Devri

Recherche 'pip...' : 15 mots trouvés

Page 1 : de pip (1) à pipoul (15) :
  • pip
    pip

    f. –où

    (1) (métrologie) Pipe, ancienne mesure.

    (1499) Ca 159a. Pip. g. pipe.

    (1732) GReg 724a. Pipe, mesure de choses liquides, tr. «Pip. p. pipou. Van[netois] pimp. p. pimpëu

    (2) Tonneau.

    (14--) Jer A.168. Me a m’eux leyz an pyp da dybryff, tr. « J’ai plein le tuyau (ou : le tonneau) à manger » ●(1557) B I 469. Clesquet diff un pip (…) / Rete o crenn he disquenn ennhy, tr. «Cherchez-moi un tonneau (…) il faut la mettre dedans.» ●470. Chetu an pip ann orriplaff / Ameux quet caffet da quentaff / Evit he ruyllaff, tr. «Voici ce que je viens de trouver : c'est le tonneau qui lui fera le plus de mal en roulant ainsi, car il est léger.»

    (1927) GERI.Ern 468. Pip f., tr. «Tonneau, fût.»

    (3) Cuvier.

    (1990) TTRK 188. Ne vane ket kalz a dra eus ar c'hanndi e-unan, met ur bib a oa eno da vare va yaouankiz. Ur savadur kelc'hiek graet gant mein mañson e oa pib Kergelenn.

  • pipad
    pipad

    f. –où Plein un tonneau de.

    (c.1500) Cb 24a. [beringnaff] gal. la croste ou la mousse qui vient au font dung tonel de vin. b. diuez vn pipat guyn.

    (1732) GReg 724a. Pipe pleine, tr. «Pipad. p. pipadou.» ●Une pipe de vin, dix pipes de vin, tr. «Ur bipad vin, decq pipad vin.»

    (1927) GERI.Ern 468. pipad f., tr. «contenu d'un tonneau.»

  • pipañ / pipat
    pipañ / pipat

    v. tr. d.

    (1) Manger par petites bouchées.

    (1905) ALLO 47. ar vran loued, / O pipat he fastell boued. ●(1911) BUAZperrot 254. ha bemdez e pipont o zamm hag e tapont o lomm. ●(1927) GERI.Ern 468. pipa L[éon] C[ornouaille], tr. «avaler (la bouillie), mot trivial.» ●(1928) FHAB Gouere 257. al laboused bihan a zo o pipat ar blokadou rejin a gouez diouz ar c'holonennou.

    ►absol.

    (1909) FHAB Genver 21. ne c'hellas Marc'harid nemed pipat.

    (2) Chaparder, piper.

    (1829) HBM 8. ar memes laer pehini en devoa pipet dezàn e ber, tr. (GMB 493) «lui avait volé ses poires.» ●(1834) SIM 160. Ar arc'hant-se (...) pehini oun bet fin aoüalc'h evit e bipa tout.

    (1971) BAHE 68/22. C'hwipat n'eo ket laerezh. Pipat a glever ivez.

    (3) (jeu) Piocher.

    (2004) LBBCA 84. 14 domino a chom war an daol, ha kuzet. Red eo piochañ (pipad) dre renk.

  • pipat
    pipat

    voir pipañ

  • piped .1
    piped .1

    s. Oison.

    (1499) Ca 159a. Pipet. g. pirot.

  • piped .2
    piped .2

    m. –où

    I.

    (1) Pivot.

    (1927) GERI.Ern 468. piped m. pl. ou, –ejou, tr. «Pivot.» ●(1931) VALL 563a. Pivot, tr. «piped m. pl. ou et pipejou

    (2) Pointe de casque.

    (1955) VBRU 29. un tolpad gwazed o zog piped kouevr. (…) ar c'hentañ ofiser e biped lemm. ●191. piped : ur beg lemm ha hir, e koad, houarn pe gouevr.

    (3) Pointe d'un clou.

    (1955) VBRU 191. Un tach piped hir (tach un dompi).

    (4) plais. Jambe.

    (1927) GERI.Ern 468. piped m. pl. ou, –ejou, tr. «jambe, T[régor] (par plaisanterie).»

    II. Sonn war e bipedoù : bien planté.

    (1931) VALL 565b. (homme) bien planté, tr. «sounn war e bipejou fam.»

  • Pipi
    Pipi

    n. pr.

    (1) Diminutif de Pierre.

    (1889) CDB 111. Pipi ar Bouder, tr. «Pierre le Bouder.»

    (1902) PIGO I 4. Êt an daou-man en hent, Yann war-lerc'h, Pipi eur pennadig a-raog. ●(1954) VAZA 39. ar gov Pipi Berrot.

    (2) Yann-Pipi : diminutif de Jean-Pierre.

    (1838) CGK 34. ar paour quès Yan-Pipi.

    (3) Pipi vras : le grand Pierre.

    (1980) MATIF 54. Pipi Vraz, tr. « le grand Pierre ».

    (4) Nom donné à un chien.

    (1924) BILZbubr 43-44/1029. Kiez ar brigadier a oa en rud : deut eun heugenn da Bipi da vont da giesa.

  • pipi .1
    pipi .1

    adj.

    (1) Adroit, habile de ses mains.

    (1958) ADBr lxv 4/515. (An Ospital-Kammfroud) Pipi Adj. – Habile : Ar vaouez-se a zo pipi da wriad. – N'on ket bet morse gwall bipi da lakaad an neud en nadoz.

    (2) Brezhoneg pipi : mauvais breton.

    (1879) ERNsup 163. brezonek pipi, mauvais breton, Trév[érec].

  • pipi .2
    pipi .2

    m. –où

    I. (en plt de qqn)

    (1) par iron. Personnage, individu, original.

    (1847) BDJ 48. o welet ar pipi-ze, tr. «(GMB 486) ce personnage, par ironie.» ●(18--) TVG 4. C'houi so ur goël bipi, a gont din cals a dreo.

    (2) =

    (1869) SAG 235. Raizoun a zo sur, autrou, da lezanvel anezhan Pipi : eur pipi eo, eur frip-he-drantel.

    (3) Pipi Gouer : surnom des paysans.

    (1803) MQG 9. Pipi-gouer ha pagan, lourdot ha mic'hiec. ●(1838) CGK 28. Na petra eure pipi goër / Ne mert dic'haloupat dar stær.

    (1908) BOBL 17 octobre 199/1b. hag ato divar goust Pipi Kouer.

    (4) enfant. Genou.

    (1896) GMB 486. A Trévérec pipi, pl. o, signifie «genou» en langage enfantin.

    II. (en plt de qqc.)

    (1) Pipi du : café.

    (1885) ARN 30. Café. – Br. Kafe. Arg[ot] : 1. Pipi-du, Pierre (nom d'homme) noir ; et peut-être : urine noire. 2. Loa vihan ; littéralement : petite cuiller. – Il n'entre pas un mot d'argot proprement dit dans ces deux expressions.

    (1931) VALL 90a. Café, tr. «Pipi du (popul.).» ●(1943) SAV 29/15. gwelet am eus Pipi Du o klouari e-tal an tan.

    (2) Pipi du : cafetière.

    (1943) SAV 29/8. Pipi-Du a zo kluchet e-tal al ludu. ●(1952) LLMM 30/35. emañ Pipi du ouzh ho kortoz en e gluch el ludu.

    (3) Pipi ludu : mauvais café, léger & surnom de la cafetière.

    (1931) VALL 90a. Cafetière, tr. «Pipi ludu (popul.).» ●(1968) LOLE 23. eun tasad kafe (...) hini beuz pell diouz beza kar pe gillorou da Bipi Ludu.

    III.

    (1) Faeüs evel ur pipi : très dédaigneux.

    (1935) ANTO 3 (T) *Paotr Juluen. Met bruzunet ar gaoter, ar pod-pri a sav e benn, gant c'houez e fouge, faeus 'vel eur pipi, e gôf leun a vrasoni...

    (2) Bezañ (sonn, reut) evel ur pipi : être très droit, très raide.

    (1943) SAV 29/14 (T) *Jarl Priel. sounn evel eur pipi. ●(1962) BRUD 16/29-30 (T) E. ar Barzhig. Med ar pôtr-saoud a oa war-lerh, sonn evel eur pipi. ●(1967) BRUD 26-27/46 (T) E. ar Barzhig. Goude beza tennet eur pennad war ar horn-ze gand kalz a fesonou, e tostaas ouz Wilm hag e chomas dirazañ reud evel eur pipi. ●(1968) BAHE 58/21 (T) E. ar Barzhig. Hag ar velo a gase ac’hanon sonn evel ur pipi betek an traoñ. ●(1970) BHAF 158 (T) E. ar Barzhig. Ar veleien e-barz, hag eñ, sonn evel eur pipi, war skabell-diaraog ar harr-kañv o tifreta ar rañjennou. ●(1977) DAHG 88 (T) E. ar Barzhig. Setu hi sonn evel ur pipi war he inkane.

  • pipi .3
    pipi .3

    m. –ed enfant. Poule.

    (1952) LLMM 34/47. (Douarnenez) Pipi –ed. Ger-bugel : yar.

  • pipial
    pipial

    v. intr. Piailler.

    (1732) GReg 720a. Piailler, ou piauler, crier comme les poussins après leur mere, tr. «Pipyal. pipya. ppr. pipyet

    (1876) TDE.BF 518a. Pipia, v. n., tr. «Piauler ou crier comme les poulets ; p. pipiet

    (1924) CBOU 2/27. eul labous bennak a glever o pipial.

  • pipin
    pipin

    coll. Pépins.

    (1633) Nom 68a. Acinorum nuclei, semina, vinacea : les pepins : an plusq, an pipin. ●71b. Vinaceus, semen : le pepin : an plustren, an splusen, an pipin.

  • pipioù
    pipioù

    plur. (argot de la Roche-Derrien) Morpions.

    (1885) ARN 29. Morpions (toujours au pluriel). – Br. laou Pharaon, mot à mot, poux de Pharaon. Arg[ot] : Pipio.

  • pipon
    pipon

    adj.

    (1) Niais.

    (1879) ERNsup 163. Hennes zo pipoñn, c'est un niais, Trév[érec].

    (1983) GOEL 117. (Bro-Oueloù) Pipoñn, tr. «niais.»

    (2) Brezhoneg pipon : mauvais breton.

    (1879) ERNsup 163. brezonek pipoñn, mauvais breton, Trév[érec].

  • pipoul
    pipoul

    m. (botanique) Pourpier.

    (c.1718) CHal.ms iii. quand on confit du pourpier, il le faut laisser longtemps tremper dans le vinaigre, tr. «abe gonfiser pepour ret é lesel de soubein pel amser abarh er güin aigr'.» ●(1744) L'Arm 298a. Pourpier, pourpié, tr. «pipoul. m.»

    (1856) VNA 19. du Pourpier, tr. «Pipoul

    (1907) VBFV.bf 61a. pipoul, m., tr. «pourpier.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...