Recherche 'pant...' : 24 mots trouvés
Page 1 : de pant-1 (1) à panturiavat (24) :- pant .1
- pant .2
- pante .1pante .1
m. –où Assemblée, fête populaire.
●(1876) TDE.BF 495a. Pañte, s. m., tr. «Pardon ou fête d'un bourg, village, pendant laquelle on danse, on joue, on boit et on mange. Il n'y est guère question de cérémonies religieuses ; pl. panteou.» ●Redek ar pañteou, tr. «fréquenter ces sortes de fêtes.»
●(1908) FHAB C'hwevrer 47. er pardoniou, er panteou (...) Pante : assemblée : Ger implijet kenan e Gorre Leon. ●(1909) FHAB Ebrel 111. o deuz great eun tammik pante. ●(1922) KAAG 56. ar panteou a zizurs. ●(1925) FHAB Mezheven 228. lavaret a rafen mont d'eur pardon pe d'eur pante bennak. (...) pante, panteou, ger anavezet gant an holl e Gorre-Leon hag a dalv, e brezoneg, keit hag ar ger «assemblée» e galleg. ●(1932) ALMA 101. redet an ebatou, ar pautiou (lire : pantiou).
- pante .2
- panteer
- panteiñpanteiñ
v. intr. Se goberger.
●(1886) RUSq.FB 234a. Goberger (se), tr. «v. réfl. Prendre ses aises. Pantei. part. et, de panté, festin.»
- pantekoad
- PantekostPantekost
m. (religion)
I.
(1) Pentecôte.
●(1499) Ca 152a. Panthecost. g. penthecoste.
●(1727) HB 564. etre Pasq ha Pantecost.
●(1821) SST 16. goudé er Pentecost. ●200. d'er Pentecoust. ●(1867) BSSo 5. dé er Pantecoust. ●(1880) SAB 236. O veza ma tostea Pantecost.
(2) Gouel ar Pantekost : fête de la Pentecôte.
●(1921) BUFA 122. aben gouil er Pantekoust.
(3) Sul ar Pantekost : dimanche de la Pentecôte.
●(1659) SCger 44a. Dimanche de Pentecoste, tr. «Disul ar pentecost.» ●(1732) GReg 407a. Le Dimanche de la Pentecôte, tr. «Diçzul ar Péntecost.»
●(1821) SST 145. Sul Vasq, Sul Quasimodo, sul er Pantecoust. ●277. Sul er Pentecost e tisquen / Er Speret glan er er vanden.
(4) Lun ar Pantekost : lundi de la Pentecôte.
●(1906) BOBL 09 juin 90/2f. Beb bloaz da Lun ar Pentekost.
II. Bezañ en e zilhad Pantekost : voir dilhad.
- pantekouilhpantekouilh
m. Personne dépenaillée.
●(1980) LIMO 23 août. Diwall doh er «pantekouill» ! ●Pantekouill, tr. «correspond assez au genre «hippie». ●(1980) LIMO 23 août. hanval kentoh doh «pantekouillaj» eid doh tud seven. ●(1986) YABAlevr 149. Pantekouilh m. –ach coll. personne dépenaillée, habillée d'oripeaux.
- pantenn
- panter .1panter .1
m. (pêche) =
●(1944) GWAL 165/314. (Ar Gelveneg) Kuilhañ a zo dastum al linennoù ouzh o rollañ : «kemer da banter, ha kuilh da linenn».
- panter .2
- panterapantera
s. (zoologie) Panthère.
●(1633) Nom 30a. Camelopardalis : giraffe, beste ressemblant au chameau & panthere : giraf, vn loezn so aual ouz vn caual hac ouz vn panthera. ●156b. Mensa pantherina : table de bois de Prouence, table de bois madré : taul á coat Prouanca, taul mouchetet eguis vn pantera.
- pantilhonpantilhon
m. –où Étai.
●(1744) L'Arm 297a. Potence (…) De soutien, tr. «Pantillon.» ●428a. Chevaler, tr. «Dalhein ar pantillonneu.»
●(1903) EGBV 50. pantelion, m. pl. eu, tr. «étai.» ●(1907) VBFV.bf 58a. pantillon, m. pl. eu, tr. «soutien, étai.» ●(1931) VALL 274b. Étai, tr. «pantilhon V[annetais] m.» ●(1934) BRUS 241. Un étai, tr. «ur pantelion.»
- pantilhoniñ
- pantouerpantouer
m. –où, –ioù
(1) Pendoir.
●(1732) GReg 709b. Pendoir, bare courbe pour suspendre un cochon qu'on vient de tuer, tr. «pantouër. p. pantouërou.» ●(1744) L'Arm 276a. Pendoir, tr. «Pendoir (…) Barre courbe, pour suspendre un beuf, cochon, ou &c. qu'on vient de tuer, tr. «Pantouére.. rieu. m.»
(2) Toull pantouer : endroit où on passe le pendoir aux pattes arrières d'un animal tué.
●(1895) FOV 263. Treit poset ér mod-sé ! Hag en toulleu pantoér, tr. «Quelles jambes bien faites ! Quelles articulations solides !»
- pantoufañpantoufañ
v. tr. d. Cabosser.
●(18--) GAVotte bretonne 13. Collet a meus ma dent a pantoufet ma guéno. (d'après HYZH 224/44).
- pantoufetpantoufet
adj. Cabossé.
●(c.1930) VALLtreg 1749. Pantoufet e i dok, e gastoloden = son chapeau est cabossé, sa casserole est bosselée. Pantoufan. – Koaget en ce sens en Léon (Caer.)
- pantouflpantoufl
s. –où (habillement) Pantoufle.
●(1633) Nom 117b. Calones, lignei calcei, baxeæ : patins, pantouffles : patinou, pantouflou, boutou vhel. ●Crepida, sandalium : pantouffle : pantoufl. ●117b-118a. Tyrrhenicum, sie Hetruscum sandalium : sappin, pantouffle Espagnole : sandal, pantoufl guis spaing.
●(1659) SCger 88a. pantoufle, tr. «pantoufl.» ●(1732) GReg 573b. Pantoufles où il y a des semelles de liege, tr. «Pantouflou lech.»
●(1849) GBI I 272. gwiska ho pantouflou, tr. «mettre vos pantoufles.»
►[au plur. après un art. ind.] Ur pantoufloù : une paire de pantoufles.
●(18--) PEN 91/302. hac eur pantouflou da wiskan.
- pantouflennpantouflenn
f. –où, pantoufloù (habillement) Pantoufle.
●(1732) GReg 690a. Pantoufle, tr. «Pantouflenn. p. pantouflennou, pantouflou.»
- pantouilhekpantouilhek
adj.
(1) (Chien) poilu, velu.
●(1929) MKRN 92. ur pikol ki pantouilhek a vize bepred d'e heul, tr. «un gros chien poilu.» ●(1996) CRYK 205. ur c'hiig rous pantouilhek, tr. «un petit chien roux et velu.»
(2) (Vêtement) guenilleux.
●(2008) MAREG 331. Noè groeit un abid pantouilhek / Noè groeit un abid pantouilhek / Eit ma ne vè ket bet anaùet.
- panturiad
- panturiavad
- panturiavatpanturiavat
v. Rosser.
●(1919) DBFVsup 54a. panturiaùat (Arv[or]), v. a. et n., tr. «administrer une volée de coups.»