Devri

Recherche 'pismig...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de pismig (1) à pismigus (8) :
  • pismig
    pismig

    m. –où Ober pismigoù : faire le difficile.

    ●(1890) MOA 218a-b. Il mangea son pain sans faire le difficile, tr. «ne reaz ket a bismigou evit staga gant he vara.»

  • pismigañ / pismigat
    pismigañ / pismigat

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Chipoter, manger (qqc.) du bout des dents, grignoter.

    ●(1710) IN I 273. pismigat pe raclat quement a vez roet deoc'h da zebri. ●(c.1718) CHal.ms i. croquer manger, tr. «creignotein, grignotein, pismicat.»

    ●(1921) PGAZ 70. ne rea nemet pismigat ar farz : n'en doa ket a naoun. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 151. Pismintia : koll eun dra bennak hep hen debri ; da skouer : pismintia a t eus graet da vara. ●(1964) KTMR 28. Amañ, emezañ, ez eus nebeud a dra da bismigad evid ar chatal.

    (2) Critiquer, épiloguer.

    ●(1910) MAKE 23. Yan ar Bombarder ne ree nemet pismiga an hostizien.

    II. V. intr.

    (1) Chipoter, être, faire le difficile en mangeant.

    ●(1732) GReg 724a. Pinocher, manger par petits morceaux, & avec dégoût, tr. «Pismigal. pismigat. ppr. pismiget.»

    ●(1890) MOA 161a. Faires des cérémonies, en mangeant, tr. «pismiga, v. n.»

    ●(1983) PABE 29. (Berrien) pismiga, tr. «manger du bout des dents.»

    (2) Travailler sans rendement.

    ●(1983) PABE 29. (Berrien) pismiga, tr. «travailler sans rendement.»

  • pismigat
    pismigat

    voir pismigañ

  • pismiger
    pismiger

    m. –ion

    (1) Homme qui mange du bout des dents.

    ●(1732) GReg 724a. Pinocheur, tr. «Pismiguer. p. pismiguéryen.»

    ●(1934) PONT 82. Jos oa eur pismiger : n'en divije morse naon. ●(1977) PBDZ 524. (Douarnenez) homme qui rechigne sur la nourriture. ●(1983) PABE 29. (Berrien) pismigerien, tr. «hommes difficiles.»

    (2) Pinailleur.

    ●(1910) MBJL 147. ar bisminkerien ar muian troidellus. ●(1963) LLMM 99/267. kanfarted barrek-tre ha n’eo ket pismigerien.

  • pismigerez
    pismigerez

    f. –ed Femme qui mange du bout des doigts.

    ●(1977) PBDZ 524. (Douarnenez) pismigerez.

  • pismigerezh
    pismigerezh

    m. Choses délicates à manger.

    ●(1966) BREZ février 101/6d. oll ar pez eo posubl rei da goan e Bro-Zaorz (lire : Zaoz), eur bern pismikerez : bara rouz, bara gwenn, koñfituriou a beb seurt, amann, mel, eur pikol picherad laez fresk hag ar pod-te, eveljust, gand e vantell hloan da harz outañ da yenaat.

  • pismigoù
    pismigoù

    plur. Ober pismigoù.

    (1) Chipoter, faire le difficile en mangeant.

    ●(1876) TDE.BF 432a. ne reaz ket a bismigou ivez evit staga gant ar pez a voe lakeat a-zira-z-han. ●(1890) MOA 161a. Faire des cérémonies, en mangeant, tr. «ober pismigou (en Léon).»

    (2) par ext. Faire des manières.

    ●(1920) LZBl Gouere 343. Ar morianed ne reont ket pismigou evit lakaat e karg an nesa an den a ziez an'ezho.

  • pismigus
    pismigus

    adj.

    (1) Difficile sur la nourriture.

    ●(1931) VALL 217b. Difficile ; pour la nourriture, tr. «pismigus.»

    (2) Qui trouve toujours à redire.

    ●(1977) PBDZ 713. (Douarnenez) pismigus, tr. «qui trouve toujours à redire.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...