Recherche 'piker...' : 10 mots trouvés
Page 1 : de piker-1 (1) à pikerom (10) :- piker .1piker .1
m. –ion
(1) (militaire) Piquier.
●(1633) Nom 189b. Principia, primores : les picquiers & les corselets : an picqueryen hac an re á douc collier.
●(1732) GReg 725a. Piquier, soldat armé d'une picque, tr. «Picqer. p. picqéryen.» ●(1744) L'Arm 286b. Piquier, tr. «Piquiérr.. querion. m.»
(2) (chasse) Piqueur, piqueux.
●(1732) GReg 725a. Piqueur, chasseur à cheval, qui fait courir les chiens, tr. «Van[netois] picqour. p. eryon, ouryan.»
(3) Surveillant.
●(1732) GReg 725a. Piqueur, celui qui fait la pique des absens, tr. «Picqer. p. picqéryen.»
- piker .2piker .2
m. –ioù Plantoir.
●(1957) PLBR 125. l'instrument : eur piketar à Dirinon, eur piker à Plélauff.
- piker-lêrpiker-lêr
m. pikerion-lêr Bourrelier.
●(1910) EGBT 178a. piker-lêr, tr. «m. pl. kerien-, bourrelier.»
- piker-maen / piker-meinpiker-maen / piker-mein
m. pikerion-vein Tailleur de pierre.
●(1633) Nom 302b. Lithotomus : qui taille la pierre : vn tailler da mæn, piguer mæn.
●(1659) SCger 115a. tailleur de pierres, tr. «piquer mein.» ●164b. piquer mein, tr. «piqueur de pierre.» ●(c.1718) CHal.ms iv. Tailleur de Pierre, tr. «binour, piquer men.» ●(1732) GReg 902b. Tailleur de pierres, tr. «picqèr mæn. p. picqèryen væin. Van[netois] picqour mæin.»
●(1869) FHB 219/78a. e kaviz pikeryen-mean o pika mein. ●(18--) SBI I 196. Ar c'hentan zo piquer-min, tr. «Le premier est piqueur de pierre.»
●(1902) TMJG 345. bro ar bikerrien-veïn. ●(1905) IVLD 3. micherourien evel ar bikerien vein. ●(1986) GEVU v 126. (Pouldahu) Aze va tennourien mein ha pikerien mein, tr. «Les carriers et les tailleurs.»
- piker-meinpiker-mein
voir piker-maen
- pikerez
- pikerig-ar-gwezpikerig-ar-gwez
m. (ornithologie) Pic-vert (oiseau).
●(1866) FHB 72/160a. Pikerig-ar-guez a vef gant ar prevet a ra droug d'ar guez coz.
- pikern
- pikernenn
- pikerom