Devri

Recherche 'paun...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de paun (1) à paunin (3) :
  • paun
    paun

    m. –ed (ornithologie) Paon.

    I.

    (1499) Ca 153b. Paun. g. paon cest vng oisel. ●(1633) Nom 40b. Pauo, pauus : Plinio : Iunonia auis : paon : paün. ●170a. Muscarium pauonaceum, aut pauonium : esuentoir fait de plumes de paon : euentail græt á plü paün.

    (1659) SCger 88a. paon, tr. «paun.» ●162b. paün, tr. «paon.» ●(1732) GReg 688b. Pan, oiseau, tr. «Paün. p. paüned.» ●(1744) L'Arm 342b. Le Paon & le Dindon font la roue, tr. «Er Pan hag er Hocq-Spaign a ra el loste rodællæc.» ●(17--) VO 132. ur pan pentét drès en nor.

    (1870) FHB 267/43. biskoaz peon, da rok ma vije, da ziez ma vije he breon, ne laoskaz kriadennou, rouadennou ker skiltruz.

    (1955) VBRU 49. ha war gokenn e benn un tog blevek gant ur regennad blu paun peget outañ.

    II.

    (1) Fier evel ur paun : très fier.

    (1978) PBPP 2.2/417 (T-Plougouskant). Fier evel ur paün, tr. J. le Du «fier comme un paon.» ●(2002) TROGERI / PLANIEL. bezañ fier evel ur paun, tr. « être fier à l'excès ».

    (2) C’hoari e baun : faire le fier.

    (1957) AMAH 66. …e c’hoarie an Aotrou jubennour Karl Ivovitch e baün war ur c’harrig-skañv gant div gazeg arab stag outañ.

  • paunez
    paunez

    f. (ornithologie) Femelle du paon.

    (1732) GReg 688b. La femelle du Pan, tr. «Paünès. p. paünesed

  • pauniñ
    pauniñ

    v. intr. Se pavaner.

    (1732) GReg 137b. Se carrer, marcher avec affectation, tr. «paüni. pr. paünet.» ●688b. Panader, se panader, se quarrer comme un pan il regarde sa queuë éclairée du Soleil, tr. «paüni. pr. paünet

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...