Recherche '"perc'henn"...' : 9 mots trouvés

• perc'henn
  perc'henn

  m. –ed, –eion

  I. (compl. : qqc.)

  (1) Propriétaire.

  ●(1575) M 72. perchen tensor, tr. «possesseur d'un trésor.» ●798. perchen an bergez, aduy de labezaff, tr. «le propriétaire du verger le lapidera.» ●(1612) Cnf 43a. ho restituiff do perchaenn. ●(1621) Mc 34. do rentaff do perchen. ●(1633) Nom 203a. Sors nautica, vel traiectitia, portorium : l'argent qu'on paye au battelier : an archant á paër, dan treïzyer, da perchen an bag.

  ●(1732) GReg 299b. Domanier, ou domainier, propriétaire de sa terre, tr. «perc'henn. p. perc'henned.» ●761b. Proprietaire, tr. «Perc'henn. p. perc'henned, perc'hennou.»

  ●(1878) EKG II 169. perc'henn an ti-man.

  ●(1923) FHAB C'hwevrer 54. perc'henneien vras listri Rosko. ●(1934) BRUS 271. Un propriétaire, tr. «ur perhen –ed.»

  (2) Perc'henn diouzh : propriétaire de.

  ●(1866) FHB 58/45b. Ar re zo perc'hen doc'h ho douar.

  (3) Perc'henn da : propriétaire de.

  ●(1866) SEV 26. perc'hen da gement tra a zo ar ann douar. ●(1866) FHB 84/254a. evithan ne voa ket perc'hen d'he zouar. ●(1877) EKG I 241. Evit diskouez oa perc'henn d'ar gompezenn-ze. ●(1889) ISV 455. ne voa ket perc'hen d'he zouar.

  ●(1910) MAKE 20. perc'hen da ziouskouarn vouzar. ●(1925) CHIM 18. It da gerc'hat ho tilhad ha diwiskit ar re-ze ! N'oc'h perc'hen ebet d'ezo !!

  (4) Perc'henn war : propriétaire de.

  ●(1862) JKS 49. lekeat e vezo da berc'hea (lire : berc'hen) war he holl vadou.

  (5) (agriculture) Perc'henn an devezh : agriculteur pour qui on travaille à charge de revanche.

  ●(1896) GMB 479. pet[it] tréc[orois] perc'hen an dërves le cultivateur qui fait travailler pour lui, à charge de revanche, ses kevelerien ou associés à cet effet.

  (6) Perc'henn an devezh : nouvelle mariée.

  ●(1847) GBI I 404. Debret, evet, kompagnunez, / Achu eo da berc'henn 'nn dewez ! tr. «Mangez, buvez, compagnie, / C'en est fini pour la maîtresse de la journée (…) La nouvelle mariée.»

  II. (compl. : qqn)

  (1) Mari, époux.

  ●(1949) LLMM 16/47. plac'h yaouank, dishual hag o c'hortoz perc'henn ? ●61. koulz e vefe ganit gwelout gwreg da vreur hep perc'henn ebet ?

  (2) Femme, épouse.

  ●(1868) SBI II 10. Demad d'ac'h-c'hui, minorès kez, Setu me deut d'ober al lez ; / D'ober al lez ha d'ho coulenn / Da veza war-n-on gwir berc'henn, tr. «Bonjour à vous, orpheline aimée, / Me voici venu faire la cour ; / Faire la cour et vous demander, / Pour être sur moi vraie souveraine.»

  III. Heuliañ roudoù e berc'henn : voir roudoù.

• perc'hennaj
  perc'hennaj

  m. Propriété, possession.

  ●(1876) TDE.BF 510a. Perc'hennach, s. m., tr. «Droit de propriété, de possession.»

• perc'hennañ / perc'henniñ
  perc'hennañ / perc'henniñ

  v. tr. d.

  (1) Devenir possesseur de, s'approprier.

  ●(1889) SFA 82. ar Zant en em hastaz da zont buanna ma c'helle da berc'henna he iliz dre ar bedenn. ●(1890) MOA 120b. Approprier (s'), tr. «Perc'henna.»

  ●(1911) BUAZperrot 547. n'o devoa den eus o lignez da berc'henna o madou goude o maro. ●561. an impalaër a c'hoanteas perc'henni kement a oa d'an Iliz. (…) goude perc'henna o madou, douar ha tiez.

  (2) Posséder, être propriétaire de.

  ●(1924) FHAB Ebrel 136. Ar Vellinganted epad pevar c'hant vloaz da nebeuta, a berc'hennas, an eil rumm warlerc'h egile, maner Kerbabu.

  (3) (religion) Posséder.

  ●(1911) BUAZperrot 673. perc'henni reont awechou o c'horfou.

  (4) Perc'hennañ udb. d'ub. =

  ●(1902) MBKJ 219. Ar re a berc'henn ho c'haloun d'Hor Zalver.

  (5) Adopter.

  ●(1931) VALL 10a. Adopter, tr. «perc'henna.»

• perc'henner
  perc'henner

  m. –ion Propriétaire.

  ●(1834) SIM 83. ur perc'henner nevez. ●163. ur perc'henner mad benac.

  ●(1905) BOBL 07 octobre 55/1c. etre daouarn ar perc'henner.

• perc'hennet
  perc'hennet

  adj.

  (1) fam. (en plt des femmes) Mariée.

  ●(1876) TDE.BF 510a. Perc'hennet, adj., tr. «Il se dit, en style familier, d'une femme mariée.» ●Houmañ a zo perc'hennet, tr. «A la lettre, celle-ci a un possesseur.» ●(18--) RGE 21. Ar vreg-se so perc'hennet.

  ●(1931) VALL 10a. (femme ) mariée, tr. «perc'hennet.»

  (2) (religion) Possédé.

  ●(1882) BAR 260. ober goulenou ouz an den perc'henet hag ouz an droug-sperejou a ioa enhan. ●273. kement a dud perc'henet gant an droug-sperejou.

  ●(1911) BUAZperrot 796. tud perc'hennet gant an droug-spered. ●(1935) SARO 34. Tud perc'hennet gant an droug-spered.

  (3) (en plt de qqc.) Occupé.

  ●(1911) BUAZperrot 802. pa welas ar skinier perc'hennet gant an elez. ●839. heb gouzout e oa dija perc'hennet [ar c'havarn] gant eul leon.

  (4) Adopté.

  ●(1931) VALL 10a. (enfant) adopté, tr. «perc'hennet.»

• perc'henniaj
  perc'henniaj

  m. –où Propriété.

  ●(1732) GReg 299b. Domaine, droit de proprieté, tout le bien d'une personne, tr. «perc'henyaich. p. perc'henyaichou.» ●761b. Proprieté, domaine, tr. «Perc'hennyaich.»

  ●(1834) SIM 174. Cresqui a eure e berc'henniach.

• perc'hennidigezh
  perc'hennidigezh

  f. Adoption.

  ●(1931) VALL 10a. Adoption, tr. «perc'hennidigez f.»

• perc'henniezh
  perc'henniezh

  f. Propriété.

  ●(1866) FHB 78/205a. askemeroud perc'henniez ho madou.

  ●(1904) KZVr 355 - 25/08/04. Barr : Al leve eus eun dra hep ar berc'heniez anezan ; ar gwir eo, er c'hontrol, ar perc'heniez heb al leve. ●(1906) BOBL 17 novembre 112/2c. perc'heniez boutin etre an holl.

• perc'henniñ
  perc'henniñ

  voir perc'hennañ