Recherche 'plat...' : 18 mots trouvés
Page 1 : de plat-1 (1) à platonelezh (18) :- plat .1plat .1
adj.
I. Attr./Épith.
(1) Plat.
●(1499) Ca 160a. Plat. g. idem.
●(1732) GReg 729b. Plat, plate, uni, tr. «Pladt.» ●Nez plat, tr. «Fry plad.»
●(1836) FLF 28. Hac ar c'hraon dero vize mat / Stag oc'h ur gorzen goaq ha plat.
(2) Plat, fade.
●(1935) NOME 80. Jistr plat.
(3) =
●(1923) FHAB Gwengolo 350. Paotr e C'halleg plat.
(4) (en plt de qqn) = a blad, a bleg aes d'an urzhioù.
●(18--) SAQ II 196. Nag a dud plad er bed-ma.
(5) Bezañ plat da gomz =
●(1982) TKRH 104. Un tammig 'oa plad da gomz, an hini gozh-se.
(6) Loa-blat : truelle, gâche.
●(1557) B I 67. Ha morzolou ha loaou plat, tr. «des marteaux et des truelles.»
II. Adv. =
●(1790) MG 312. ur hlinhuæd (...) em discarras quer plad, ma chongèn é hoai paré gueneign.
III.
(1) Plat ha mat : exactement.
●(1976) KOYO 27 (Ku). Ha pep tra plad ha mad evel he mignonez.
(2) C'hoarzhin plat : voir c'hoarzhin.
(3) Plat evel ar spanell : voir spanell.
(4) Bezañ plat evel peñsoù ur c’hemener : voir peñsoù.
- plat .2plat .2
m. platojoù (pêche) =
●(1944) GWAL 163/157. (Ar Gelveneg) plad (l. platojoù) a reer eus ar c'hanod bihan e gouc'h plat a-zindan.
- plataj
- platan .1platan .1
coll. (botanique) Platanes.
►gwezenn-blatan f. : platane.
●(1914) DFBP 249b. platane, tr. «Gwezen platan.»
- platan .2platan .2
s. Plantain.
●(c. 900) MSvbrvcorn II f° 1 l. 15-16 (DGVB 286, DVBR 539, GMB 658). cum stlanæs hæntledan platan hoiarn lub.
- platanenn
- plateizplateiz
m. –où (domaine maritime) Plateau continental.
●(1977) PBDZ 326. (Douarnenez) plateiz, tr. «plateau continental.» ●(1979) VSDZ 153. (Douarnenez) Ar plateiz, ma 't eus c'hoant, eo plat… ur mell plasenn kerreg… ur plateiz vez lavaret deus an dra-se. Ma 't eus c'hoant war b/Pennaroz aze't eus plateizoù ivez, ma 't eus c'hoant a zo kerreg plat ha goude-se 't eus ur plateiz aze, deus aliche da vont da dostaat deus al laonenn't eus ur plateiz kerreg, tr. (p. 315) «Le grand plateau, si tu veux, c'est plat… une grande plate-forme de roches… on appelle cela un plateau. Si tu veux, vers Pennaroz, la aussi tu as des plateaux, il y a des roches plates et après tu as un plateau, de là vers l'épi de roche tu as un grand plateau.»
- platen
- platennplatenn
f. –où
I.
(1) Plaine, plateau.
●(1907) AVKA 75. war ur blaten leun a c'hlazur.
(2) Plate (bateau).
●(1972) SKVT I 152. en doa lammet en e blatenn. ●(1973) SKVT II 39. Bagoù bihan (...) platennoù.
(3) Plaque (de métal).
●(1767) ISpour 8. platenneneu arème rùett énn tan.
(4) Récipient (pot, pichet, etc).
●(1889) CDB 188. Hag ar sakrist gant ar blaton / O tougen chistr d'ar sonerion, tr. «Et le sacristain avec l'écuelle (pot à cidre, pichet), – apportant du cidre aux sonneurs.»
II. Reiñ mel gant ar blatenn : voir mel.
- platin .1
- platin .2
- platinennplatinenn
f. –où
(1) Platine.
●(1732) GReg 729b. Platine, tr. «Pladtinenn. p. pladtinennou.» ●(1767) ISpour 8. platenneneu arème rùett énn tan.
●(1857) LVH 348. ma veint merchet én ul livr pé ar ur blatinen-plom guet ur bluèn hoarn.
●(1982) TIEZ I 177. La platine (plañtinenn), plaque de métal posée sur le trépied pour mieux répartir la chaleur sous la poêle à crêpe ou la marmite à bouillie.
(2) Patène.
●(1732) GReg 702a. Patene, couverture du calice, tr. «platinen. p. platinennou.»
(3) Plat de cuisson du gâteau breton.
●(1977) PBDZ 611. (Douarnenez) platinenn, platinennoù, tr. «plat métallique sans rebord pour cuisson et transport du grand gateau au beurre.»
- platoplato
m. –ioù (marine) Plate.
●(1987) GOEM 104. La plate (...) Il en existe divers type : celle de Porspoder (plato), celle de Tréompan, celle de Plouescat (parterr).
- Platon
- platonegezh
- platonek
- platonel
- platonelezh