Recherche 'penefi...' : 4 mots trouvés
Page 1 : de penefi-1 (1) à penefiat (4) :- penefi .1penefi .1
adj. = (?).
●(1883) CDFi 202-24 novembre p 1. Re leiz, re nevez, re benefi, eme ann Aoutrou.
- penefi .2penefi .2
m.
I.
(1) Ce dont il s’agit.
●(1868) FHB 171/120b. Ia, ah ! c'hui ne ouzoc'h ket ar penefi ?
(2) Chose ou personne dont on ignore ou on a oublié le nom.
●(1867) FHB 143/309a. eo red lakaad er c'hafe eun nebeud penefi, eur banne hini melen. ●(1890) MOA 169a. Quand on ne sait pas le nom de l'objet ou de l'individu, on dit : eur penefi (pour : pe hano ef-hi ?). On dira aussi : eur pe hano, eur pe zen (d'où vient le verbe : pehanoi eunn den, ainsi que le verbe penefia eunn dra.
II. fig.
(1) Outil.
●(1928) FHAB Meurzh 220. Setu aze avat eur penefi a-zoare d'in d'en em zizober eus an daou louangenn divalo-man.
(2) Engin, machin (au sens de membre viril).
●(1647) Am 506. So desja costiff he coz piniffy, tr. Herve Bihan « Dont le vieil engin est déjà constipé ». ●648. Ac eff a so creff he coz peneffy, tr. Herve Bihan « … si son vieil engin est fort »
- penefiañ / penefiatpenefiañ / penefiat
v.
(1) V. tr. d. Appeler penefi (une chose dont on a oublié le nom).
●(1876) TDE.BF 504a. Penefia, v. n., tr. «Parler d'un objet dont le nom ne vient pas à la langue.» ●(1890) MOA 169a. Quand on ne sait pas le nom de l'objet ou de l'individu, on dit : eur penefi (pour : pe hano ef-hi ?). On dira aussi : eur pe hano, eur pe zen (d'où vient le verbe : pehanoi eunn den, ainsi que le verbe penefia eunn dra.
(2) V. intr. =
●(1883) CDFi 202-24 novembre p 1. furcha, muzula, krabanata, penefiat a-dreuz hag a-hed. (...) Kaer en devezo pilprennat, pigosat, penefiat, biken ne vezo mestr e Plouarzel.
- penefiatpenefiat
voir penefiañ