Devri

Recherche '"pladañ"...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de pladan-pladin (1) à pladan-pladin (1) :
  • pladañ / pladiñ
    pladañ / pladiñ

    v.

    I. V. intr.

    A.

    (1) S'aplatir.

    ●(1659) SCger 115b. se tapir, tr. «plada oc'h.» ●(1732) GReg 44b. s'applatir, tr. «Plada. pr. pladet. Van[netois] pladeiñ.»

    ●(1889) CDB 136. Hag ar ialc'h a deu da blada souden alafin, tr. «et sa bourse vient à s'aplatir soudain à la fin.»

    ●(1908) FHAB Mae 144. E yalc'h a zo deut da blada – ha skarzet eo piz. ●(1908) FHAB Even 177. plada dindan ar beac'h.

    (2) S'écraser.

    ●(1902) MBKJ 215. ar voled ploum a bladas var he skupalar. ●(1909) MMEK 94. ar vouled a bladaz var e skapular. ●(1911) SKRS II 66. Var ar groaz-se eo e oue tizet. Ar bolod a bladas varnhi hag a gouezas d'an douar e harz treid Lazaro. ●(1915) MMED 173. mes plada a reas var ar vetalen. ●(1936) DIHU 300/89. Met unan anehè e lesk de goéh un «huanad» e za de bladein ar vougen en eutru. ●(1990) MARV I 5. (Kommanna) Strinket o-zri er-mêz an ti, hag eet da blada war o fri.

    (3) (marine) =

    ●(1924) BILZbubr 46/1091. skanv ha lesponj eun tammig ar vag, plada a eure. ●(1944) GWAL 163/169. (Ar Gelveneg) P'emañ ken kostezet ar vag m'emañ ar gouelioù a-rez an dour, pladet eo : «pladi a ra war an dour.»

    (4) Se jeter ventre à terre.

    ●(1915) MMED 332-333. pa glevent eun obus bras o tont varzu enno gant eun trouz spountuz, e pladent oc'h an douar.

    (6) S'affaisser.

    ●(1872) ROU 73a. Tomber dans l'affaissement, tr. «plada.»

    b. sens fig.

    (1) Pladañ da ub. : céder à qqn.

    ●(1955) STBJ 51. lakeet Maze Frabolod da blada dezi.

    (2) Abdiquer, s'écraser.

    ●(1955) STBJ 24. e lec'h plada ha kodiana. ●180. Imor en em ganna a oa ennon ha ne oan ket troet da blada.

    II. V. tr. d.

    (1) Aplatir.

    ●(1732) GReg 44b. Applatir, tr. «Plada. pr. pladet. Van[netois] pladeiñ.» ●(1744) L'Arm 15a. Applatir, tr. «Pladein.»

    ●(1891) CLM 11. laquat er bassanderion de hoari ha de bladein ou yalh.

    ●(1970) GSBG 180. (Groe) pladiñ, tr. «aplatir.»

    (2) sens fig. Vaincre, écraser.

    ●(18--) SAQ I 20. Ha Doue, rak ma c'hentent beza mestr, a blad prim ar pec'her.

    ●(1933) MMPA 147. an Turked (…) a fellas gante (…) plada an Iliz Katolik. ●169. hi adarre, he deus roet dorn da Charl-Martel ha d'e zoudarded da blada, war dachenn Poitiers, ar Vusulmaned.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...