Recherche 'planter...' : 3 mots trouvés
Page 1 : de planter (1) à planteris (3) :- planterplanter
m. –ion Planteur.
●(1499) Ca 34a. gal. courtilleur qui plante choux. b. planter da caul.
●(c.1718) CHal.ms i. arboriste, tr. «ur plantour gué' ou güeni.» ●(1732) GReg 729b. Planteur, qui fait état de planter de jeunes arbres, tr. «Plantèr. p. plantéryen. Van[netois] plantour. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 289b. Planteur, tr. «Plantourr.. terion.»
●(1869) FHB 226/133b. a zemezas e verc'h d'a eur planter iaouank ha penvidic, pehini a oa heuliet gant e vrek en Amerik.
●(1964) ABRO 13. ar vuhez a rene ar blanterien.
- planterezh
- planterisplanteris
m. –où Plantation d'arbres.
●(1732) GReg 48b. Lieu planté d'arbres nouvellement, tr. «Van[netois] planteriçz. p. eü.» ●729a. Plant, ou complant, lieu, où l'on éleve plusieurs piez d'arbres, tr. «Van[netois] planteriçz. p. ëu.» ●(1744) L'Arm 289b. Plant, tr. «Planteriss.. eu. f.»
●(1913) AVIE 145. Kement planteris e zou.