Devri

Recherche 'pip...' : 15 mots trouvés

Page 1 : de pip (1) à pipoul (15) :
  • pip
    pip

    f. –où

    (1) (métrologie) Pipe, ancienne mesure.

    ●(1499) Ca 159a. Pip. g. pipe.

    ●(1732) GReg 724a. Pipe, mesure de choses liquides, tr. «Pip. p. pipou. Van[netois] pimp. p. pimpëu.»

    (2) Tonneau.

    ●(14--) Jer A.168. Me a m’eux leyz an pyp da dybryff, tr. « J’ai plein le tuyau (ou : le tonneau) à manger » ●(1557) B I 469. Clesquet diff un pip (…) / Rete o crenn he disquenn ennhy, tr. «Cherchez-moi un tonneau (…) il faut la mettre dedans.» ●470. Chetu an pip ann orriplaff / Ameux quet caffet da quentaff / Evit he ruyllaff, tr. «Voici ce que je viens de trouver : c'est le tonneau qui lui fera le plus de mal en roulant ainsi, car il est léger.»

    ●(1927) GERI.Ern 468. Pip f., tr. «Tonneau, fût.»

    (3) Cuvier.

    ●(1990) TTRK 188. Ne vane ket kalz a dra eus ar c'hanndi e-unan, met ur bib a oa eno da vare va yaouankiz. Ur savadur kelc'hiek graet gant mein mañson e oa pib Kergelenn.

  • pipad
    pipad

    f. –où Plein un tonneau de.

    ●(c.1500) Cb 24a. [beringnaff] gal. la croste ou la mousse qui vient au font dung tonel de vin. b. diuez vn pipat guyn.

    ●(1732) GReg 724a. Pipe pleine, tr. «Pipad. p. pipadou.» ●Une pipe de vin, dix pipes de vin, tr. «Ur bipad vin, decq pipad vin.»

    ●(1927) GERI.Ern 468. pipad f., tr. «contenu d'un tonneau.»

  • pipañ / pipat
    pipañ / pipat

    v. tr. d.

    (1) Manger par petites bouchées.

    ●(1905) ALLO 47. ar vran loued, / O pipat he fastell boued. ●(1911) BUAZperrot 254. ha bemdez e pipont o zamm hag e tapont o lomm. ●(1927) GERI.Ern 468. pipa L[éon] C[ornouaille], tr. «avaler (la bouillie), mot trivial.» ●(1928) FHAB Gouere 257. al laboused bihan a zo o pipat ar blokadou rejin a gouez diouz ar c'holonennou.

    ►absol.

    ●(1909) FHAB Genver 21. ne c'hellas Marc'harid nemed pipat.

    (2) Chaparder, piper.

    ●(1829) HBM 8. ar memes laer pehini en devoa pipet dezàn e ber, tr. (GMB 493) «lui avait volé ses poires.» ●(1834) SIM 160. Ar arc'hant-se (...) pehini oun bet fin aoüalc'h evit e bipa tout.

    ●(1971) BAHE 68/22. C'hwipat n'eo ket laerezh. Pipat a glever ivez.

    (3) (jeu) Piocher.

    ●(2004) LBBCA 84. 14 domino a chom war an daol, ha kuzet. Red eo piochañ (pipad) dre renk.

  • pipat
    pipat

    voir pipañ

  • piped .1
    piped .1

    s. Oison.

    ●(1499) Ca 159a. Pipet. g. pirot.

  • piped .2
    piped .2

    m. –où

    I.

    (1) Pivot.

    ●(1927) GERI.Ern 468. piped m. pl. ou, –ejou, tr. «Pivot.» ●(1931) VALL 563a. Pivot, tr. «piped m. pl. ou et pipejou.»

    (2) Pointe de casque.

    ●(1955) VBRU 29. un tolpad gwazed o zog piped kouevr. (…) ar c'hentañ ofiser e biped lemm. ●191. piped : ur beg lemm ha hir, e koad, houarn pe gouevr.

    (3) Pointe d'un clou.

    ●(1955) VBRU 191. Un tach piped hir (tach un dompi).

    (4) plais. Jambe.

    ●(1927) GERI.Ern 468. piped m. pl. ou, –ejou, tr. «jambe, T[régor] (par plaisanterie).»

    II. Sonn war e bipedoù : bien planté.

    ●(1931) VALL 565b. (homme) bien planté, tr. «sounn war e bipejou fam.»

  • Pipi
    Pipi

    n. pr.

    (1) Diminutif de Pierre.

    ●(1889) CDB 111. Pipi ar Bouder, tr. «Pierre le Bouder.»

    ●(1902) PIGO I 4. Êt an daou-man en hent, Yann war-lerc'h, Pipi eur pennadig a-raog. ●(1954) VAZA 39. ar gov Pipi Berrot.

    (2) Yann-Pipi : diminutif de Jean-Pierre.

    ●(1838) CGK 34. ar paour quès Yan-Pipi.

    (3) Pipi vras : le grand Pierre.

    ●(1980) MATIF 54. Pipi Vraz, tr. « le grand Pierre ».

    (4) Nom donné à un chien.

    ●(1924) BILZbubr 43-44/1029. Kiez ar brigadier a oa en rud : deut eun heugenn da Bipi da vont da giesa.

  • pipi .1
    pipi .1

    adj.

    (1) Adroit, habile de ses mains.

    ●(1958) ADBr lxv 4/515. (An Ospital-Kammfroud) Pipi Adj. – Habile : Ar vaouez-se a zo pipi da wriad. – N'on ket bet morse gwall bipi da lakaad an neud en nadoz.

    (2) Brezhoneg pipi : mauvais breton.

    ●(1879) ERNsup 163. brezonek pipi, mauvais breton, Trév[érec].

  • pipi .2
    pipi .2

    m. –où

    I. (en plt de qqn)

    (1) par iron. Personnage, individu, original.

    ●(1847) BDJ 48. o welet ar pipi-ze, tr. «(GMB 486) ce personnage, par ironie.» ●(18--) TVG 4. C'houi so ur goël bipi, a gont din cals a dreo.

    (2) =

    ●(1869) SAG 235. Raizoun a zo sur, autrou, da lezanvel anezhan Pipi : eur pipi eo, eur frip-he-drantel.

    (3) Pipi Gouer : surnom des paysans.

    ●(1803) MQG 9. Pipi-gouer ha pagan, lourdot ha mic'hiec. ●(1838) CGK 28. Na petra eure pipi goër / Ne mert dic'haloupat dar stær.

    ●(1908) BOBL 17 octobre 199/1b. hag ato divar goust Pipi Kouer.

    (4) enfant. Genou.

    ●(1896) GMB 486. A Trévérec pipi, pl. o, signifie «genou» en langage enfantin.

    II. (en plt de qqc.)

    (1) Pipi du : café.

    ●(1885) ARN 30. Café. – Br. Kafe. Arg[ot] : 1. Pipi-du, Pierre (nom d'homme) noir ; et peut-être : urine noire. 2. Loa vihan ; littéralement : petite cuiller. – Il n'entre pas un mot d'argot proprement dit dans ces deux expressions.

    ●(1931) VALL 90a. Café, tr. «Pipi du (popul.).» ●(1943) SAV 29/15. gwelet am eus Pipi Du o klouari e-tal an tan.

    (2) Pipi du : cafetière.

    ●(1943) SAV 29/8. Pipi-Du a zo kluchet e-tal al ludu. ●(1952) LLMM 30/35. emañ Pipi du ouzh ho kortoz en e gluch el ludu.

    (3) Pipi ludu : mauvais café, léger & surnom de la cafetière.

    ●(1931) VALL 90a. Cafetière, tr. «Pipi ludu (popul.).» ●(1968) LOLE 23. eun tasad kafe (...) hini beuz pell diouz beza kar pe gillorou da Bipi Ludu.

    III.

    (1) Faeüs evel ur pipi : très dédaigneux.

    ●(1935) ANTO 3 (T) *Paotr Juluen. Met bruzunet ar gaoter, ar pod-pri a sav e benn, gant c'houez e fouge, faeus 'vel eur pipi, e gôf leun a vrasoni...

    (2) Bezañ (sonn, reut) evel ur pipi : être très droit, très raide.

    ●(1943) SAV 29/14 (T) *Jarl Priel. sounn evel eur pipi. ●(1962) BRUD 16/29-30 (T) E. ar Barzhig. Med ar pôtr-saoud a oa war-lerh, sonn evel eur pipi. ●(1967) BRUD 26-27/46 (T) E. ar Barzhig. Goude beza tennet eur pennad war ar horn-ze gand kalz a fesonou, e tostaas ouz Wilm hag e chomas dirazañ reud evel eur pipi. ●(1968) BAHE 58/21 (T) E. ar Barzhig. Hag ar velo a gase ac’hanon sonn evel ur pipi betek an traoñ. ●(1970) BHAF 158 (T) E. ar Barzhig. Ar veleien e-barz, hag eñ, sonn evel eur pipi, war skabell-diaraog ar harr-kañv o tifreta ar rañjennou. ●(1977) DAHG 88 (T) E. ar Barzhig. Setu hi sonn evel ur pipi war he inkane.

  • pipi .3
    pipi .3

    m. –ed enfant. Poule.

    ●(1952) LLMM 34/47. (Douarnenez) Pipi –ed. Ger-bugel : yar.

  • pipial
    pipial

    v. intr. Piailler.

    ●(1732) GReg 720a. Piailler, ou piauler, crier comme les poussins après leur mere, tr. «Pipyal. pipya. ppr. pipyet.»

    ●(1876) TDE.BF 518a. Pipia, v. n., tr. «Piauler ou crier comme les poulets ; p. pipiet.»

    ●(1924) CBOU 2/27. eul labous bennak a glever o pipial.

  • pipin
    pipin

    coll. Pépins.

    ●(1633) Nom 68a. Acinorum nuclei, semina, vinacea : les pepins : an plusq, an pipin. ●71b. Vinaceus, semen : le pepin : an plustren, an splusen, an pipin.

  • pipioù
    pipioù

    plur. (argot de la Roche-Derrien) Morpions.

    ●(1885) ARN 29. Morpions (toujours au pluriel). – Br. laou Pharaon, mot à mot, poux de Pharaon. Arg[ot] : Pipio.

  • pipon
    pipon

    adj.

    (1) Niais.

    ●(1879) ERNsup 163. Hennes zo pipoñn, c'est un niais, Trév[érec].

    ●(1983) GOEL 117. (Bro-Oueloù) Pipoñn, tr. «niais.»

    (2) Brezhoneg pipon : mauvais breton.

    ●(1879) ERNsup 163. brezonek pipoñn, mauvais breton, Trév[érec].

  • pipoul
    pipoul

    m. (botanique) Pourpier.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. quand on confit du pourpier, il le faut laisser longtemps tremper dans le vinaigre, tr. «abe gonfiser pepour ret é lesel de soubein pel amser abarh er güin aigr'.» ●(1744) L'Arm 298a. Pourpier, pourpié, tr. «pipoul. m.»

    ●(1856) VNA 19. du Pourpier, tr. «Pipoul.»

    ●(1907) VBFV.bf 61a. pipoul, m., tr. «pourpier.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...