Devri

Recherche '"plaenañ"...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de plaenan (1) à plaenan (1) :
  • plaenañ
    plaenañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Aplanir, niveler.

    ●(1659) SCger 93a. planir, tr. «plena.»

    ●(1868) KTB.ms 14 p 127. mont da diskar ha pléna ur menez braz hag uhelloc'h ter-gwez ewit Ménez-Bré. ●(1872) ROU 74a. Aplanir, aplanissement, tr. «Plena.» ●92b. Niveler, tr. «plena.» ●(18--) KTB.ms 14 p 29. mont da blena ur menez ken huël ha Mene-Bre.

    (2) Unir.

    ●(1659) SCger 125b. vnir, tr. «plena.» ●164b. plena, tr. «vnir.»

    (3) (grammaire) Conjuguer.

    ●(1732) GReg 197b. Conjuguer, parlant des verbes, tr. «Plena. pr. plenet.» ●Les verbes auxiliaires bretons, qui sont : avoir, être, faire, sont difficiles à conjuguer, tr. «An tri verb a sicour, cahout, beza, ober, a so diæz-bras de blena.»

    (4) Lire couramment.

    ●(1732) GReg 359a. Epeler, former les mots, après avoir assemblé les syllabes, tr. «Plena. pr. plenet.»

    II. V. intr. S'aplanir.

    ●(1910) FHAB Here 312. Ar c'hleuz savet etre an daou rum dud a renk uhel hag a renk izelloc'h a deu buhan da blena.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...