Devri

Recherche 'pint...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de pint-2 (1) à pintrenk (14) :
  • pint .2
    pint .2

    m. –où

    (1) (métrologie) Pinte.

    ●(1499) Ca 158b. Pint. g. pinte.

    ●(1659) SCger 92b. pinte, tr. «pint.» ●164b. pint, tr. «pinte.» ●(1732) GReg 724a. Pinte, mesure, tr. «Pint. p. pintou.» ●(1744) L'Arm 285b. Pinte, tr. «pinte. eu m.»

    ●(18--) PEN 93/74. me zo skolliet (da vania pint a gueren). ●(1863) GBI II 74. Eva ur pintr bemdez a wad, / Hag a wad den, gouveet mad, tr. « Boire chaque jour une pinte de sang, / De sang d’homme, sachez-le bien. »

    (2) Puñsal ar pintoù : s’enivrer avec ardeur.

    ●(1732) GReg 724a. Pinter, faire débauche, tr. «punçzal ar pintou.»

  • pint / pintig .1
    pint / pintig .1

    m. –ed (ornihologie) Pinson.

    I.

    ●(1732) GReg 724a. Pinçon, oiseau, tr. «pint. p. pintet.»

    ●(1867) MGK 21. Ar big hag ar pintik.

    II. (Seder, drant, laouen) evel ur pint(ig) : (gai) comme un pinson.

    ●(1936) LVPR 37 (L) K. Jezegou. Laouen oa evel eur pindik, dous ha mat e kever an holl. ●(1949) KROB 13/5 (L) J. Seité. D'an nevez amzer e kane e sute, e taoulamme, drant ha seder, evel ur pint. ●(1955) STBJ 117 (K) Y. ar Gow. Me, ar mous-kreien, a oa ken seder hag eur pintig ha ken eürus hag eur paour kêz a vije bet lakeet da roue. ●(1958) BRUD 3/10 (L) *Mab an Dig. «Na pebez mab am-eus !» a zoñje. «Atao laouen evel eur pintig. ●(1958) BRUD 4/52 (L) *Mab an Dig. Moushoarz ur bugelig koant, laouen evel eur pintig, a lakeas ar peoh en o halon.

    III. Mimologisme (cri du pinson, Ploneis).

    ●(1882) SVE 252. Piou, piou, piou, / Zo eet da Gemper hiriou ?

    ●(1975) BRUD 50/26. Lavaroud a ra ar pintig d'ar re hanter-vezo : / Piou, piou, piou, / Zo aed da Gemper hirio ?

  • pintad
    pintad

    m. –où Contenu d'une pinte.

    ●(1659) SCger 92b. pinte, tr. «pintad.» ●164b. pintat, tr. «vne pinte.» ●(1732) GReg 724a. Dix pintes font cinq pots, tr. «Decq pintad a ra, ou, a dal, ur podad.» ●(1744) L'Arm 285b. Pinte de vin, tr. «Pintatt gùin. m.» ●(17--) EN 135. eur pintad guin clered, tr. «une pinte de vin clairet.»

    ●(1856) VNA 186. en les noyant de suite dans une ou deux pintes de vin, tr. «doh ou baiein quentéh én ur pintad gùin pe deu.»

    ●(1907) VBFV.bf 61a. pintad, m. pl. eu, tr. «plein une pinte, un litre.»

  • pintadez
    pintadez

    f. –ed (ornithologie) Pintade Numida meleagris.

    ●(1920) LZBl Gouere 341. da chaseal eur marmouz bennag, eur bintadez pe eur c'hudon.

  • pintal / pintiñ
    pintal / pintiñ

    v. intr. Boire plus que de raison.

    ●(1732) GReg 724a. Pinter, faire débauche, tr. «Pintal. pr. pintet.» ●(1744) L'Arm 285b. Pinter, tr. «Pintein.. tétt.» ●(1790) MG 179. eit hoari hac eit pintein d'er Sulieu ha d'er Goulieu.

  • pintañ .1
    pintañ .1

    v. intr. Pintañ gant ar sec'hed : crever de soif.

    ●(1949) KROB 20/17. Me a zo prest da binta gant ar zec'hed.

  • pintañ .2
    pintañ .2

    v. intr.

    ●(1991) MARV v 7. (Kleder) Pinta, pa vez riou, an den a vez a-wechou livet-fall, setu ma vez lavaret : «Hemañ a zo o vond da binta», peotramant e-neus «riou memez tra evel eur pint».

  • pintek
    pintek

    adj.

    (1) Attr./Épith. Pointu.

    ●(1895) FOV 237. Ur houh bonnet pintek, tr. «le bonnet pointu.»

    ●(1942) DHKN 88. Arnonn ean ha guintein ur speg hir ha pintek, e goéhas ’tal me zreid.

    (2) Adv. Dressé.

    ●(1923) DIHU 144/277. saùet pintek e ziskoarn geton.

  • pinter
    pinter

    m. –ed (ornithologie) Pinson.

    ●(1732) GReg 724a. Pinçon, oiseau, tr. «Pintèr. p. pintéred.»

    ●(1927) GERI.Ern 467. pinter m., tr. «Pinson, dim. ig.»

  • pintet
    pintet

    adj.

    (1) Perché, haut monté.

    ●(1879) ERNsup 165. pintet, suspendu, Trég[uier].

    ●(1927) GERI.Ern 467. pintet p., tr. «Perché, haut monté.» ●(1931) VALL 548a. Perché ; haut monté, tr. «pintet T[régor].»

    (2) Pintet mat : qui a de bonnes jambes.

    ●(1879) ERNsup 165. pintet mad, bien monté sur jambes, Trév[érec].

    (3) Pintet uhel : qui est haut sur jambes.

    ●(1879) ERNsup 166. celui qui est haut sur jambes, pintet huel.

  • pintik
    pintik

    s. enfant. Ober pintik d'ur bugel : élever un petit enfant en l'air.

    ●(1879) ERNsup 165. En élevant dans les airs les petits enfants, on leur dit : Pintekh ! pintekh ! et pour leur demander s'ils le veulent : Gred vo pintekh d'ac'h ? Trév[érec].

    ●(1927) GERI.Ern 467. ober pintik, tr. «élever en l'air (un enfant) T[régor].»

  • pintiñ
    pintiñ

    voir pintal

  • pintr
    pintr

    m. –où (liturgie) Mitre.

    ●(1921) LZBt Here 24. gwelet an iskibien, ar pintr war o fenn. ●(1922) LZBt Meurzh 14. eur gamell hag eur pintr.

  • pintrenk
    pintrenk

    voir piltrenk

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...