart.. détt. m.»
●(1879) GDI 173. nag er baillardèd, nag en aoultrèd, nag er ré lous.
●(1922) EOVD 157. er baillarded, èl chas, e vou boutet ér méz.
- pailhardet
- pailhardezpailhardez
f. –ed Femme facile.
●(1557) B I 357. A ! paillardes ! pautres esou, / Penaux ez deu yen az guenou / Blasfemaff ma doeou louen, tr. «Ah ! coquine, fille dévergondée, comment ta bouche ose-t-elle blasphémer froidement mes dieux bienheureux.» ●393. Cza, paillardes, deux a llesse, tr. «Allons, effrontée, viens-t'en.» ●(1633) Nom 327a-b. Meretrix, scortum, nouaria, lupa, diabolare prostibulum : putain, paillarde : vn gast, paillardes, gouam.
●(1732) GReg 521a. Impudique, qui a renoncé à la pudeur & à la chasteté, tr. «(Parlant d'une femme : paillardès. p. paillardesed.» ●685a. Paillarde, tr. «Pailhardès. p. pailhardesed.»
- pailhardiaj
- pailhardiezhpailhardiezh
f. Paillardise.
●(1612) Cnf 3a. ma em bé commettet paillardiez. ●5a. dré paillardiez, mezuenti, orgouill ha gloutony.
●(1659) SCger 59a. fornication, tr. «paillardiez.» ●87b. paillardise, tr. «paillardiez.» ●(1732) GReg 521a. Commettre des impudicitez, tr. «ober pailhardyez.» ●685a. Paillardise, tr. «Pailhardyez. Van[netois] pailhardyah. pailhardyeh.» ●(1744) L'Arm 203b. Intempérance, débordement (…) En-particulier, du sexe, tr. «Paillardiah.» ●(1767) ISpour 342. er péhet a baillardiah.
- pailhardigezhpailhardigezh
f. Paillardise.
●(1790) PEdenneu 120. chongeu vil a baillardegueah.
●(1818) HJC 59. Ne hum daullet quet ir baillardigueah. ●(1857) GUG 56. Er péhèd bocennus ag er baillardigueah. ●(1896) HIS 90. rag ma predegé énep er baillardigeh.
●(1922) EOVD 156. er péh e zou dihuennet a zivout er baillardigeh.
- pailhardiñpailhardiñ
v. intr.
(1) Paillarder.
●(1732) GReg 521a. Commettre des impudicitez, tr. «Pailhardi. pr. pailhardet.» ●685a. Paillarder, tr. «Pailhardi. pr. pailhardet. Van[netois] pailhardeiñ.» ●(1790) Ismar 269. teichet oèn a guênt (...) de baillardein.
(2) Pailhardiñ an-unan : se masturber.
●(1732) GReg 215a. Se corrompre parlant de l'homme, tr. «Van[netois] pailhardeiñ e-hunon.»
- pailhasenn
- pailhennpailhenn
f. Restes (de repas). cf. pailhur
●(1848) GBI I 530. Ha taolet 'n askorn bennag d'in, / Pe un tam paillenn da debri, tr. «...ou un morceau de croûte à manger.»
- pailhetpailhet
adj. Paillet.
●(1633) Nom 63a. Vinum heluolum, medium inter album & rusum : vin paillet, vin clairet : guin paillet, guin clæret.
- pailhetezenn
- pailhokatpailhokat
v. tr. d. Brasser, remuer.
●(1931) GWAL 136-137/429. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Pailhokat : pailhokat dour : difreta dour gant an daouarn pe gant an treid evel ar vugale pa c'hoariont war an aod. Ivez : pailhokat boued d'al loened, pailhokat toaz hag all... (E galleg, brasser, remuer). ●(1953) LLMM 43/21. ne neuñve ket kennebeut : pailhokat dour ne lavaran ket.
- pailhoker-dour
- pailhoùpailhoù
= (?) kaoc'h, lastez (?).
●(1942) DHKN 201. de hortoz ma plijo get er «jerrour paillaou» a Geriadeu donet de «zewel er baill» lan.
- pailhour .1
- pailhour .2pailhour .2
coll. Paillettes.
●(1931) VALL 524a. Paillette, tr. «pailhour col. et m. pl. ou sg. enn f.»
- pailhourennañ
- pailhurpailhur
coll. –où
I. Coll.
(1) Paille hachée, fétus.
●(1499) Ca 151a. Paillur l. pluraliter hee quisquilie / arm vñ quisquiliosus/a/um. b. paillurec.
●(c.1718) CHal.ms iii. Paille pour festu, tr. «peutren ur beutren, paillaren, pl. paillar.» ●(1732) GReg 407b. Fetu, une petite partie du tuyau de paille, tr. «Pailhuren. p. pailhur.» ●Un fetu & cela c'est tout un, tr. «Pailhur hac an dra-ze, a so memes tra.»
●(1876) TDE.BF 492a. Paillurenn, s. f., tr. «Fétu de paille ; pl. paillur, masculin.»
●(1903) MBJJ 99. eur zac'had pailhur. ●(1909) RVUm 26. plouz ha benal, / Nen dé ket palial (Pluv[igner]) ●(1919) DBFVsup 53b. paliar, (Pluvigner), s., tr. «balayures, brindilles, paille.»
(2) Criblure.
●(1659) SCger 34b. criblure, tr. «pailleur.» ●(1732) GReg 234b-235a. Cribleure, criblûre, ce qui reste après avoir criblé le grain, tr. «pailhëur.»
(3) Balayure.
●(1659) SCger 12a. balieure, tr. «pailleur.»
II. [au plur.]
(1) Balayures.
●(1925) BILZ 138. Pailhorou, tr. «balayures.»
(2) Ce qui reste après le vannage.
●(1982) TKRH 105. da vont da zibab un tamm greun a-douez ar pailhoroù chomet goude gwentañ.
(3) Choses de peu de valeurs (ici : grenaille de pommes de terre).
●(1969) BAHE 62/39. Ya da ! Michañs, me dastum ar pailhoroù ? Ne rajen ket avat ! Ar re vras, ya…
(4) par ext. Restes de repas, reliefs.
●(1969) BAHE 60/32. ober pailhoroù gant bara. ●(1982) TKRH 59. kemeret ar pailhoroù-se. ●79. ne oa ket a boubellennoù d'ar c'houlz-se, ne veze graet pailhoroù gant netra.
- pailhurekpailhurek
adj. Plein de fétus.
●(1499) Ca 151a. Paillur l. pluraliter hee quisquilie / arm vñ quisquiliosus / a / um. b. paillurec.
- pailhurennpailhurenn
f. –où
(1) Fétu de paille.
●(1659) SCger 57a. festu, tr. «pailluren.» ●(c.1718) CHal.ms iii. Paille pour festu, tr. «peutren ur beutren, paillaren, pl. paillar.» ●(1732) GReg 407b. Fetu, une petite partie du tuyau de paille, tr. «Pailhuren. p. pailhur.»
●(1834) SIM 259. Pa vez ar bailluren re bounner evit ar verrienen. ●(1876) TDE.BF 492a. Paillurenn, s. f., tr. «Fétu de paille ; pl. paillur, masculin.»
(2) Paille (dans un diamant).
●(c.1718) CHal.ms iii. Il y a vne paille dans ce Diamant, tr. «bout ara ur beutren, ur paillaren en Diamant ma.»