Devri

Recherche 'pebr...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de pebr (1) à pebrouer (13) :
  • pebr
    pebr

    coll.

    I.

    (1) Poivre.

    (1499) Ca 154a. Pebr. g. poiure. ●(c. 1501) Lv 235/124. pebre gl. piber. ●(1557) B I 43. Vn souben dren pebr a dibriff, tr. «Je mangerai une soupe au poivre.»

    (1659) SCger 94b. poivre, tr. «pebr.» ●96a. poyure, tr. «pebr.» ●(1732) GReg 736b. Poivre, tr. «Pebr. Van[netois] pebr. pibr

    (1869) FHB 210/3a. vanil, pebr, pimant. ●(1889) SFA 277. pepr, holenn ha traou all c'hoaz.

    (1907) VBFV.bf 60b. pibr (b[as] van[netais] pebr), m., tr. «poivre.» ●(1921) LZBl Du 213. ar riz 'zo eostet, hag ar pebr en douar n'eo ket c'hoaz dare da zastum.

    (2) (botanique) Plantenn-bebr : poivrier.

    (1732) GReg 737a. Poivrier, arbrisseau qui produit le poivre, tr. «plantenn bebr. p. plantennou bebr

    (3) Aval-pebr =

    (1954) VAZA 93. jinjebr, avaloù-pebr ha me oar peseurt temz an diaoul.

    II. Lakaat pebr war e galon : reprendre courage.

    (1732) GReg 809a. Reprendre courage, tr. G. Rostrenenn «lacqaat pebr var e galoun

  • pebr-du
    pebr-du

    coll. (botanique) =

    (1633) Nom 71a. Vuæ vrsinæ : grosselets transmarins, ribettes : pepr-du.

  • pebr-gwenn
    pebr-gwenn

    coll. (botanique)

    (1) Nigelle commune, poivrette, herbe de coq Nigella arvensis.

    (1633) Nom 89a. Melanthium, nigella Romana : nielle, nigelle, poiuret, à piperis sapore : pepr guen.

    (1732) GReg 736b. Poivrette, ou nigelle, plante, tr. «Pebr guënn

    (1876) TDE.BF 500a. Pebr-gwenn, s. m., tr. «Nielle, plante.»

    (1907) BOBL 09 novembre 163/2e. greun pebr-gwen (a vout mesk an ed). ●(1943) SAV 29/12. treut daonet e kavan ar gwiniz (…). Ha lous 'ta, kaer hon eus bet c'houenna : roz-chas, pebr-gwenn, askol ha troell.

    ►pebrenn-wenn f. Pied de nigelle commune, poivrette, herbe de coq.

    (1633) Nom 91a. Piperitis, siliquastrum, costus hortensis : herbe de coq, ou de la poivrette : an pebren guen.

    (2) Chrysanthème vulgaire Leucanthemum vulgare.

    (1879) BLE 71. Chrysantème vulgaire. (C. leucanthemum. L.) Pebr-gwenn.

    (3) Nielle Agrostemma githago.

    (1879) BLE 39. L. Nielle. (L. githago Lam. Agrostemma. L.) Pebrgwenn.

  • pebr-Indez
    pebr-Indez

    m. (botanique)

    (1) Piments Capsicum sp.

    (1633) Nom 81b. Capsicum, siliquastrum, piper Indicum : poiure d'Inde, carchiose : pepr Indès.

    (2) Pied de nigelle commune, poivrette, herbe de coq Nigella arvensis.

    (1732) GReg 736b. Poivrette, ou herbe de coq, ou carchiose, plante, tr. «Pebr indès

    (1931) VALL 153b. herbe de coq, tr. «pebr Indez m.» ●573a. poivrette, herbe de coq, tr. «pebr-Indez Grég.»

  • pebr-Spagn
    pebr-Spagn

    coll. (botanique) Piments Capsicum sp.

    (1744) L'Arm 285a. Piment, tr. «Pibre-Spaignn

    (1931) VALL 560a. Piment, tr. «pebr Spagn

    ►pebrenn-Spagn f. –ed Pimentier.

    (1929) SVBV 171. eur bouchad pebrenned-Spagn.

    ►pebrenn-Spagn f. –où Piment.

    (1929) SVBV 171. Unan (...) a gutuilhas eur bebrenn-Spagn.

  • pebrañ / pebriñ
    pebrañ / pebriñ

    v. tr. d.

    (1) (cuisine) Poivrer.

    (1732) GReg 736b. Poivrer, tr. «Pebra. pr. pebret. Van[netois] pibreiñ. pebreiñ.» ●(1744) L'Arm 293a. Poivrer, tr. «Pibrein..brétt

    (1907) VBFV.bf 60b. pibrein, v. a., tr. «poivrer.»

    ►absol.

    (1967) BAHE 54/50. Sallañ ha pebrañ.

    (2) sens fig. Vendre cher.

    (1744) L'Arm 347a. Saler (...) Vendre cher, tr. «Pibrein

  • pebrenn .1
    pebrenn .1

    f. –ed, pebr (botanique) Poivrier Piper negrum.

    (1732) GReg 737a. Poivrier, arbrisseau qui produit le poivre, tr. «Pebrenn. p. pebrenned. Van[netois] pibrenn. p. pibrenned, pibrennëu

  • pebrenn .2
    pebrenn .2

    f. –où Coup porté fortement.

    (1947) TNOG 5/25. (Tregor ha Goelo) Pebrenn : un taol a-bouez-korf distaget gant unan bennak.

  • pebrenn .3
    pebrenn .3

    f. Ober he febrenn : faire la petite bouche.

    (1890) MOA 146b. Faire la petite bouche, tr. «ober he febrenn

  • pebrer
    pebrer

    m. –ioù Poivrier (ustensile).

    (1744) L'Arm 293a. Petite boete dont on se sert, pour le répandre [le poivre], tr. «Pibriourr.. reu. »

    (1856) VNA 69. une Poivrière, tr. «ur Pibrér

    (1929) SVBV 147. eur pebrer ha loaiou.

  • pebret
    pebret

    adj.

    I. Poivré.

    (1499) Ca 154a. g. poiurez. b. pebret.

    (1732) GReg 736b. Poivré, ée, part. & adj., tr. «Pebret. pibret

    II. sens fig.

    (1) (Café) arrosé.

    (1919) MVRO 8/2d. raktal e tigaser d'eoc'h eur werennad kafe pebret mat.

    (2) Pebret-lik : épicé, osé.

    (1935) ANTO 2. ar ac'hanaouennou (…) mar teuont eus Pariz pebret-lik hardiz-hardiz.

  • pebriñ
    pebriñ

    voir pebrañ

  • pebrouer
    pebrouer

    m. –où Poivrière.

    (1732) GReg 737a. Poivier, petit vaisseau à poivre, tr. «Pebrouër. p. pebrouërou

    (1876) TDE.BF 500a. Pebrouer, s. m., tr. «Poivière, vase pour le poivre.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...