Devri

Recherche 'plankenn...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de plankenn (1) à plankennad (6) :
  • plankenn
    plankenn

    m./f. plenk, plenken, plenkin, plenkon

    I. Planche.

    (1499) Ca 159b. Planquenn. g. ays. ou planche. ●(1530) Pm 264. pemp planquen a prenn fau, tr. «cinq planches de bois de hêtre.»

    (1659) SCger 93a. planche, tr. «planquen p. plencot ou plenquin.» ●164b. planquen pl. plancot, tr. «planche.» ●(1710) IN I 335. daou blanquen sapr an eil ouz eguile. ●(1732) GReg 728b. Planche, piece de bois de sciage, tr. «Planqenn. p. pleñch.» ●(1744) L'Arm 10b Ais, tr. «Planquenn. m.»

    (1831) MAI 189. Eur c'hoz lincel, pevar flanquen. ●(1839) BESquil 37. aveit gulé nen doé meit ur blanquen. ●(1857) GUG 62. én naufrage, ur blanquen. ●(1863) GBI I 256. Un arched a bewar flankenn ! tr. «un cercueil de quatre planches !» ●(1877) BSA 226. Eur planken en em gav em c'hichennic. ●(1889) ISV 15. eur planken tano.

    (1903) MBJJ 31. ar pontik plenken. ●(1909) FHAB Gouere 202. eur planken kalet. ●(1911) BUAZperrot 544. ken gwele nemet eur planken. ●(1927) FHAB Meurzh 69a. eur plankenn pe zaou. ●(1935) BREI 390/3c. al lec'h ma ranker treuzi war skeuliou ha plenkon ledet war ar c'hreuneugel. ●(1936) PRBD 9. Ar planken a chom war gorre an dour. ●(1944) DGBD 178. evit kaout plenken. ●(1983) PABE 54. (Berrien) plankenn, tr. «planche.»

    II.

    (1) fam. Plankenn ar stomok : estomac.

    (1924) ARVG Ebrel 81. Eun tamm boed war blankenn ar stomok. ●(1992) MDKA 94. amañ a zo eur plankenn estomak nan eo ket poah c'hoaz.

    (2) Imbécile.

    (1983) PABE 54. (Berrien) plankenn, tr. «imbécile.»

    (3) Genoù plankenn =

    (1943) FHAB Gwengolo/Here 346. Ha perak out aet gantañ, genou plankenn ma'z out ?

    III.

    (1) Sec'h evel ur plankenn : très sec.

    (1978) PBPP 2.2/542 (T-Plougouskant). Sec'h evel ur planken, tr. J. le Du «sec comme un planche.»

    (2) Mont war ur plankenn lardet : être ruiné par un revers de fortune.

    (1942) VALLsup 153. Ruiné par un revers de fortune, tr. F. Vallée «aet war eur plankenn lardet

    (3) Bezañ sonn evel ur plankenn : être très droit.

    (1975) BAHE 87/4 (T) Ernest ar Barzhig. ur pezh pikol den bras, sonn evel ur planken ha treut evel ur vazh-kleud.

    (4) Bezañ pont ha plankenn : voir pont.

  • plankenn-brusk
    plankenn-brusk

    m. (anatomie) Sternum.

    (1931) VALL 709b. Sternum, tr. «plankenn brusk m.»

  • plankenn-doenn
    plankenn-doenn

    m. (charpenterie) Volige.

    (1982) TIEZ I 294. Volige, tr. «plankenn doenn

  • plankenn-fri
    plankenn-fri

    m. (anatomie) Cloison nasale. cf. stagell-ar-fri

    (c. 1501) Lv 232/12. planquen anfr[i] gl. interfinia naris.

  • plankenn-skoaz
    plankenn-skoaz

    m. (anatomie) Omoplate.

    (1732) GReg 673b. Omoplate, tr. «Plancqenn ar scoaz. Van[netois] er planqenn scoé.» ●(1744) L'Arm 259a. Omoplate, tr. «Planquenn-scoai.. neu-sqoai

    (1879) ERNsup 165. plañkenn (ma) skoa, (mon) omoplate, Trév[érec] ; pleinkenn me skoe, St-M[ayeux]. ●(1895) GMB 230. tréc[orois] plañken ar skoa.

    (1924) LZBt Meurzh 26. izeloc'h eun tam evit planken e ziouskoa. ●(1935) BREI 431/4b. torret e blankenn-skoa.

  • plankennad
    plankennad

    m. –où Ce que l'on peut mettre sur une planche.

    (1986) CCBR 235. (Brieg) o plânkèna ra, tr. «planche de chaux.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...