Devri

Recherche 'pladenn...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de pladenn-1 (1) à pladennek (7) :
  • pladenn .1
    pladenn .1

    adj. Sot. Cf. leue.

    (1866) BOM 88. Hen-man pladen vel eul loue, tr. «bête et ahuri comme un veau.»

  • pladenn .2
    pladenn .2

    f. –ed

    (1) Personne doucereuse.

    (1934) BRUS 200. Une personne aux manières doucereuses et faisant des bassesses, tr. «ur bladenned

    (2) Commère.

    (1920) KZVr 358 - 11/01/20. pladenn, tr. «commère.» ●(1982) TKRH 37. ur bladenn brein gant an ourgouilh.

  • pladenn .3
    pladenn .3

    f. plur. –où, pladinier

    (1) Plateau (d'un camion).

    (1968) LOLE 35. war bladenn ar hamion.

    (2) Roche plate.

    (1909) FHAB Meurzh 72. ar strad hag ar c'hosteou a zo goloet gant pladinier mein bras ; pem pe c'huec'h bladen all var o c'hant d'ober disparti, ha setu prest ar forn pell-zo. ●(1925) BILZ 143. Eur bladenn, tr. «une roche plate.» ●(1959) MOJE II 18. goloet an diabarz outañ a bladinier mên. ●(1971) TONA.morl 5. pladenn, tr. «plateau rocheux, roches plates.»

    (3) Espèce de gâteau que l'on cuit avec la fournée de pain.

    (1732) GReg 933a. Tourteau plat, gâteau, tr. «Van[netois] pladeenn. p. ëu

    (1879) ERNsup 168. Tirren' ra ar bara, ma ve torret ar bladenn gañt eur gontel, St-M[ayeux]. Pladenn (Trév[érec], id[em]) est un petit pain plat qu'on tire avant la fournée.

    (1920) KZVr 358 - 11/01/20. pladenn, tr. «galette.»

    (4) (religion) Patène.

    (1727) HB 99. pa zalc'h ar Belec ar bladen var e visiad oc'h offr an Hostif. ●121. an Hostif var ar Bladen hac ar guin er C'halir. ●(1732) GReg 702a. Patene, couverture du calice, tr. «Pladenn. p. pladennou

    (1869) FHB 239/236a. ar c'halir gant ar bladen sacr var c'horre. ●(1880) SAB 72. ar bladenn sacr ganta cuzed e pleg ar voel.

    (1911) BUAZperrot 295. Ar bladen a zo eul lestr aour pe arc'hant alaouret evit digemeret an hosti. ●(1935) SARO 40. irc'hier ar relegou, ar bladenn-galir, ar groaz.

    (5) Plateau (de balance).

    (1732) GReg 729b. Plateau de balance, tr. «pladenn valançz. p. pladennou balançz

    (18--) SAQ I 238. e pladen ar valans.

    (1907) VBFV.bf 61a. pladen, f. pl. neu, tr. «plateau (de balance).» ●(1911) BUAZperrot 342. eur bladen eus ar valanz.

    (6) Postérieur.

    (1900) KAKE 155. E taol eur zell var he bladen / Hag e vel, heb mar, / Disto toul an dar.

    (7) (géologie) Délit.

    (1938) IABB 99. Noms de quelques délits : an tal, ar biez, ar bladenn, al leurenn, ar rouzenn, ar chelenn (pluriel collectif : chêl), al linkenn. A Gouézec, ce dernier mot se dit : linkern ; cette forme est la meilleure.

    (8) Plat, récipient.

    (1907) VBFV.fb 76b. plat, s. m. plad ; plat creux en bois, plad leu, pladen, skladen.

    (9) Disque de phonographe.

    (1960) BAHE 22/15. Darn eus ar pezhioù, pe zañsoù c'hoariet ganto a oa mat da vont evel-se war ur bladenn.

  • pladenn-douar
    pladenn-douar

    f. Plate-forme, terrasse.

    (1732) GReg 729b. Plateforme, maniere de terrasse, tr. «Pladenn douar. p. pladennou douar

    (1927) GERI.Ern 470. pladenn-douar, tr. «plate-forme ; terrasse.»

  • pladenn-venez
    pladenn-venez

    f. (géographie) Haut-plateau.

    (1866) LZBt Du 208. pa weliz penoz ar bladen vene e oann er penn gant-hi a ie enn eunn tol berr war izelaat.

  • pladenneg
    pladenneg

    m. pladenneien Sot.

    (1923) FHAB Gwengolo 350. Mez em eus ganez, pladennek.

  • pladennek
    pladennek

    adj. Sot. Cf. azen.

    (1838) CGK 27. pladennec, vel un azen.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...