Recherche 'penn-ti...' : 4 mots trouvés
Page 1 : de penn-ti (1) à penn-tiern (4) :- penn-tipenn-ti
[brpm pènn-ti < penn + ti]
m. pennoù-tiez
I. (en plt de qqn) Chef de famille.
●(1876) TDE.BF 508a. Penn-ti, s. m., tr. «Chef de maison.»
●(1908) FHAB Ebrel 99. pevar ouvrier, pevar penn-ti divar ar meaz, ha pevar penn-ti dious kear. ●(1909) NOAR i. ar penn-ti na vanke morse d'o fedi da gemeret ar skabell wella e kougn ar siminal.
II.
(1) Petite ferme.
●(1925) IZID 30. Ean en des é ben-ti hag é dammig doareu. ●(1955) STBJ 201. Kalz pennou-tier a oa war ar mêz, enno familhou niverus.
(2) Penn-ti sec'h : maison sans terrain.
●(1955) STBJ 201. devezourien hep boemm-douar ebet, o chom e solierou pe e pennou-tier zec'h hag a veze grêt kamprourien outo. ●(1976) LLMM 177/263. Darn a yeas da benn-ti sec'h pe d'ar vourc'h pa ne guitaent ket ar vro.
(3) Maison sans terrain.
●(1792) HS 120. red-é dehai hum dènn enn ur pènn-ti.
- penn-tieg
- penn-tiegezhpenn-tiegezh
[penn + tiegezh]
m. pennoù-tiegezh
(1) Chef de famille.
●(1732) GReg 159b. Chef de famille, tr. «Penn tyéguez. p. pennou tyéguez. Van[netois] peen-tyegueah. p. penneü pyegueah.» ●396b. Pere de famille, tr. «penn-tyéguez. p. pennou-tyéguez.»
●(1839) BESquil 552. Penneu tyegueah, queméret aveit oh ha groeit hélie én hou tyér er reihtæt caër en dès bet dalhet sant Elzéar én é hani. ●(1865) LZBt Gouere 20. War ar zun kalz a dud, plac'hed, groage ha zoken penno tiegez, ho gweler enn ofern gant douj braz.
●(1925) FHAB Mae 183. pep penn tiegez a gase unan bennak eus e di, ma ne c'helle ket mont e unan. ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 81b. Ar pennou-tiegez a vo pedet da zont d'an oferenn-bred.
(4) Chef d'exploitation agricole familiale.
●(1847) FVR 240. Park ar penn-tiegez a zo karget a zreok. ●(1894) BUZmornik 291. Pennou-tiegez divar ar meaz.
●(1904) ARPA 248. eur penn-tiegez a blantas eur viniec, a gaeas tro var dro d'ezhi, a gleuzas ennhi eur voaskel. ●(1907) AVKA 242. Bea oa ur pentiegez, a blantas ur winien, a lakaas endro dehi ur c'hae, a gleuzas ur wask hag a zavas un tour evithi.
- penn-tiernpenn-tiern
[penn + tiern]
m. Chef de nation.
●(1876) TDE.BF 508a. Penn-tiern, s. m. (anc.), tr. «Chef de nation.»