Devri

Recherche 'pennglaou...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de pennglaou (1) à pennglaouig (3) :
  • pennglaou
    pennglaou

    [mbr pen-glaou, brpm penglao, penn-glau < penn + glaou]

    m. –ed (ornithologie) Mésange charbonnière.

    ●(1633) Nom 40b. Parus, fringillago : mesange : pen-glaou.

    ●(1659) SCger 78b. mesange, tr. «penglao.» ●(1732) GReg 619a. Mesange, ou nonette, oiseau, tr. «Penn-glau. p. penn-glauëd.»

    ●(1849) LLB 1645. pigos er pen gleu. ●(1876) TDE.BF 505a. Penglaou, s. m., tr. «Mésange, oiseau ; pl ; ed.» ●(c.1897) GUN.dihu 146/314. Er pengleu, en estig, er golvan, er goleg.

    ●(1907) VBFV.bf 59b. pengleu, –euig, m. pl. ed, tr. «mésange.» ●(1934) BRUS 253. Une mésange, tr. «ur pengleu –ed, m.»

  • pennglaouet
    pennglaouet

    [penn + glaou + -et .1 (cf. glaouañ)]

    adj. Enflammé.

    ●(1924) LZMR 13. flammou a zavas a zindan an dero pennglaouet. ●34. eun tamm kesten pennglaouet.

  • pennglaouig
    pennglaouig

    [brpm penn-glaouïcq < pennglaou + -ig]

    m. –ed

    (1) (ornithologie) Mésange.

    ●(1732) GReg 619a. Mesange, ou nonette, oiseau, tr. «Penn-glaouïcq. p. penn-glaouïgued.»

    ●(1876) TDE.BF 505a. Penglaouik, s. m., tr. «Mésange, petit oiseau.»

    (2) sens fig. Homme écervelé, tête de linotte.

    ●(1732) GReg 577a. Tête de linotr, injure, homme de peu de sens, tr. «Pennglaouïcq.» ●919b. Tête legere, tr. «pennglaouïcq. p. pennglaouïgued.»

    ●(1876) TDE.BF 505a. Penglaouik, s. m., tr. «par extension, il se dit d'un jeune étourdi.»

    ●(1931) ATBR 31. E peleac'h ? Ha ! pennglaouig ma'z oun ! Hen ankounac'haet em eus war va zaol.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...