Devri

Recherche 'peizant...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de peizant (1) à peizantez (4) :
  • peizant
    peizant

    m. –ed

    (1) Paysan.

    (1659) SCger 21b. gens des champs, tr. «paisantet.» ●87a. paisant, tr. «paisant p. et.» ●124b. villageois, tr. «paisant p et.» ●(1732) GReg 687a. Paisan, villageois, tr. «Paësant. p. paësanted. H[aute] Cor[nouaille] poüeisant. p. ed

    (1834) SIM 69. ur paysant a laboure en e barq. ●(1847) MDM 389. da zifenn mad guir ar baezanded. ●396. ar paezand ead eus ar gear.

    (2) Yann Beizant : personnification des paysans.

    (1877) FHB (3e série) 21/172a. n'o deuz ken tra da lavaret da Ian Baizant.

    (1929) DIHU 219/323. er peurkeh Iann-peizant.

    (3) Épith. De paysan.

    (1974) SKVT III 153. un tog peizant divouloutenn.

  • peizantaj
    peizantaj

    m. Paysannerie.

    (c.1718) CHal.ms iii. roture, tr. «heritag' partabl', paisantag', Rotur'.»

  • peizantal
    peizantal

    v. intr. Être cultivateur.

    (1984) HBPD 19. éan ar-dro é velin ha, tro an dé, hi é peizantal.

  • peizantez
    peizantez

    f. –ed Paysanne.

    (1836) GBI I 492. Piou eo ar baïsantes-se, / 'Dremenn ker mistr war ar pave ? tr. «Qui est cette paysanne, / Qui passe si proprette sur le pavé ?»

    (1907) VBFV.bf 59a. peizantéz, f. pl. ed, tr. «paysanne.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...