Devri

Recherche 'paot...' : 66 mots trouvés

Page 1 : de paot (1) à paotr-nevez (50) :
  • paot
    paot

    adj., adv., prép. & pron.

    I. Attr./Épith.

    (1) (avec un sujet pluriel) Abondant.

    ●(1575) M 2248-2249. het quelyen na guenan / Quen paut han drouc Ælez, tr. «essaim de mouche ni d'abeillees / Si abondant que les mauvais anges.» ●(1580) G 621. Quen paout eou ho faoutou en esamantou bras, tr. «Si nombreuses sont vos fautes dans les grandes voluptés.»

    ●(1732) GReg 17a. Affluer, tr. «beza paut én ul lech.» ●86b. Beaucoup, plusieurs, tr. «Van[netois] paut.»

    (2) Commun, répandu.

    ●(1732) GReg 123a. Ce bruit est commun, tr. «Paut eo ar brud-ze.»

    II. Adv.

    (1) Beaucoup.

    ●(1790) MG 155. Mæs pe uélehèn ur Beleg meàu, n'eèllehèn quet paud chongeal é rehai mat.

    ●(1856) VNA 104. Les nuits ne sont plus si longues, tr. «Berreit-é paud en noz.»

    (2) Ober paot : (?) faire beaucoup, y être pour beaucoup (?).

    ●(1790) MG 258. Chetu, me hoær, ne vér quet mal-goutant a monèt de govessad, mæs er méh e ra paud ; me hum gav liès guet me Hovezour ; eun em behai ne demallehai deign un dra-benac, pé ne gonzehai d'em zud a dreuigueu segrèd, ne garehèn quet ma vehènt gouiét.

    (3) [avec un compar.] Bien.

    ●(1790) MG 6. paud diæssoh dehai hum salvein. ●31. Ne feheoh quet gober ur chonge paud gùel. ●108. conzeu-aral paud criminelloh. ●195. Gùel-è paud d'un dén goarn é dead.

    III. Loc. adv.

    A. Paot mat.

    (1) Abondamment.

    ●(1818) HJC 212. er servitour (…) e vo foètet paud mat.

    (2) Beaucoup.

    ●(1856) GRD 320-321. Paudmad er sel èl ur mæstr cri. ●(1896) HIS 153. Pabed aral hoah, ha paudmad, e zou bet lahet ar é lerh. ●(1897) EST 88. Ha paudmat n'ou dès chet memb bara de zaibrein.

    (3) [devant un compar.] Bien.

    ●(1891) CLM 66. Paudmad ansouéhettoh e oé bet hoah en trenôz.

    ●(1922) EOVD 190. paudmad guel ha talvoudusoh.

    B.

    (1) Paot a faot : il s'en faut de beaucoup.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Il s'en faut beaucoup qu'il ne se porte bien, tr. «cals, paut a faut n'endé yah.» ●(1723) CHal 76. Paud à faute, tr. «Il s'en faut beaucoup.» ●(1732) GReg 396a. Il s'en faut beaucoup, tr. «Van[netois] paud a faut.» ●(1790) MG 142. Oh ! me garehai assès bout coutant : mæs paud e faut ne mès ol er péh e zeziran. ●264. Ne reoh quer erhad, mem brær, paud e faut.

    ●(1838) OVD 173. paud e faut en hun nès quement a garanté èl m'hun nès dobér.

    (2) Paot ne vern : qu'importe.

    ●(1913) DIHU 98/315. «Paud ne vern, émé ean, é han de gas un hoh genein.»

    (3) Paot arall : beaucoup d'autres.

    ●(1790) MG 187. Cablus vér é hobér en treu-ze ha paud-aral, dré ma heèllant hastein er marhue.

    ●(1932) BRTG 113. Ne vein ket mé, justel paud aral, én arvar a gavet me zreu.

    IV. Loc. prép.

    (1) Paot mat : beaucoup de.

    ●(1821) SST.ab vi. Paud mad amzer goudé en deluge.

    (2) Paot a : beaucoup de.

    ●(c.1718) CHal.ms i. on ne fera pas beaucoup de cas de ce qu'il dira, tr. «ne uouquet groeit paud a gas es er peh e larou.» ●(1790) MG 318. Me gommètt neoah paud a béhedeu. ●336. paud a dud hac a lonnèt é clannad hac é tisséhein.

    ●(1838) OVD 161. cavouet paud a bligeadur. ●(1839) BESquil 376. paud a chagrin. ●(1854) PSA II 149. ridêc guet paud a her. ●(1857) LVH 19. guélet guet paud a souéh.

    ●(1901) LZBg 59 blezad-2l lodenn 71. Paud a boen en des keméret.

    (3) Paot mat a. : beaucoup de.

    ●(1792) HS 144. rac m'ann doai paut-mat à hent d'obér.

    ●(1879) GDI 219. péhani en doé groeit paudmad a laironcieu. ●253. Paudmad a dud e grèd n'ou dès chet péhet. ●(1895) FOV 260. Paud mad ag er hoassèd, emb doujans hag emb méh, / E daulou ou zokeu hag hum groézou kentéh.

    ●(1904) DBFV 177b. paut-mat, paumat, tr. «(perdre) beaucoup de choses, d'argent.» ●(1913) HIVR 1. Paudmat anehé e hélié er lézen a grechéneh. ●2. paud-mat anehé e ié de Jéruzalem.

    (4) Paot muioc'h a : beaucoup plus de.

    ●(1932) BRTG 3. Bout e oè én ou halon paud muioh a ongen eget a garanté.

    V. Pron. ind.

    (1) Beaucoup de gens.

    ●(1790) MG 47. rac paud e ra er Jubilé, ha neoah n'er gouniant quet. ●179. Bout-çou paud amen péré n'en dint quet poéniét eit cavouét argand. ●301. N'en dès quet paud n'ou dès ur péhed mignon-benac de béhani é tougant bri. ●353. Paud e garehai bout devod, mæs dibaud e hum boéni de vout.

    ●(1900) BUSF 5. Chom e hra paud de hunéal, de rézial én ou gulé.

    (2) Paot mat : beaucoup de gens.

    ●(1912) BUEV 36. paudmat e ié d'er gospereu ha d'er chapelet.

  • paotaat
    paotaat

    v.

    (1) V. intr. Devenir abondant.

    ●(1931) VALL 3a. devenir abondant, tr. «paotaat.»

    (2) V. tr. d. Rendre abondant.

    ●(1931) VALL 3a. rendre abondant, tr. «paotaat.»

  • paotad
    paotad

    m.

    (1) Abondance.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. fertilité, tr. «fonnadur, abondanc' pautat, puill'.»

    ●(1904) DBFV 177b. pautad, paudad, s., tr. «fertilité (Ch. ms.).» ●(1931) VALL 3a. Abondance, tr. «paotad V[annetais] m..»

    (3) Korn a baotad : corne d'abondance.

    ●(c.1718) CHal.ms i. corne d'abondance, tr. «ur c'horn' a buill, a bilanté, a baudat.»

    (3) Paotad a : abondance de.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. fecondité, tr. «pautat a etc. abondanç.»

    ●(1904) DBFV 177b. pautad, paudad a, s., tr. «abondance de (Ch. ms.).»

  • paotañ
    paotañ

    v. Abonder.

    ●(1931) VALL 3a. Abonder, tr. «paota.»

  • paoted
    paoted

    f. Abondance.

    ●(1931) VALL 3a. Abondance, tr. «paoted f.»

  • paoter
    paoter

    m. Abondance.

    ●(1931) VALL 3a. Abondance, tr. «paoter m.»

  • paotr
    paotr

    m. –ed

    I. (en plt de qqn)

    A.

    (1) Garçon.

    ●(1557) B I 380. Lauar, pautr vil, map eguile, tr. «Dis, mauvais garçon, fils de l’autre.» ●(1633) Nom 10b. Puer : enfant, garçon : crouadur, paotr. ●130b. Andro, andronitis : logis des hommes, la maison aux garçons : logeïs euit an gouaset, ty an paotret.

    ●(1659) SCger 61b. garçon, tr. «pautr p. et.» ●162b. pautr, tr. «garçon.» ●(1732) GReg 448b. Garçon, tr. «Pautr. p. pautred.» ●Petit garçon, tr. «Pautricq. p. pautredigou.»

    ●(1838) OVD 170. pautrèd ha merhèd. ●(1849) LLB 205. er pautr bihan. ●(1876) TDE.BF 495. Paotr, s. m., tr. «Garçon, enfant mâle.»

    (2) Fils.

    ●(1849) LLB 1962. Unan ag e bautred.

    ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 90. (Tregon ha tro-dro) Paotr = Paotr Loeiz, Paotr Joz a vez grae[t] eus mab hena eun tiegez.

    (3) Serviteur.

    ●(1576) Cath p. 12. vnan hon pautret pe laqu[e]set, tr. «un de nos garçons ou laquais.»

    ●(1732) GReg 448b. Garçon, serviteur, tr. «Pautr. p. pautred.» ●C’est le garçon du Recteur, ou, du Curé, tr. «Pautr ar person, pe pautr ar c’hure eo.»

    ●(1869) SAG 59. da lavaret eo oc’h euz c’hoant da lakaat Doue da baotr, a c’houi da vistri !

    (4) Homme.

    ●(1849) LLB 215-218. Er bautred e dill koarh, (…) / Er merhed e zeli néein ou gourhedad.

    ●(1955) VBRU 29. Traoù iskis am boa klevet gwechall digant paotred Kamp Koñli diwar-benn Alamaned ar brezel 70 hag ar spont a skignent dirazo.

    (5) Homme costaud.

    ●(1847) FVR 71. Me, Aotrou, me zo bet eur paotr, amzer zo bet.

    ●(1876) TDE.BF 495. Paotr, s. m., tr. «champion.»

    (6) Paotr mat : solide gaillard.

    ●(1870) MBR 142. em euz douet c’houi a zo paotr mad ivez, tr. «je crois que vous êtes aussi un solide gaillard.»

    (7) Paotr yaouank : qui n’est pas encore marié.

    ●(1732) GReg 448b. Garçon, celui qui n’est pas encore marié, tr. «pautr yaouancq.»

    (8) Paotr fin : un malin.

    ●(1967) BAHE 33. Pichon = kanfard, c’hwil, paotr fin, paotr da zisfiziout dioutañ h.a. Hennezh a zo ur pichon : kentoc’h gant ur ster gwashaat. Ne vez implijet nemet evit paotred. Evit ar merc’hed e leverer : honnezh a zo ur baborez, ur ganfardez, ur gavalez h.a.

    (9) Aide, apprenti.

    ●(1732) GReg 448b. Garçon, celui qui fait son apprentissage en un métier, où il n’est pas encore reçû maître, tr. «Pautr. p. pautred.» ●Un garçon maréchal, tr. «Ur pautr marichal.» ●Un garçon tailleur, tr. «Ur pautr qemeneur.»

    ●(1876) TDE.BF 495. Paotr, s. m., tr. «apprenti.»

    (10) (Apostrophe) Mon vieux !

    ●(1974) TDBP III 206. Me, ’vat, paotr, am-eus graet ur gavadenn, unan ouesk, tr. « eh bien ! moi, mon vieux, j’en ai fait une trouvaille, une fameuse ! »

    (11) [au plur.] Paotred : habitants masculins de.

    ●(1955) STBJ 46. Hogen ne ankouaas ket Pleibeniz an dro-gamm a voe c'hoariet dezo ha boazet int atô da lavarout : Pôtred Lanbôl, kivijerien, / O deus laeret kloc'h Sant Jermen. ●(1983) GKDI 1c. Tud an Argoad, hwi Arvoriz, / Kernividi, Plougastelliz, / Paotred Bro-Leon ha Tregerz (lire : Tregeriz), / Klevit glahar Dirinoniz !

    B. Paotredoù.

    ●(1872) DJL 30. Ha potredou gaillard kouezet e toul ar be.

    ●(1921) PGAZ 42. en em ganna gant unan peu nan euz paotredou ar skol. ●(1955) STBJ 58. Ar c’hiz a oa da roi gwennein d’ar bôtredou a veze nevez-lakeet bragou dezo.

    II.

    (1) (agriculture) Gerbe.

    ●(1919) DBFVsup 54b. paut gunéhtu, pl. pauteu m., tr. «gerbe de blé noir dressée.» ●(1935) DIHU 291/236. un dornad plouz endro d’er paoteu.

    (2) [emploi pour personnifier un élément non humain]

    ●(1889) ISV 454. Ar potr avel, en he gounnar / A ra tousmac’h, a ra safar.

    ●(1924) BUBR 43-44/998. Hennez a dle bean eur gwall bôtr a zac’h, ma eo henvel ouz e vestrez.

    (3) Paotr e votoù-koad : apparition nocturne.

    ●(1834) SIM 93. nonpas credi nac e pautr e voutou coad, nac e cariguel an ancou.

    (4) C’hoari e baotr : faire des siennes.

    ●(1633) Nom 193a. batailler, combattre, venir à la main, liurer la bataille, tr. « battaillif, coumbatiff, coumeret an armou ha neuse hoariff ez paotr. » ●tr. GMB 321 « livrer la bataille ». ●(1647) Am 736. D'a c'hôary, va paötr, a d'a disäotren, tr. Herve Bihan (d’après GMB 176 & Am p. 285) « pour faire des miennes et pour m’amuser »

    ●(1903) MBJJ 61. an drouk-mor o c’hoari e bautr.

    III.

    (1) Evel fars gant ar paotr kozh : voir farz.

    (2) Bezañ aet paotr e votoù stoup war e choug : voir botoù.

  • paotr-a-di
    paotr-a-di

    m. Valet de maison.

    ●(18--) SBI I 226. Ma c'heginer, ma fotr a di, tr. «Mon cuisinier, mon valet de maison.»

  • paotr-a-enor
    paotr-a-enor

    m. Garçon d’honneur.

    ●(1840) EBB 42. pautre à hinour, tr. « garçon d’honneur ».

  • paotr-al-lizheroù
    paotr-al-lizheroù

     m. Facteur.

    ●(1914) PCUG 5. Pôtr al lizero eo ! branskellat 'ra c'hoaz !

  • paotr-an-ivinoù-hir
    paotr-an-ivinoù-hir

    m. plais. Voleur.

    ●(1974) YABA 21.12. Mar ne vezè anaùet michér mad erbet dehon, ean e oè paotr en ivineu hir. ●(1974) LIMO 21 décembre. Paotr en ivineu hir, le gars aux ongles longs pour dire un voleur.

  • paotr-an-ognon
    paotr-an-ognon

    m. Marchand d’oignons ambulant. cf. Joni

  • paotr-an-taouen
    paotr-an-taouen

    m. (argot de la Roche-Derrien) Pouilleux.

    ●(1886) ARN 29. Potred ann taouen, les pouilleux : désignation absolumment réservée aux pêcheurs de Terre-Neuve et d'Islande. ●(1908) AMBR 178. Mais la propreté, l'hygiène, c'est bon pour les terriens; ces hommes-ci [= ar vorutaerien], qui couchent tout habillés et bottés sept mois de rang sur une paillasse pourrie, le blason populaire a trouvé leur vrai nom : paotred-an-taouen, comme qui dirait les "Jean-Vermine"...

  • paotr-an-teil
    paotr-an-teil

    m. Éboueur.

    ●(1972) SKVT I 115. paotr-an-teil n'en defe ket ezhomm ouzhout.

  • paotr-aod
    paotr-aod

    m. paotred-aod Homme de la côte et qui en vit.

    ●(1958) BAHE 16/7. Ar baotred-aod a zegase o fesked, o bezhin, o zraezh glas da zibuta ar parkeier.

  • paotr-ar-c'hil-krog
    paotr-ar-c'hil-krog

    m. Habitant de Guissény.

    ●(1876) TDE.BF 496a. Paotred-ar-c'hil-krog, s. pl. m., tr. «Nom donné aux habitants de Guissény, parce qu'à la fin du siècle dernier encore, ils se battaient à coups de croc pour se disputer les bris des navires.»

  • paotr-ar-c'huzh-heol
    paotr-ar-c'huzh-heol

    m. plais. Gendarme.

    ●(1909) FHAB Ebrel 124. hag e reot, sûr avoalc'h, anaoudegez gant paotret ar C'huz-Heol (an archerien).

  • paotr-ar-chas
    paotr-ar-chas

    m. local. Sacristain.

    ●(1972) SKVT I 132. gant ar c'hloc'her – paotr-ar-chas, evel ma lavaromp du-mañ. ●(1974) SKVT III 70. paotr-ar-chas – an anv a vez roet du-mañ d'ar sakrist.

  • paotr-ar-skod-tan
    paotr-ar-skod-tan

    m. Feu-follet.

    ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 90. (Tregon ha tro-dro) Paotr-skod-tan = E galleg : feu-follet.

  • paotr-ar-vazh
    paotr-ar-vazh

    m. Bas-Breton.

    ●(1904) DBFV 16a. pautred er vah, tr. «Bas-Bretons (Gr[oix]).»

  • paotr-araok
    paotr-araok

    m.

    (1) Précurseur, prédécesseur.

    ●(1903) MBJJ 314. sant Yan, a dalveaz da bautr-a-rauk d'hon Zalver.

    (2) Homme qui mène le travail, qui est en tête, dans un champ.

    ●(1941) ARVR 8/4b. Youenn (...) a oa paotr a-raok en unan eus ar parkou, eun devez.

  • paotr-bag
    paotr-bag

    m. (marine) Mousse.

    ●(1934) BRUS 270. Un mousse, tr. «ur paotr-bag.» ●(1940) DIHU 348/87. Pemp dén guen e chomé ar en «Doris» get er ré zu : er halvé Martin, er sturiér, deu vartelod hag er paotr-bag. ●(1942) DIHU 371/68. Ret e oè bet er has de vout paotr-bag ar lestri-dré-lien en Nañned aveit en doñvat. ●(1955) STBJ 7. ne vez ket ken nemeur a bôtred-bag.

  • paotr-c'hwit
    paotr-c'hwit

    m. Escroc.

    ●(1876) TDE.BF 496a. Paotr-c'houit, s. m. C[ornouaille], tr. «Escroc.»

  • paotr-chas
    paotr-chas

    m. Valet de chiens.

    ●(1732) GReg 947b. Valet des chiens, tr. «Pautr ar chaçz.»

  • paotr-deñved
    paotr-deñved

    m. Berger.

    ●(1732) GReg 90a. Berger, tr. «pautr an dêved.»

    ●(1876) TDE.BF 495. Paotr-ann-deñved, s. m., tr. «Berger.»

    ●(1906) KPSA 231. eur paotrik-denved a ouele dourek. ●(1932) ALMA 163. Eur veac'h benak zoken oun eat betek lounka / Ar paotr denved.

  • paotr-distro
    paotr-distro

    m. Vaurien.

    ●(1868) FHB 173/132a. tri baot-distro, tri lakipod, tri valeer-noz, pe 'vit lavaret guel, tri laer-touet.

  • paotr-e-gernioù
    paotr-e-gernioù

    m. Surnom du diable.

    ●(1967) BRUD 26-27/ 41. ober marhad gand Paotr-e-gerniou. ●(1970) BHAF 180. Kerkent e oa paotr e gerniou dirazañ.

  • paotr-e-jakenn
    paotr-e-jakenn

    m. plais. Prêtre, cureton.

    ●(1970) BHAF 330. Ar person e-neus klasket dond da vouta e fri, med me, 'vel ouzout, ne blij ket din paotred o jakenn.

  • paotr-e-nadoz
    paotr-e-nadoz

    m. Tailleur.

    ●(1907) FHAB Gwengolo 220. ma kasin e gas d'ar ger da baotr e nados.

  • paotr-e-votoù-stoub
    paotr-e-votoù-stoub

    m. enfant. Le marchand de sable.

    ●(1931) VALL 228b. envie de dormir, tr. «fam. aux enfants Paotr-e-voutou-stoup.»

  • paotr-enor
    paotr-enor

    m. Garçon d'honneur.

    ●(1902) PIGO I 142. Hepdale, e oe gret an eured, ar c'hemener pôtr-enor. ●(1931) VALL 364a. garçon d'honneur (dans un mariage), tr. «paotr-enor.»

  • paotr-garzh
    paotr-garzh

    m. Maquisard.

    ●(1972) LIMO 18 mars. er baotred-garh e voutè tenneu get en «Nasion» hag e gilè dohtu. (...) Hanen e oè ur paotr-garh e chomè kuhet ér hoédeu.

  • paotr-gwetur
    paotr-gwetur

    m. = (?) Cocher (?).

    ●(1955) STBJ 49. eur pôtr-gwetur diouiziek war ar galleg.

  • paotr-harnez
    paotr-harnez

    m. Charretier.

    ●(1925) FHAB C'hwevrer 47. ne oa ket eur miz c'hoaz m'en doa bet ar skourjez digant e dad ha ma oa bet laket da bôtr harnez. ●(1926) FHAB Mezheven 231. Heman eo ar pôtr harnez !… ●(1931) VALL 113a. Charretier, tr. «paotr an harnez.»

  • paotr-jeu
    paotr-jeu

    m. Forain, comédien.

    ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 90. (Tregon ha tro-dro) Paotr jeu, paotr ar jeuiou = «Komedi» e Leon, «termaji» e Kerne. Eur c'harr-paotr-jeu, e galleg : roulotte.

  • paotr-kafe
    paotr-kafe

    m. Garçon de café

    ●(1931) VALL 329b. Garçon de café, tr. «paotr-kafe.»

  • paotr-kaoter / paotr-ar-gaoter
    paotr-kaoter / paotr-ar-gaoter

    m. Aide cuisinier.

    ●(1876) TDE.BF 495b-496a. Paotr-ar-gaoter, s. m., tr. «Garçon cuisinier, aide de cuisine, coq de navire. A la lettre, garçon de la chaudière.»

  • paotr-karr / paotr-ar-c'harr
    paotr-karr / paotr-ar-c'harr

    m. Cocher.

    ●(1876) TDE.BF 495b. Paotr-ar-c'harr, s. m., tr. «Postillon. A la lettre, garçon de la voiture.» ●(1884) LZBt Meurzh 45. Gwell e ve bet d'in mar en dije zellet ma fotr karr da gad he hent.

    ●(1903) MBJJ 95. Red eo zoken d'ar bautred-karr delc'hel anê. ●(1931) VALL 113a. Charretier, tr. «paotr-karr.» ●129b. Cocher, tr. «paotr-karr.» ●(1943) SAV 29/9. Dimerc'her diweza em boa tapet da baotr-karr. ●(1942) DHKN 103. brich er paotr-kar.

  • paotr-keginer
    paotr-keginer

    m. Aide cuisinier.

    ●(1868) FHB 163/54b. ar potr-keguiner so mad evit ar grevidi-ze.

  • paotr-kezeg
    paotr-kezeg

    m. Palefrenier

    ●(1931) VALL 525a. Palefrenier, tr. «paotr-kezeg pl. paotred-.»

  • paotr-kon / paotr-ar-c'hon
    paotr-kon / paotr-ar-c'hon

    m. Valet de chiens.

    ●(1732) GReg 947b. Valet des chiens, tr. «Pautr ar c'hon.»

  • paotr-kozh
    paotr-kozh

    m.

    (1) Bonhomme de neige.

    ●(1955) STBJ 193. A-wechou ive e vernemp erc'h d'ober ur pôtr koz... ●(1961) BLBR 134/23. Erh ! (...) Ni 'zavo e-kreiz al liorz eur mellad paotr koz...

    (2) Épouvantail.

    ●(1906) BOBL 15 décembre 116/2f. mez abenn ar fin, ar potr-koz na reio ket aoun d'ezo ken [d'ar brini]. ●(1907) FHAB Here 252. klask koz dilhad d'in, ma lakin kolo enno, da ober daou bôtr koz. ●(1913) BOBL 11 janvier 421/3a. lakeat a vez potret koz bouret gant plouz.

    (3) Surnom du diable.

    ●(1900) ANDP 8. gervel ar Pôtr koz d'az sikour ! Perag ? ●(1962) TDBP ia 50. 'vel ha pa vefe kouezet daouarn ar pôtr koz warno, tr. «comme si les mains du vieux (du diable) leur étaient tombé dessus.»

    (4) Billot à fendre du bois.

    ●(1890) MOA 143a. Billot à couper menu le bois de chauffage, tr. «paotr-koz (T[régor].» ●167b. Chevalet, ou billot pour couper ou scier bois de chauffage, tr. «paotr-koz, m. (T[régor]).»

    (5) enfant. Genou.

    ●(1929) CDFi 26 janvier. he daou zourn war he daou fôtig-koz.

  • paotr-kure
    paotr-kure

    m. (religion) Enfant de chœur.

    ●(1934) BRUS 311. Un enfant de chœur, tr. «ur paotr-kurèu.»

  • paotr-maler
    paotr-maler

    m. Garçon meunier.

    ●(1972) LIMO 20 mai. Chetu ean doh um hoprad èl paotr malour. ●Paotr-Malour, tr. «garçon meunier.»

  • paotr-marchosi
    paotr-marchosi

    m. Valet d'écurie.

    ●(1732) GReg 947b. Valet d'écurie, tr. «Pautr ar marchauçzy.»

    ●(1839) BESquil 35. laqueit de vout pautre marchaussi. ●(1870) MBR 76. Nemet ho kemeret a rafenn da baotr mechosi. ●(1894) BUZmornik 638. he vamm a obtenaz ma vije kemeret da baotr marchosi enn eur gouent all.

    ●(1911) BUAZperrot 44. e reas anezan e botr-marchosi. ●(1931) VALL 525a. Palefrenier, tr. «paotr-marchosi pl. paotred-v.»

  • paotr-Mari-Robin
    paotr-Mari-Robin

    m. plais. Gendarme.

    ●(1962) TDBP ia 61. Pôtred Mari Robin o-devoa kaset anezi d'ar prizon, tr. «les gars de Marie Robin (les gendarmes) l'avaient conduite en prison.»

  • paotr-micher
    paotr-micher

    m. Apprenti.

    ●(1931) VALL 32b. Apprenti, tr. «paotr-micher pl. paotred-vicher.»

  • paotr-micherour
    paotr-micherour

    m. Apprenti.

    ●(1732) GReg 46a. Apprentif, ou apprenti, qui apprend les Arts méchaniques sous un maître, tr. «pautr mecherour.»

    ●(1876) TDE.BF 496a. paotr-micherour, s. m., tr. «Apprenti.» ●(1876) TIM 152. hag en doé labouret étal d'hou èl ur pautr michérour calvé ! ●(1877) EFV 74. ol er bautrèd michérerion e zivras el labour.

    ●(1931) VALL 32b. Apprenti, tr. «paotr-micherour pl. paotred-vicherourien.»

  • paotr-moc'h
    paotr-moc'h

    m. Porcher.

    ●(1659) SCger 94b. porcher, tr. «pautr ar moc'h.» ●(1732) GReg 739b. Porcher, tr. «pautr ar moc'h. p. pautred ar moc'h.» ●(17--) ST 196. Ar paotr môc'h a zigoue, tr. «Le porcher arrive.»

  • paotr-Nevez
    paotr-Nevez

    m. Langoustine.

    ●(1970) ICTB III 33. Paotred Nevez, "Les gars de Nevez", d'après le nom des pêcheurs de cette localité qui les premiers les pêchèrent. [= Nephrops norvegicus = langoustine]

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...