Devri

Recherche 'perch...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de perch-1 (1) à perchin (11) :
  • perch .1
    perch .1

    m. –ed (ichtyonymie) Perche.

    ●(1499) Ca 155b. Perchet. g. perche / cest vng poisson.

    ●(1633) Nom 46b. Percha : perche : peirg, perchet, brellet.

  • perch .2
    perch .2

    m. & adv. –où

    I. M.

    A.

    (1) Perche.

    ●(1633) Nom 100b-101a. Vitis iugata canteriata : vigne eschalassée, soustenuë de perches trauersées : guynien sceulyet soutenet gant perigou. ●143b. Longurij : perches longues : perchou hir. ●Pertica, vallus : perche, long baston : peirg, vn baz hir. ●152b. Contus : perche de marinier : an perig. ●Trudes : perche à pousser : vn perig da poulsoff. ●175a. Ames : perche à oiseleur : perig an laboucetaer. ●181a. Sudes vel sudis : pieu, perche : picq, perig.

    (2) (jardinage) Perche.

    ●(1931) VALL 620a. Rame pour les pois, etc., tr. «perch f.»

    (3) (sport populaire) Sevel perch : lever la perche.

    ●(1919) FHAB Kerzu 183. o sevel perch eo e ves ar muia plijadur.

    B. (marine) =

    ●(1979) VSDZ 32. (Douarnenez) Greiet-hoc'h a zo ma 't eus c'hoant pa 'maout vañtarier, a lakaez ar perch e plas. Al lien, peogwir 't eus lakaet ur perch e pep lien, a sortiont e-maez deus ar vag tr. (p. 200) «Tu es gréé hoc'h (en cochon) par vent arrière : tu mets les perches en place. Les voiles sortent du bateau à babord et à tribord puisque tu places des perches.»

    C. (pêche) =

    ●(1925) BILZ 110. Perch, tr. «perche de bois de la grosseur du bois qui maintient le chalut sur le fond, de manière à racler le sable de façon uniforme, sans heurts et sans à-coups.»

    (3) (pêche) Un taol perch : un coup pour rien.

    ●(1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) «un taol perch», un taol gwenn.

    II. Loc. adv. E-perch : en suspens.

    ●(1896) GMB 479. pet[it] tréc[orois] en perch (l'affaire reste) en suspens.

    ●(1910) MBJL 83. pe gentoc'h e lezont anean en perch hep rei d'ean o mouez.

  • perchañ / perchiñ
    perchañ / perchiñ

    v. tr. d.

    (1) Ramer (des pois).

    ●(1659) SCger 90b. percher des pois, tr. «percha pis.» ●101a. ramer des pois, tr. «percha pès.» ●163b. percha, tr. «percher.» ●(c.1718) CHal.ms iii. Ramer des pois, tr. «perchein pis.» ●(1732) GReg 712a. Percher des poix, tr. «Percha pès, ou, pis.»

    ●(1876) TDE.BF 510a. Percha, v. a., tr. «Mettre des perches aux pois, percha piz ; p. perchet.»

    ●(1914) DFBP 272a. ramer des pois, tr. «percha.»

    (2) Tuteurer, échalasser.

    ●(1499) Ca 155b. Perchaff an guin. g. percher les vingnes. ●(c.1500) Cb. Perchaff an guini percher les vignes. (d'après DEBm 352).

    ●(1732) GReg 712a. Percher la vigne, tr. «Percha guïny.»

  • perchañs
    perchañs

    voir pechañs

  • perchenn
    perchenn

    f. –où, perch, perchad

    (1) Perche.

    ●(1499) Ca 155b. Perchenn. g. perche. ●(c.1500) Cb 57a. [dec] g. vne perche de dix piez. b. perchenn à dec troatet.

    ●(1659) SCger 90b. perche, tr. «perchen.» ●163b. perchen, tr. «perche.» ●(1732) GReg 712a. Perche, gaule longue, tr. «Perchenn. p. perchennou, perch. Van[netois] perchenn. p. perchad.»

    ●(1878) EKG II 74. e bek eur berchenn hir.

    ●(1931) VALL 620a. Rame pour les pois, etc., tr. «perchenn f.» ●(1978) PLVB 57. Hag un taol perchenn war kostez ar goloeg da zistagañ an tamm a re.

    (2) Perche servant de barrière de champ rudimentaire.

    ●(1960) EVBF I 333-334. Très souvent, la barrière se réduit à une simple perche, placée horizontalement, soit sur deux piquets fourchus, soit sur les talus, où elle est maintenue par deux grosses pierres ; cette perche est appelée trujenn à Camors, koadenn dans le sud de la Cornouaille (Plonéour : koedenn ; koadenn bin à Mahalon, où cette perche est en général un jeune pin), perchenn dans le Trégor (où ce mode de fermeture est rare, car une telle perche ne suffirait pas à retenir les grandes vaches normandes).

    (3) Fourgon.

    ●(1876) TDE.BF 510a. Perchenn, s. f., tr. «Fourgon, instrument pour remuer le bois dans le four.»

    (4) (sport populaire) Perche à soulever.

    ●(1879) ERNsup 155. gwernañ eur berchenn, lever de terre une perche et la tenir droite (comme un mât), Trév[érec].

    ●(1919) FHAB Kerzu 183. ar mevel bras a oa oc'h êsa sevel eur berchen ; bêc'h en devoa o rei avel d'ezi.

  • perchenn-forn
    perchenn-forn

    f. Fourgon, ringard.

    ●(1633) Nom 173a-b. Rutabulum : rouable, patroüille, fourgon : perchen forn, forch da plantaff an queuneut en forn.

    ●(1732) GReg 429b. Le fourgon pour remuer le bois dans le four, tr. «perchenn fôrn.»

  • perchennad
    perchennad

    f. –où (agriculture) Meule bâtie autour d'une perche.

    ●(1931) VALL 466b. Meule de foin, ronde autour d'un mât, tr. «perchennad(-foenn).»

  • perchennañ
    perchennañ

    v.

    (1) V. tr. d. (agriculture) Bâtir une meule autour d'une perche.

    ●(1931) VALL 548a. disposer (la paille) autour d'une perche, tr. «perchenna.»

    (2) V. intr. (sport) Lever la perche.

    ●(1942) FHAB Du/Kerzu 224a. Eman Per an T... o vont da berchenna gant c'houec'h lur bouez e beg ar berchenn !

  • perchenner
    perchenner

    m. –ion Fabricant de perches.

    ●(c.1500) Cb. [peul] g. faiseur de espieulx / ou de perches. bri. perchenner / peulier.

  • perchennet
    perchennet

    adj. (agriculture) (Foin) mis en meule autour d'une perche.

    ●(1982) TKRH 39. e stad da vezañ charreet, berniet pe berchennet.

  • perchiñ
    perchiñ

    voir perchañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...