Devri

Recherche 'pich...' : 26 mots trouvés

Page 1 : de pich (1) à pichourellek (26) :
  • pich
    pich

    m. –où (anatomie) Pénis.

    ●(1947) YNVL 55. sapre pich nul !... ●(1977) PBDZ 734. (Douarnenez) le mot adulte est pich, considéré comme impoli ou grossier. ●(1984) EBSY 50. (Sant-Ivi) pich, tr. «sexe de l'homme.»

  • pich-ruz
    pich-ruz

    m. (ichtyonymie) =

    ●(1984) EBSY 86. (Sant-Ivi) pich ru, tr. «genre de palourde avec morceau de chair rouge qui sort de la coquille.»

  • pichard
    pichard

    =

    ●(1936) CDFi 8 fevrier. muzellou-pichard a zo ac'hanout.

  • piched
    piched

    m. –où Pichet.

    ●(18--) GBI II 164. ma fichet hanter-garget, tr. «mon picher à moitié rempli.»

    ●(1907) VBFV.bf 60b. piched, m. pl. eu, tr. «pot, pichet.»

  • pichelota
    pichelota

    v. intr. Chercher, ramasser des brindilles.

    ●(1927) GERI.Ern 462. pichelota C[ornouaille], tr. «ramasser des brindilles.» ●(1931) VALL 82b. chercher des brindilles, tr. «picholota.»

  • pichenn
    pichenn

    f. Faisceau de blé ou de blé-noir.

    ●(1927) GERI.Ern 462. pichenn f., tr. «Quantité de blé, récemment coupé, qu'on met debout, les épis rassemblés et les tiges inclinées ; se dit surtout du blé noir, Cap-Sizun.»

  • picher .1
    picher .1

    m. –i Pichet.

    ●(1499) Ca 157b. Picher. g. idem.

    ●(1732) GReg 742b. Petit pot de faïance, tenant moins d'une pinte, tr. «Picher. p. picheryou, picherou.»

    ●(1834) SIM 178-179. rinça ar picher arauc ha goude beza roet dour da eure benac. ●(1857) CBF 12. Picher, m., tr. «Petit vase pour mettre de ll'eau à boire.»

    ●(1906-1907) EVENnot 12. (Priel) Red e vo kerc'hat dour gand eur c'helorn hag eur picher, tr. «cruche.» ●(1977) PBDZ 652. (Douarnenez) picher, pichiri, tr. «pichet.»

  • picher .2
    picher .2

    m. (argot de La Roche-Derrien) Nez.

    ●(1975) BAHE 87/14. Picher : fri.

  • picherad
    picherad

    m. –où

    (1) Contenu d'un pichet.

    ●(1868) SBI I 234. diskenn he ficheradic dour. ●(1878) EKG II 127. eur picherad chistr.

    ●(1910) MAKE 79. pa vo lounket eur picherad ganto eus an evach-ze. ●(1936) CDFi 22 fevrier. eur picherad dourvel.

    (2) Ober/peurober ur picherad : prendre une cuite.

    ●(1955) VBRU 130. e veze dija peurc'hraet e bicherad. ●(1965) KATR 11. Unan yaouank eveldout ober picheradou, gand ar vez !... ●(1967) BAHE 52/33. Picherad = bezañ re leun a voeson ! Kaout ur picherad, ober ur pich[erad]. ●(1975) BAHE 87/14. Ur picherad : ur c'horfad (foñsad, pifad, podad, revriad, sac'had).

  • picherel
    picherel

    m. Anisette.

    ●(1907) DIHU 29/467. Hag ur huéh picherel, Matelin, e hrei vad d'is. ●(1925) SFKH 24. ivet ur huéh picherel. ●(1970) GSBG 187. (Groe) picherell, tr. «anisette.»

  • picheter
    picheter

    m. (argot de Pont-l'Abbé) Prison.

    ●(1973) SKVT II 134. peogwir 'fot dit mont d'ar picheter. ●135. Ne vo ket boued d'ar picheter ! ●139. Da vezañ lakaet er picheter ?

  • pichod .1
    pichod .1

    m. –ed

    (1) Homme minutieux.

    ●(1879) ERNsup 164. koz pichot, homme minutieux, qui fait des niaiseries ; pl. pichodet, f. pichodes, Trév[érec].

    ●(1927) GERI.Ern 462. pichod m., tr. «Homme minutieux, qui fait des niaiseries.» ●(1931) VALL 470b. Minutieux, tr. «pichod m. pl. ed.»

    (2) Fainéant.

    ●(1931) VALL 470b. pichod m. pl. ed, tr. «(en T[régor] fainéant, mal-en-train).»

  • pichod .2
    pichod .2

    m. –où

    (1) (marine) Safran.

    ●(1744) L'Arm 175b. Gouvernail (…) Safran (…) Qu'on nomme dans les bateaux, tr. «Pichott.. odeu. m.» ●229a. Manivelle, du gouvernail, tr. «Pichott.. odeu.» ●346a. Safran (...) De gouvernail, tr. «Pichott.. odeu. m.»

    ●(1907) VBFV.fb 10a. barre du gouvernail, tr. «pichod, m. (pl. eu).»

    (2) Heaume.

    ●(1744) L'Arm 449a. Heaume, tr. «Pichott.. odeu. m.»

  • pichodez
    pichodez

    f. –ed

    (1) Femme minutieuse.

    ●(1879) ERNsup 164. koz pichot, homme minutieux, qui fait des niaiseries ; pl. pichodet, f. pichodes, Trév[érec].

    ●(1927) GERI.Ern 462. pichodez f., tr. «Homme minutieux, qui fait des niaiseries.» ●(1931) VALL 470b. Minutieux, tr. «pichod f. ez pl. ed.»

    (2) Fainéante.

    ●(1931) VALL 470b. pichod f. ez pl. ed, tr. «(en T[régor] fainéant, mal-en-train).»

  • picholenn
    picholenn

    f. picholoù Brindille.

    ●(1659) SCger 18a. buschettes, tr. «picholou.» ●(1732) GReg 121b. Brossailles, restes de menu bois abandonné, qui n'est bon qu'à faire du feu, tr. «picholenn. p. picholou, picholigou.»

    ●(1890) MOA 150a. Brins de bois, tr. «pichoulou, m. pl.»

    ●(1927) GERI.Ern 462. picholou, picholigou col., tr. «broussailles, restes de menus bois abadonné, sg. picholenn f.» ●(1931) VALL 84a. Broussailles, tr. «picholou pl.»

  • pichon
    pichon

    m. –ed

    I. (zoologie)

    (1) Oisillon, poussin.

    ●(1499) Ca 157b. anserulus / li. b. pichon goaz.

    ●(1659) SCger 85b. oison, tr. «pichonnic goaz.» ●164a. pichon, tr. «petit poulet.» ●(1732) GReg 717b. Petit, de tout oiseau domestique, tr. «pichonn. p. pichoñned.»

    ●(1838) OVD 84. pichonnèd-yér tolpet idan ou mam. ●90. er pichonèd æstiq.

    ●(1906) KPSA 52. en doare ma wer ar goulm he fichouned. ●(1912) BUEV 37. èl ma tolp er iar hé fichoned bihan.

    (2) Oiseau.

    ●(1732) GReg 672a. Oiseau, animal à deux pieds, tr. «Van[netois] pichon. p. pichonned.»

    ●(1849) LLB 935. ou gouarn doh er skorn ha doh er pichoned.

    ●(1909) DIHU 45/227. Pep pichon / En des é don.

    (3) Pigeon.

    ●(1633) Nom 38b. Columba, columbus : pigeon, colomb : pichoun, coulm.

    ●(17--) EN.ap 116. chetu lairet ar pichon ha fontet ar couldri, tr. «voilà volé le pigeon et enfoncé le colombier.»

    (4) Pigeonneau.

    ●(1499) Ca 157b. Pichon. g. pigon. l. pipio / onis.

    (5) (cuisine) Poulet.

    ●(1732) GReg 744a. Poulet, le petit de la poule, tr. «Van[netois] pichon. p. ed.»

    ●(1869) TDE.FB 389b. Poulet farci, tr. «pichon farcet.»

    (6) (botanique) Kraoñ-pichon : faînes.

    ●(1972) SKVT I 53. a vez graet finij anezho, ha, du-mañ, kraoñ-pichon.

    II. sens fig. (en plt de qqn)

    (1) Personne rare.

    ●(1912) BUEV 23. chetu arriù ér vro ur pichon diés bras de gavet én amzér-sé : ur mestr-skol.

    (2) Homme en qui on a peu confiance.

    ●(1891) CLM 41. ur bràu a bechon-é !

    ●(1967) BAHE 33. Pichon = kanfard, c’hwil, paotr fin, paotr da zisfiziout dioutañ h.a. Hennezh a zo ur pichon : kentoc’h gant ur ster gwashaat. Ne vez implijet nemet evit paotred. Evit ar merc’hed e leverer : honnezh a zo ur baborez, ur ganfardez, ur gavalez h.a.

    III. Nijal evel ur pichon buoc'h : voir buoc'h.

  • pichon-glaou
    pichon-glaou

    m.

    (1) =

    (2) sens fig. Amoureux, tourtereau.

    ●(1967) BAHE 54/27. Evurus e voe an daou bichon-glaou.

  • pichon-gouel-Yann
    pichon-gouel-Yann

    m. (ornithologie) Martin-pêcheur.

    ●(1928) DIHU 203/73. Pichon gouil Iehann, tr. «martin pêcheur.»

  • pichon-koulm
    pichon-koulm

    m. (ornithologie) =

    ●(1818) HJC 21. diue druhunel pé deu bichon clom.

    ●(1913) AVIE 18. ur houblad truhunelli pé deu bichon klom.

  • pichoneta
    pichoneta

    v. intr. Chasser le pigeon.

    ●(1939) SAV 15/10. war du koad Kilien da bichoneta.

  • pichoñs
    pichoñs

    adv. Forme abrégée de «ho pezet soñj».

    ●(1966) BREZ juin 105/8d. ne oa ket warnañ seblant eun den abof ha dister, nann pichoñs. ●(1967) BRUD 26-27/ 23. med, pichoñs, kasit ho tinered ganeoh. ●(1975) BAHE 87/9. Peseurt micher en doa dibabet neuze ? Ma feiz ! Hini ebet koulz laret : aet e oa, pichoñs, da Fañch ar Moan, da jalod. ●(1977) BAHE 95/20a. Me, pichoñs, n'em eus kar tost ebet… ●(1978) EMGI 124. Fil a zo ennon, pichoñs. ●(1980) VLTH 66. Ma am eus ur paotr-a-gambr a zo denjentil ! Ya, pichoñs. ●(1982) TKRH 46. Marvet 'oa ur bolez wenn, unan goant, hag itriket o doa ar vugale ober ganti un interamant solanel, pichoñs !

  • pichot
    pichot

    adj. Nonchalant, paresseux.

    ●(1927) GERI.Ern 462. pichot adj., tr. «nonchalant, paresseux.»

  • pichota
    pichota

    v. tr. d. =

    ●(1924) BILZbubr 42/975. Bilzig atao o pichota tra pe dra evit an tiegez. ●(1925) BILZ 107. Bilzig a bichotas tammouigou dilhad. ●177. Eur c'hant skoed all a oa bet pichotet eus an tammou a oa bet tennet eus ar Vran.

  • pichou
    pichou

    = (?).

    ●(1938) BRHI 25. des bouteilles vides qui servent de patères à ses coiffes «pichou», fidèles aux canons des modes disparues.

  • pichourell
    pichourell

    f. –où (habillement)

    (1) Capuchon.

    ●(1633) Nom 115a. Apex, galerus acuminatus, Albanum, pileum : chapeau d'Albanois : tocq an Albamisyen (lire : Albanisyen), tocq en deffè vn bichourell hir.

    ●(1732) GReg 135b. Capuchon, tr. «Pichourell. p. pichourellou.»

    ●(1927) GERI.Ern 462. Pichourell m., tr. «Huppe, capuchon.» ●(1931) VALL 96b. Capuchon, tr. «pichourell f. pl. ou.»

    (2) Boned pichourell : bonnet à huppe.

    ●(1927) GERI.Ern 462. boned pichourell, tr. «bonnet à huppe.»

  • pichourellek
    pichourellek

    adj. (habillement) Qui a un capuchon.

    ●(1732) GReg 151b. Chapeaau d'Albanois, où d'Ecossois, chapeau à longue forme, tr. «Tocq-bichourellecq.»

    ●(1927) GERI.Ern 462. boned pichourellek, tr. «bonnet à huppe.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...