Devri

Recherche 'pistig...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de pistig (1) à pistigus (7) :
  • pistig
    pistig

    m. –où

    (1) Point de côté.

    (1647) Am 774. Pistigou a loupen, tr. « Points de côté et loupe »

    (1877) EKG I 128. eur pistik e korn he gof.

    (2) Douleur vive, élancement.

    (1557) B I 260. dan dour probatic / Maz voe groaet an paralytic / Saluet dic e holl pistigou, tr. «la piscine probatique, où le paralytique fut entièrement délivré de ses douleurs.»

    (1659) SCger 16b. bouts ou pointes de costé, tr. «pistic p. gou.» ●48b. elans de douleur, tr. «pistic.» ●164b. pistic, tr. «pointe de douleur.» ●(1732) GReg 327b. Élancement, douleur vive de quelque partie du corps, tr. «pistig. p. pistigou.» ●735b. Pointe de douleur, tr. «pisticg. p. pistigou. (Ce dernier mot est de la H[aute] Corn[ouaille] & de Leon.).» ●Causer des pointes [de douleur], tr. «H[aute] Corn[ouaille] rei pisticg. rei pistigau

    (1876) BJM 180. gant pistigou kizidic en he gostez. ●(1877) BSA 175. Kemeret oa gant an drouc-costez hag ar pistigou. ●(1889) ISV 154. eur c'hlenvet a beultrin ha pistigou poanius meurbet.

    (1904) SKRS I 212. Gant ar pistigou e oa dalc'het ive. ●(1932) BRTG 98. Dizoéet oh a houdé ne sour ket mui arnoh brèuereh er guendre hag er pistigeu.

    (3) Blessure.

    (1876) BJM 118. Pistigou ar penn, a lavarer, n'int ket pirillus e Breiz.

  • pistigadur
    pistigadur

    m. –ioù (pathologie)

    (1) Blessure.

    (1499) Ca 159a. g. bleceure. b. pistigadur.

    (1931) VALL 561b. Piqûre ; blessure d'un coup de pointe, tr. «pistigadur

    (2) Élancement.

    (1744) L'Arm 126a. Elancement (…) De douleur, tr. «Pisstiguadur.. reu. m.» ●ibid. Mon mal m'élance, tr. «Er pisstiguadur em broud.» ●(1790) MG 237. er gùendr, er holiq, er pistigueadur.

    (1804) RPF 132. torret guet er guendre, broudet guet er pistigueadur, trouhet guet er bireu.

    (1907) VBFV.fb 77a. point de côté, tr. «pistigadur, m.»

  • pistigañ
    pistigañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) [sujet : qqn, un animal] Blesser.

    (1499) Ca 111a. Heurtaff. g. heurter. cotir. (…) vide in pistigaff. ●130a. Mahaingnaff. et pistigaff tout vn ibi vide. ●159a. Pistigaff. g. blecier.

    (1659) SCger 164b. pistiga, tr. «epoinçonner.» ●(1732) GReg 72b. Aye, vous me faites mal, tr. «Ayaouïcq pistiga a rit ac'hanon.» ●98b. Incommoder de façon à être presque blessé, tr. «Pistiga. pr. pistiguet

    (1846) BAZ 164. Lakeat e oue dirac eur vioc'h fuloret ha penfollet, pehini en hejas a ben diou veach hag he fistigas. ●(1876) BJM 118. Eleal ne vize ket lazet mic an dud, mes goall bistighet e vizent aliez. ●(1876) TDE.BF 443a. al leon (…) a zavaz eur pao er vann evel pa en diviche c'hoant da lavaret ez oa eunn dra-bennak oc'h he bistiga. ●(1877) BSA 265. Nicun euz ar vugale calounec-se n'e bet lazet na memes pistiget.

    (1900) KAKE 209. eul loan kornek (...) a bistigas kostou eul leoun.

    (2) [sujet : douleur physique ou morale] Blesser.

    (1732) GReg 327b. Mon mal m'élance, ou me donne des élancements, tr. «Pistiguet oun gand va droucq. va droucq a zeu d'am pistiga.» ●735b. Causer des pointes [de douleur], tr. «H[aute] Corn[ouaille] Pistigo. pr. pistiget. Leon : pistiga. pr. et

    (1862) JKS.lam 223. ann enkresiou a zeu da bistiga ar spered.

    (1942) DRAN 78. Dibradet krenn, e plav Erwan war e benn d’an douar, eur stok begek o pistiga e c’houzoug.

    (3) =

    (1907) FHAB Meurzh/Ebrel 63. Eus an oll ezommou zo ous hor pistiga.

    II. V. pron. réci. En em bistigañ : s'estropier.

    (1732) GReg 370a. S'estropier, tr. «hem bistiga

    (1882) BAR 176. tec'hel a rejont oc'h en em zunta, oc'h en em bistiga hag en em laza an eil egile.

  • pistigenn
    pistigenn

    f. Debriñ, fontañ e bistigenn : dilapider, manger son bien.

    (1942) VALLsup 85b. Gaspiller son bien, tr. «fontañ e bistigenn T[regor] popul..» ●(1966) BAHE 47-48-49/33. (debriñ e bistigenn, e beadra). ●(1978) PBPP 2.1/198. (Plougouskant) fontañ e bistigenn, tr. «dépenser tous ses biens /par exemple à son mari/.»

  • pistiget
    pistiget

    adj.

    (1) Blessé.

    (1633) Nom 159b. Pistiguet. g. bleciez.

    (1911) BUAZperrot 425. dalc'h mat e veze kavet tud lazet, pe bistiget. ●(1915) HBPR 154. pemp deuz hon tud a zo bet lazet ha tregont benag, pistiget.

    (2) Atteint de quelque mal.

    (1883) IMP 25. Atao gant remm, gouttou pe gatar pistiget.

    (3) (en plt d'une femme) Récemment enceinte.

    (1941) FHAB Gwengolo/Here 90. (Tregon ha tro-dro) Pistiet = ano-gwan. Eur vaouez pistiet (pistiget) a zo brazez nevez zo.

  • pistiglaou
    pistiglaou

    m. –ed (ornithologie) Roitelet. cf. bisiglaou.

    (1903) BTAH 95. eostik pe bistiklao. ●(1920) FHAB C'hwevrer 241. Pistiklaou, le roitelet e galleg. ●(1935) BZIG Genver 3b. evel eur pistiklaou warlerc'h eur sparfel.

  • pistigus
    pistigus

    adj. Lancinant.

    (1732) GReg 98b. Sujet à blesser quand il frappe, tr. «pistigus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...