Devri

Recherche '"pikañ"...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de pikan-pikin-pikat (1) à pikant (2) :
  • pikañ / pikiñ / pikat
    pikañ / pikiñ / pikat

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Piquer, aiguillonner.

    ●(1575) M 969. Castiaff glan an quic, pe dre dic ez picquer, tr. «Châtier bien la chair, par laquelle tu es vivement aiguillonné.» ●(1633) Nom 132b. Hippodromus : lieu ou baille où on fait courir les cheuaux : plaçen da redec ha da picquat an rounçeet.

    ●(1659) SCger 52a. eperonner, tr. «piquat.» ●94a. poindre, piquer, tr. «piquat.» ●(1710) IN I 167. lamet an drean pehini a so oc'h ho piquat. ●(1732) GReg 724b. Piquer, faire une piqueure, tr. «Picqat. pr. picquet. Van[netois] picqeiñ.» ●Piquer avec une épingle, tr. «Picqat gad ur spilhenn.» ●(1792) BD 851. da goste gant vn tol guiridic men bico, tr. «Je piquerai ton flanc d'un coup douloureux.»

    ●(1849) LLB 1885. Ged ou broud velimus ind e bik hemb truhé.

    (2) Percer.

    ●(1849) LLB 1517. Lod aral ged en hoar e bik lagad er gor.

    (3) = (?) Pousser (?).

    ●(1838) OVD 53. hui e huélou hoah én hou ç'inean ur foule bras a fal zispositioneu péré hé fique tréma er péhed véniel.

    (4) Pikañ mein : tailler des pierres.

    ●(1869) FHB 219/78a. e kaviz pikeryen-mean o pika mein.

    ►absol.

    ●(1633) Nom 98a. Echinus, echinatus calyx : la couuerture picquante de la chastaigne : an golo pehiny á picq ves an quistinen. ●170b. Acus Babylonia, acus Assyria, acus Semiramia : esguille à picquer : nadoez da picquat.

    ●(18--) GBI II 332. 'Zo êt da bikad war dour Maël, tr. «Qui sont allés picoter (la pierre) pour la tour de Maël.»

    (5) (médecine) Piquer, faire une piqûre.

    ●(1935) DIHU 283/205. Goulen e hran get er médesinour er pikein énep d'en tétanos.

    (6) Broder.

    ●(1926) FHAB Eost 306. hor chupennou glas piket gant neud-aour.

    (7) Piqué, mordu (par un serpent, etc.).

    ●(1838) OVD 159. er ré e zou bet piquet pé dantet guet en aire.

    (8) (jardinage) Biner.

    ●(1914) DFBP 32b. biner, tr. «Pika.» ●(1933) ALBR 21. an nitrat a ve laket pa o deve ar plant hed ar biz, peotramant pa biker an ougnoun treusplantet.

    ►[empl. comme subst.] Binage.

    ●(1933) ALBR 74. Nebeut deiou goude ma vo diwanet ar patatez, ober eun tamm pikat d'ê.

    (9) Becqueter.

    ●(1659) SCger 14a. becqueter, tr. «piquat.»

    B. sens fig.

    (1) Vexer.

    ●(1792) HS 107. Er guir-zé e biqueass Saul.

    ●(1878) EKG II 306. Ar c'homzou-ze a bike paotred Lopreden en ho c'haloun.

    (2) Pikañ e gartier : planter son derrière, s'asseoir.

    ●(1872) SBI II 182. Ha kerkent e pic he c'hartier / War eur scaon pe eur gador, tr. «et aussitôt elle plante son derrière sur un escabeau ou une chaise.»

    (3) Pikañ kalon ub. : émouvoir qqn.

    ●(1838) OVD 180. Quentéh èl ma piqueint nitraïcg hou calon. ●(1869) FHB 205/386a. o vont eün da bicat calonou ar re vraz. ●(1889) CDB 151. N'an euz hini anez-ho hag a bik ma c'halon.

    ●(1932) FHAB Meurzh 115. anat oa e oa eun dra vras bennak o pikat e galon. ●(1934) PONT 109. an holl oa piket o c'halon.

    (4) Attendrir, émouvoir.

    ●(1850) MOY 203. An den-ze (...) zo terrupl caledet / (...) en he bec'het, / Ma vo sur impossubl da zen dont d'er picat. ●(1889) SFA 158. Ar guel euz an traou-ze a bikaz meur a hini.

    (5) =

    ●(1710) IN I 281-282. Lacat unan da goueza, duaat eguile, picat un all, hegal ouz ur foll, quementse ne deo nemet ur boufonerez.

    II. V. tr. i. Pikañ e =

    ●(1902) TMJG 346. Nebonn, heman a bikè stard an awel 'n he ziouskouarn, vel pa vije bet gant eur c'hoant nadoeïo.

    III. V. intr.

    (1) (marine) Serrer le vent au plus près.

    ●(1925) DIHU 169/290. (Groe) Pikein, tr. «serrer le vent au plus près.» Dastumet get Bleimor.

    (2) Pikañ stank : marcher vite.

    ●(1896) GMB 489. pet[it] tréc[orois] piqañ stañk marcher vite, litt. piquer serré.

    IV. V. pron. réfl. En em bikañ : se piquer, se faire une piqûre.

    ●(1732) GReg 724b. Se piquer, se faire une piqueure, tr. «En hem bicqat. pr. èn hem bicqet.» ●(1744) L'Arm 286a. Se piquer, tr. «Um biquein.»

    V.

    (1) Pikañ chupenn ub. : voir chupenn.

    (2) Bezañ piket e galon : voir kalon.

    (3) Pikañ e gartenn : voir kartenn.

  • pikant
    pikant

    adj.

    (1) Piquant.

    ●(1832) MOY.ms 155. loenet efectus ha piquant, tr. (GMB 203) «bêtes nuisibles et piquantes.»

    (2) Pétillant.

    ●(1849) LLB 956. [chistr] Dous ha pikant ha huek ha milein el en eur.

    (3) (Regard) attentif.

    ●(1905) HFBI 118. a réas eur zel pikant ous an den ma.

    (4) Skritur pikant : (?).

    ●(1633) Nom 9b. Charta dentata, literæ aculatæ : escriture picquante : scritur picquant.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...