Devri

Recherche 'pailh...' : 22 mots trouvés

Page 1 : de pailh (1) à pailhurenn (22) :
  • pailh
    pailh

    m. Correction.

    ●(1925) DIHU 169/290. (Groe) Paill, s. m., tr. «correction.» Dastumet get Bleimor.

  • pailhad
    pailhad

    s. –où = (?) Cuve (?). cf. bailh

    ●(1913) ARVG Eost 189. pailhadou mel.

  • pailhard
    pailhard

    m. –ed Paillard.

    ●(14--) Jer.ms 1c. Dan payllart vyll Pylat, / Ha de holl Cannadou, tr. « Au misérable vil Pilate et à tous ses émissaires » ●(1499) Ca 151a. Paillart. g. idem. ●(1633) Nom 326a. Ganeo, popino, de quo in Barathro supra. Sumitur & pro Scortatore : paillard, bordelier : vr paillard.

    ●(1659) SCger 87b. paillard, tr. «paillard p. et.» ●(1732) GReg 685a. Paillart, tr. «Pailhard. p. pailharded.» ●(1744) L'Arm 161b. Fornicateur, tr. «Paillart.. détt. m.»

    ●(1879) GDI 173. nag er baillardèd, nag en aoultrèd, nag er ré lous.

    ●(1922) EOVD 157. er baillarded, èl chas, e vou boutet ér méz.

  • pailhardet
    pailhardet

    adj. Dissolu.

    ●(c.1680) NG 1154. Tud iouanc paillardet.

  • pailhardez
    pailhardez

    f. –ed Femme facile.

    ●(1557) B I 357. A ! paillardes ! pautres esou, / Penaux ez deu yen az guenou / Blasfemaff ma doeou louen, tr. «Ah ! coquine, fille dévergondée, comment ta bouche ose-t-elle blasphémer froidement mes dieux bienheureux.» ●393. Cza, paillardes, deux a llesse, tr. «Allons, effrontée, viens-t'en.» ●(1633) Nom 327a-b. Meretrix, scortum, nouaria, lupa, diabolare prostibulum : putain, paillarde : vn gast, paillardes, gouam.

    ●(1732) GReg 521a. Impudique, qui a renoncé à la pudeur & à la chasteté, tr. «(Parlant d'une femme : paillardès. p. paillardesed.» ●685a. Paillarde, tr. «Pailhardès. p. pailhardesed.»

  • pailhardiaj
    pailhardiaj

    f. Paillardise.

    ●(1732) GReg 685a. Paillardise, tr. «Pailhardyaich.»

  • pailhardiezh
    pailhardiezh

    f. Paillardise.

    ●(1612) Cnf 3a. ma em bé commettet paillardiez. ●5a. dré paillardiez, mezuenti, orgouill ha gloutony.

    ●(1659) SCger 59a. fornication, tr. «paillardiez.» ●87b. paillardise, tr. «paillardiez.» ●(1732) GReg 521a. Commettre des impudicitez, tr. «ober pailhardyez.» ●685a. Paillardise, tr. «Pailhardyez. Van[netois] pailhardyah. pailhardyeh.» ●(1744) L'Arm 203b. Intempérance, débordement (…) En-particulier, du sexe, tr. «Paillardiah.» ●(1767) ISpour 342. er péhet a baillardiah.

  • pailhardigezh
    pailhardigezh

    f. Paillardise.

    ●(1790) PEdenneu 120. chongeu vil a baillardegueah.

    ●(1818) HJC 59. Ne hum daullet quet ir baillardigueah. ●(1857) GUG 56. Er péhèd bocennus ag er baillardigueah. ●(1896) HIS 90. rag ma predegé énep er baillardigeh.

    ●(1922) EOVD 156. er péh e zou dihuennet a zivout er baillardigeh.

  • pailhardiñ
    pailhardiñ

    v. intr.

    (1) Paillarder.

    ●(1732) GReg 521a. Commettre des impudicitez, tr. «Pailhardi. pr. pailhardet.» ●685a. Paillarder, tr. «Pailhardi. pr. pailhardet. Van[netois] pailhardeiñ.» ●(1790) Ismar 269. teichet oèn a guênt (...) de baillardein.

    (2) Pailhardiñ an-unan : se masturber.

    ●(1732) GReg 215a. Se corrompre parlant de l'homme, tr. «Van[netois] pailhardeiñ e-hunon.»

  • pailhasenn
    pailhasenn

    f.

    (1) Plaque.

    ●(1974) TDBP III 209. Sell ar bailhasenn gaoc’h-saout a zo aze war an hent !, tr. « regarde la plaque de bouse de vache qui est là sur le chemin ! »

    (2) fig. Lourdaud.

    ●(1982) PBLS 336. (Sant-Servez-Kallag) pailhasenn, tr. «lourdaud.»

     

  • pailhenn
    pailhenn

    f. Restes (de repas). cf. pailhur

    ●(1848) GBI I 530. Ha taolet 'n askorn bennag d'in, / Pe un tam paillenn da debri, tr. «...ou un morceau de croûte à manger.»

  • pailhet
    pailhet

    adj. Paillet.

    ●(1633) Nom 63a. Vinum heluolum, medium inter album & rusum : vin paillet, vin clairet : guin paillet, guin clæret.

  • pailhetezenn
    pailhetezenn

    f. –où Paillette.

    ●(1633) Nom 247a. Pala : paillet ou papillote d'or, petite masse de pur or : paillettesen aoür, vn tammicq aoür pur.

    ●(1732) GReg 685b. Paillette, très petite partie d'or, ou d'argent, tr. «Pailhetesenn aour. pailhetesenn arc'hand. p. pailhetesennou aour, &c.»

  • pailhokat
    pailhokat

    v. tr. d. Brasser, remuer.

    ●(1931) GWAL 136-137/429. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Pailhokat : pailhokat dour : difreta dour gant an daouarn pe gant an treid evel ar vugale pa c'hoariont war an aod. Ivez : pailhokat boued d'al loened, pailhokat toaz hag all... (E galleg, brasser, remuer). ●(1953) LLMM 43/21. ne neuñve ket kennebeut : pailhokat dour ne lavaran ket.

  • pailhoker-dour
    pailhoker-dour

    m. Mauvais nageur.

    ●(1953) LLMM 43/21. sikour ar pailhoker-dour.

  • pailhoù
    pailhoù

    = (?) kaoc'h, lastez (?).

    ●(1942) DHKN 201. de hortoz ma plijo get er «jerrour paillaou» a Geriadeu donet de «zewel er baill» lan.

  • pailhour .1
    pailhour .1

    s. Ordure.

    ●(1659) SCger 86b. ordure, tr. «viltancç, paillour.»

  • pailhour .2
    pailhour .2

    coll. Paillettes.

    ●(1931) VALL 524a. Paillette, tr. «pailhour col. et m. pl. ou sg. enn f.»

  • pailhourennañ
    pailhourennañ

    v.

    (1) V. tr. d. Mettre en paillette.

    ●(1931) VALL 524a. mettre en paillette, tr. «pailhourenna, pailhourenni.»

    (2) V. intr. Devenir en paillette.

    ●(1931) VALL 524a. devenir en paillette, tr. «pailhourenna, pailhourenni.»

  • pailhur
    pailhur

    coll. –où

    I. Coll.

    (1) Paille hachée, fétus.

    ●(1499) Ca 151a. Paillur l. pluraliter hee quisquilie / arm vñ quisquiliosus/a/um. b. paillurec.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. Paille pour festu, tr. «peutren ur beutren, paillaren, pl. paillar.» ●(1732) GReg 407b. Fetu, une petite partie du tuyau de paille, tr. «Pailhuren. p. pailhur.» ●Un fetu & cela c'est tout un, tr. «Pailhur hac an dra-ze, a so memes tra.»

    ●(1876) TDE.BF 492a. Paillurenn, s. f., tr. «Fétu de paille ; pl. paillur, masculin.»

    ●(1903) MBJJ 99. eur zac'had pailhur. ●(1909) RVUm 26. plouz ha benal, / Nen dé ket palial (Pluv[igner]) ●(1919) DBFVsup 53b. paliar, (Pluvigner), s., tr. «balayures, brindilles, paille.»

    (2) Criblure.

    ●(1659) SCger 34b. criblure, tr. «pailleur.» ●(1732) GReg 234b-235a. Cribleure, criblûre, ce qui reste après avoir criblé le grain, tr. «pailhëur.»

    (3) Balayure.

    ●(1659) SCger 12a. balieure, tr. «pailleur.»

    II. [au plur.]

    (1) Balayures.

    ●(1925) BILZ 138. Pailhorou, tr. «balayures.»

    (2) Ce qui reste après le vannage.

    ●(1982) TKRH 105. da vont da zibab un tamm greun a-douez ar pailhoroù chomet goude gwentañ.

    (3) Choses de peu de valeurs (ici : grenaille de pommes de terre).

    ●(1969) BAHE 62/39. Ya da ! Michañs, me dastum ar pailhoroù ? Ne rajen ket avat ! Ar re vras, ya…

    (4) par ext. Restes de repas, reliefs.

    ●(1969) BAHE 60/32. ober pailhoroù gant bara. ●(1982) TKRH 59. kemeret ar pailhoroù-se. ●79. ne oa ket a boubellennoù d'ar c'houlz-se, ne veze graet pailhoroù gant netra.

  • pailhurek
    pailhurek

    adj. Plein de fétus.

    ●(1499) Ca 151a. Paillur l. pluraliter hee quisquilie / arm vñ quisquiliosus / a / um. b. paillurec.

  • pailhurenn
    pailhurenn

    f. –où

    (1) Fétu de paille.

    ●(1659) SCger 57a. festu, tr. «pailluren.» ●(c.1718) CHal.ms iii. Paille pour festu, tr. «peutren ur beutren, paillaren, pl. paillar.» ●(1732) GReg 407b. Fetu, une petite partie du tuyau de paille, tr. «Pailhuren. p. pailhur.»

    ●(1834) SIM 259. Pa vez ar bailluren re bounner evit ar verrienen. ●(1876) TDE.BF 492a. Paillurenn, s. f., tr. «Fétu de paille ; pl. paillur, masculin.»

    (2) Paille (dans un diamant).

    ●(c.1718) CHal.ms iii. Il y a vne paille dans ce Diamant, tr. «bout ara ur beutren, ur paillaren en Diamant ma.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...