Recherche 'pailhard...' : 7 mots trouvés
Page 1 : de pailhard (1) à pailhardin (7) :- pailhardpailhard
m. –ed Paillard.
●(14--) Jer.ms 1c. Dan payllart vyll Pylat, / Ha de holl Cannadou, tr. « Au misérable vil Pilate et à tous ses émissaires » ●(1499) Ca 151a. Paillart. g. idem. ●(1633) Nom 326a. Ganeo, popino, de quo in Barathro supra. Sumitur & pro Scortatore : paillard, bordelier : vr paillard.
●(1659) SCger 87b. paillard, tr. «paillard p. et.» ●(1732) GReg 685a. Paillart, tr. «Pailhard. p. pailharded.» ●(1744) L'Arm 161b. Fornicateur, tr. «Paillart.. détt. m.»
●(1879) GDI 173. nag er baillardèd, nag en aoultrèd, nag er ré lous.
●(1922) EOVD 157. er baillarded, èl chas, e vou boutet ér méz.
- pailhardet
- pailhardezpailhardez
f. –ed Femme facile.
●(1557) B I 357. A ! paillardes ! pautres esou, / Penaux ez deu yen az guenou / Blasfemaff ma doeou louen, tr. «Ah ! coquine, fille dévergondée, comment ta bouche ose-t-elle blasphémer froidement mes dieux bienheureux.» ●393. Cza, paillardes, deux a llesse, tr. «Allons, effrontée, viens-t'en.» ●(1633) Nom 327a-b. Meretrix, scortum, nouaria, lupa, diabolare prostibulum : putain, paillarde : vn gast, paillardes, gouam.
●(1732) GReg 521a. Impudique, qui a renoncé à la pudeur & à la chasteté, tr. «(Parlant d'une femme : paillardès. p. paillardesed.» ●685a. Paillarde, tr. «Pailhardès. p. pailhardesed.»
- pailhardiaj
- pailhardiezhpailhardiezh
f. Paillardise.
●(1612) Cnf 3a. ma em bé commettet paillardiez. ●5a. dré paillardiez, mezuenti, orgouill ha gloutony.
●(1659) SCger 59a. fornication, tr. «paillardiez.» ●87b. paillardise, tr. «paillardiez.» ●(1732) GReg 521a. Commettre des impudicitez, tr. «ober pailhardyez.» ●685a. Paillardise, tr. «Pailhardyez. Van[netois] pailhardyah. pailhardyeh.» ●(1744) L'Arm 203b. Intempérance, débordement (…) En-particulier, du sexe, tr. «Paillardiah.» ●(1767) ISpour 342. er péhet a baillardiah.
- pailhardigezhpailhardigezh
f. Paillardise.
●(1790) PEdenneu 120. chongeu vil a baillardegueah.
●(1818) HJC 59. Ne hum daullet quet ir baillardigueah. ●(1857) GUG 56. Er péhèd bocennus ag er baillardigueah. ●(1896) HIS 90. rag ma predegé énep er baillardigeh.
●(1922) EOVD 156. er péh e zou dihuennet a zivout er baillardigeh.
- pailhardiñpailhardiñ
v. intr.
(1) Paillarder.
●(1732) GReg 521a. Commettre des impudicitez, tr. «Pailhardi. pr. pailhardet.» ●685a. Paillarder, tr. «Pailhardi. pr. pailhardet. Van[netois] pailhardeiñ.» ●(1790) Ismar 269. teichet oèn a guênt (...) de baillardein.
(2) Pailhardiñ an-unan : se masturber.
●(1732) GReg 215a. Se corrompre parlant de l'homme, tr. «Van[netois] pailhardeiñ e-hunon.»