Recherche 'plu...' : 67 mots trouvés
Page 1 : de plu (1) à pluskadur (50) :- pluplu
coll. Plumes pour écrire.
●(1633) Nom 5b. Scapellum, scriptorius cultellus, graphiarius gladiolus, scalprum librarium : vn caniuet, ou trenche plume : vn ganifet, ganiff, da taillaff plü. ●ibid. Graphiaria, pennaria theca, graphiarium, theca calamaria : vn calamar & estuy : scritouër da lacquat an plü, etuy.
- plu-erc'hplu-erc'h
coll. (météorologie) Flocons de neige.
●(1961) BAHE 29/44. Daou pe dri devezh a-raok an Nedeleg e tiskennas plu-erc'h tev. ●(1966) BAHE 50/37. ne baouez ket ar plu-erc'h da gouezhañ.
►pluenn-erc'h f. Flocon de neige.
●(1732) GReg 419b. Floccon, morceau de neige, tr. «Pluënn earc'h. p. pluënnou earc'h.»
●(1866) FHB 60/64a. eur bluen erc'h bennag. ●(1880) SAB 23. o coeza var an dud e doare plûennou erc'h.
●(1906) KANngalon Here 231. ar pluennou erc'h a guez epad ar goanv. ●(1909) LZBt Du 5. zouden a welet pluenno erc'h war an douar. ●(1931) VALL 309. Flocon de neige, etc., tr. «pluenn.»
- PluaPlua
voir Plual
- Plua / Plual
- pluch .2pluch .2
s. Tennañ pluch berr : tirer à la courte paille. Cf. plouz.
●(1877) FHB (3e série) 9/67a (L) *Karanteg. ma ne zilez ket ar gommunion e vo tennet pluch berr da c'hout pe seurt franmassoun a lakaï an tan-guall var he di.
- pluch- .1pluch- .1
voir puch
- pluchennet
- PludunoùPludunoù
n. de l. Pluduno.
●(1905) ALMA 67. Pludunio. ●(1910 IBRK 86. Guebriant a oa ginidik a Bluduno.
- pluennpluenn
f. –où
I. (domaine de l'écriture)
(1) Plume pour écrire.
●(1633) Nom 5b. Calamus, calamus scriptorius : vne plume : vn pluen. ●ibid. Crena calami, fissura calami : Taille, coupure ou fante d'vne plume : an taill, pe an faout ves an pluen.
●(1732) GReg 732a. Mettre la main à la plume, tr. «Qemeret ar bluenn evit scriva.» ●(1744) L'Arm 2b. Plume à écrire, tr. «Pluenn de scrihuë.»
●(1857) LVH 348. ma veint merchet én ul livr pé (...) guet ur bluèn hoarn.
●(1907) PERS 73. ar bluen en he zorn epad seiz heur.
►par méton. Compétence de l'écrivain.
●(1905) IVLD 163. he bluen, pe mar karer he c'heriou, a zo re zruz. ●(1935) BREI 428/1c. eur spered ken lemm hag eur bluenn ken flour. ●(1957) BLBR 99/3. An Aotrou Moal e-noa eur bluenn lemm ha founnuz.
(2) Objet dont se sert l'écrivain pour écrire.
●(1687) MArtin 112. Ma dorn dam pluen so manquet.
(3) Den-a-bluenn : homme de plume, écrivain.
●(17--) SP III 1148. ar Glwer yawanq hac an dut a bluen, tr. «les jeunes clercs et les gens de plume.»
●(18--) SAQ I 113. mestr d'an den a vor, d'an den a bluen. ●(18--) SAQ II 395. tud a bluen, micherourien, labourerien douar.
●(1906) GWEN 3. An hini a skriv al leorik-ma, n'eo ket eun den a bluen.
(4) (littérature) Tro-bluenn : style d’écriture, écriture.
●(1970) BRUD 35-36/143. Kavoud a reer aze, end-eeun, oll perziou mad an awen hag an dro-bluenn o-dije greet euz an oberour or brasa dramaour.
II. (domaine technique)
(1) Détente d'arme à feu.
●(1868) FHB 167/86b. hor bez var ar bluen. ●(1877) EKG I 164. ar biz var bluenn ar fuzil.
●(1908) PIGO II 159. Ar pôtr a grogas 'n e fuzuilh, e viz war ar bluen. ●(1924) ARVG Eost 184. ar biz war bluenn o fuzuilhou... ●(1931) VALL 212a. Détente d'une arme à feu, tr. «pluenn f. pl. ou.» ●(1950) LLMM 19/13. Tennañ a ran va c'hamera eus va sac'h. (...) ; va biz war bluenn ar benveg.
(2) Clef de canelle.
●(1732) GReg 825a. Robinet, clef d'une canelle, tr. «Pluenn. p. pluennou.»
●(1910) MAKE 79. Eun taolig tro da bluen an eil bariken. ●(1931) VALL 127. clef de robinet, tr. «pluenn.» ●(1958) BRUD 5/57. eman atao ar bluenn er varrikenn.
(3) Cadenas pour entrave.
●(1732) GReg 353a. La plume, ou espece de cadenas pour fermer les entraves, tr. «Pluënn. p. pluennou. ar bluenn potailh.» ●(1744) L'Arm 136b. La plume du cadenas des entraves, tr. «Plueenn-pahum.»
- pluenn-blompluenn-blom
f. Crayon de graphite.
●(1732) GReg 231b. Crayon, morceau de mine pour tracer, dessiner, tr. «Pluvenn-bloum. p. pluvennou-bloum.»
- pluenn-gleizpluenn-gleiz
f. Crayon de craie.
●(1732) GReg 231b. Crayon, morceau de mine pour tracer, dessiner, tr. «pluenn-gleyz. p. pluennou-gleyz.»
- pluenn-radenpluenn-raden
f. (phycologie) Fronde d'Alaria esculenta.
●(1968) NOGO 209. Alaria esculenta. ra:den-py:s, «fougères de puits, col. er bly:en ra:den, « une plume de fougère », singf.
- pluennad
- pluenner
- PlufurPlufur
n. de l. Plufur.
I. Plufur.
●(1847) FVR 13. ar Meurik, euz ha barrez Plufur. ●(1849) GBI II 324. Tri den euz a barous Plufur, / Maget er memeus avantur. ●(18--) MILg 87. Tri den a barous Plufur / ganet ho zri dre eur gwal natur.
●(1907) BOBL 21 décembre 169/3a. menajerez en Plufur. ●(1935) BREI 423/4b. E Plufur, disul kentan.
●(2002) TEBOT 106b. Memes Plougraz, Logivi / Ha Plounevez-Moedeg / Ivez Plounerin, Tremel / Plufur ha Lanvaeleg.
II.
(1) Dicton.
●(2000) TPBR 211. Moc'h Plufur omp / Moc'h Plufur a chomfomp. ●(2004) TROMK 220a. Moc'h Plufur omp, / Moc'h Plufur a chomfomp. Daniel Giraudon.
(2) Dicton.
●(2005) HYZH 244/39. mouezh kleier Plufur : Ma zintin, ma zonton / Pemp kant lur d'ar person.
III. (blason populaire) Voir moc’h.
IV. [Toponymie locale]
●(1925) BILZ 48. Tremenet gante Tremel, Lann-ar Manac'h, o pignal gra sounn Plounerin. ●(1930) ANTO 25. p'en em gavas da genta e Lann-ar-Manac'h (Plounerin).
- PluguenPluguen
n. de l. Pluguffan.
(1) Pluguen.
●(1865) FHB 20/158b. an Aotrou Quere, person Pluguffan. ●(1869) FHB 228/147a. Pluguen zo eur barrez a 1600 den diou levik d’eus Kimper. ●(1890) MOA 25a. Pluguën.
●(1926) CBOU 5/80. Pluguën. ●(1927) GERI.Ern 474. Pluguën. ●(1932) FHAB Genver 1/19. Stang-Rohan, e Pluguffan. ●(1949) KROB 13/14. da Bluguen. ●(1996) GESI 156. E Pluguñvan e lavarer skalarnañ.
(2) Toponymie locale.
●(1932) FHAB Genver 1/19. Stang-Rohan, e Pluguffan.
- pluian
- pluiñ
- pluj
- plujañplujañ
v.
(1) V. intr. Plonger dans l'eau.
●(1499) Ca 160b. Plunchaff. g. plungier noier.
●(1732) GReg 732a. Plonger, aller sous l'eau, tr. «Pluñgea pr. pluñget. Van[netois] plugeiñ.»
●(1869) KTB.ms 14 p 98. Ar pesk bihan (…) a blunjaz neuze indann ann dour.
(2) V. tr. d. Plonger (qqc.) dans un liquide.
●(1732) GReg 732a. Plonger, enfoncer quelque chose dans l'eau, tr. «Pluñgea un dra bennac. Van[netois] plugeiñ.»
●(1905) BOBL 26 août 49/2e. pleuncha perennou elektrik en dour. ●(1907) BOBL 09 novembre 163/2d. pleuncha buan an ezel devet el leaz dous.
- plujerplujer
m. –ion Plongeur.
●(1732) GReg 731b. Plongeon, ou plongeur, homme qui plonge, tr. «pluñger. p. pluñgeryen. Van[netois] plugeour. p. plugeryon.»
- plujerez
- plujerigplujerig
m. –ed (ornithologie) Plongeon.
●(1732) GReg 731b. Plongeon, oiseau aquatique, tr. «pluñgericq. p. plugerigued.»
- plumach
- plumachennplumachenn
f. –où
(1) Plumet, panache.
●(1633) Nom 183a. Conus, galeæ apex : le coupet d'vn heaume où se met le plumard : an gourrè ves an haum lech an plumagen.
●(1710) IN I 171. ur blumachen bennâc ouz o zoc. ●(1732) GReg 688b. Panache, tr. «Plumaichenn. p. plumaichennou.» ●732a. Plumet, tr. «Plumaich. plumaichenn. pp. ou.»
●(c.1825/30) AJC 3711. me dapas e blumachen. ●(1869) FHB 237/223b. eun tok honarn (lire : houarn) ganthan var he ben hag eur blumachen outhan. ●(1869) FHB 239/237b. Toc du gant eur blumachen ru. ●(1877) EKG I 178. eur blumachen venn, glaz ha ruz var gern he dok.
●(1931) VALL 568b. Plumet, tr. «plumachenn, plumajenn.»
(2) sens fig. Queue.
●(1866) FHB 72/159a. Guelet o pije leou, saout, kezeg, ho flumachen savet gantho en ear, o c'haloupat, tu-ma, tu-hont.
- plumachennañ
- plumachennek
- plumañ / plumiñplumañ / plumiñ
v. intr.
(1) Avaler.
●(1962) TDBP ia 59. Plum, Batist : warhoaz n'az-po ket ar sord-se, tr. «mange vite, Baptiste ! demain tu n'auras pas un pareil festin.»
(2) En mettre un coup, se dépêcher.
●(1977) PBDZ 1130. (Douarnenez) Aze renkes plumiñ, tr. «Là il te fallait te dépêcher.» ●1226. Poent eo deomp plumiñ, tr. «Il est temps de se hâter.»
- plumetplumet
adj. Avalé.
●(1971) CSDC 40. «Debret koant Katel ? (...) – Ya plumet eo. tr. «il est engouffré.»
- plumiñplumiñ
voir plumañ
- PlûnedPlûned
voir Pluzuned
- PluneredPlunered
n. de l. Plunéret.
I. Plunered.
●(1656) VEach 23. dom Ian Rominet Person é parres Pleuneret. ●105. Ploeineret. ●(1748) CI.pou 61. Plunerètt.
●(1835) GUI 386. Er barézic a Plunéret. ●(1839) BES IV. en defùn eutru Crom, curé é Plunéret. ●(1847) FVR 25. E Pluneret, taost da Alrae. ●(1861) BELeu 41. Neoah é Pluneret é trougsantas é fin dehuéhan. ●(1863) MBF 82. Groeit dré en eutru Crom, curé Pluneret. ●(1865) FHB 39/307a. pehini a voa neuze Person e Pluneret. ●(1877) BSA 296. Persoun Pluneret ne gollas ket adarre an dro da ziscuez da Nicolazic pegen drouc-countant oa. ●(1891-1892) RVUm 56sq. Quer guir el ma tei, a foër calan-gouyan é Guergam dré poul ha scossel, er vrassan minourès a Bluneret. ●(1895) (1932) FOVE 15. Lod é parréz Pleurgad, ha lod all é Plunered.
●(1902) LZBg Mae 103. Pluneret. ●(1902) NIKO 50. é parréz Pluneret. ●(1905) ALMA 70. Pluneret. ●(1908) NIKO 115. É ti-tan person Pluneret, tr. «dans la cuisine du presbytère de Pluneret.» ●(1913) HIVR 61. penhérig a barréz Pluneret.
II.
(1) Dicton.
●(1911) DIHU 78/356. Plunerediz, Peurizion gé. / Ur blank e zou chomet ér gér. / Ne vank ket én asanblé.
(2) Prophétie.
●(1891-1892) RVUm 56sq. Quer guir el ma tei, a foër calan-gouyan é Guergam dré poul ha scossel, er vrassan minourès a Bluneret.
III. [Toponymie locale]
●(1835) GUI 386. E parc er Bocenno hanhuet.
●(1902) NIKO 116. er meitour / A Dreulann. ●138. er Vadelén, Sant-Fiakr, Santéz-Avi, Kerisper, Sant-Perek. ●(1905) ALMA 70. Meriadek-Koetsal. ●(1923) FHAB Gwengolo 9/339. hag a oa savet e park ar Bosennou. ●(1930) EBKE 48. Deit dré hent prad en Alré ha keméret geté en hent e zeval trema flagen Tréh-Alré.
- Plunerediz
- pluñiañpluñiañ
v. intr. Plonger.
●(1906) KPSA 25. eur pesk a neun da genta rez an dour, a blun da c'houde, hag a ia bepred dounoc'h. ●115. evel eur pesk o plunia warzu gweled ar mor.
- PluniavPluniav
n. de l. Pluméliau.
(1) Pluniav.
●(1748) CI.pou 165. Pluniau. ●(1775) HEneu 10/13b. guern, melran, ha lomaleu, malguennac, ha bubri / baud, pluniaue, quistinnic, hac er guer à bondi / deit de bedein a galon vat dré ur guir garanté / d'en intron vari a guelhuen d'ou secour nos ha dé.
●(1792-1815) CHCH 189. Komanset ind é Pluniaù.
●(1902) LZBg Mae 103. Pluniaù. ●(1906) DIHU 8/133. En tu doh Pondi, Pluniaù, Begnén ha Baud, eit er pardonieu, en éredeu hag er gouilieu bras e vezé douget er houif kornek. ●(1927) GERI.Ern 474. Pluniaù. ●(1934) BRUS 296. Pluniaù. ●(1973) LIMO 14 avril. Ag en tachad-sé eh oè aés d’er «Iondred korden» fourbichad de gaved Pluniaù, Guénin hag ol er parrezieu tro ha tro de glask er ré kuhet é koedeu Kergroéz, Kerdréan ha flagenneu kuh en Evel.
►
●(1847) FVR 195. e Ploumeliau.
●(1905) ALMA 69. Plumelio.
(2) Dicton.
●(1912) PBHV 156. Kerhet de Huénin de vou[t] sellet, / De Vaud de vout burtellet, / De Bluniaù de vout konzet.
(3) Blasons populaires : voir ever, penn-bras.
(4) [Toponymie locale]
●(1905) ALMA 69. Sant-Nikolaz. ●70. Ar Vadalen (...) Sant-Nikodem. ●(1947) BRMO 139. M'em es guelet un huennen, / Un troeid dehi ar dour Kelùen, / Un aral ar dour Sant Nikodem, / Hag é skopé hoah é Baud é marhad en amonen.
- Pluniaviz
- pluñvpluñv
coll.
I.
(1) Plumes.
●(1499) Ca 47a. calamus / mi. b. corsenn pluff. ●(1575) M 1673-1674. Hoguen ne guell bout quet, comparachet ledan, / Muyguet poes pluff ouz plom, tr. «Mais il ne peut pas être comparé de loin, / Plus que le poids de la plume au plomb.» ●(1633) Nom 36a. Auicula implumis : oiseau sans plume : labouçc dibluet, n'en deus quet á plü. ●170a. Muscarium pauonaceum, aut pauonium : esuentoir fait de plumes de paon : euentail græt á plü paün.
●(1659) SCger 93b. plume, tr. «pluen, p. pleûn.» ●165a. pluen p. plûn, tr. «plume.» ●(1732) GReg 732a. Plume, tr. «Pluvenn. pluenn. pp. pluñ. Van[netois] plumen. pluen. pp. pluñ. plu.»
●(1867) MGK 127. war ar plunv kunv. ●(1877) FHB (3e série) 3/22a. liou plun he c'houzoug.
●(1911) SKRS II 57. Plun he c'houzoug zo liou ar goad.
(2) Pluñv foll : duvet.
●(1919) DBFVsup 56b. plu fol, tr. «duvet.»
(3) De plumes.
●(1902) PIGO I 196. en eur gwele plu.
(4) sens fig. (?) Peu de richesses que l'on possède (?).
●(1580) G 474-476. Glazren hep sotony ha huy hoz em spyet, / Her an pechedou man aman a soutenet, / Ho pluff gant an re uuel pep quentel so pelyet, tr. «Gralon, sans folie vous aussi, regardez-vous, / Car vous soutenez ici ces péchés ; / Leurs plumes aux humbles gens à chaque instant sont enlevées.» ●485. An pluff bras oz asquell a vezo femellet, tr. «Les grandes plumes de votre aile seront arrachées (?).»
II.
(1) Kouezhañ e bluñv war e votoù : tomber dans la misère.
●(1912) MELU XI 206 (T-Trevereg). A Trévérec : Kouéed e i lipen (ou i liviten, ou i blu) war i voto, tr. E. Ernault «Sa queue de pie (ou son habit, ou ses plumes) est tombée sur ses souliers; se dit de quelqu'un qui tombe dans la misère.» ●326. Koued e hi vlu war hi boto, tr. «Ses plumes sont tombées sur ses chaussures = cela lui fait tort (à cette jeune fille), cela rabat son caquet. (Trév[érec], etc.)» ●(1967) BAHE 54/27 (T) E. ar Barzhig. Siwazh ! setu ar brezel ha priz an traoù o kreskiñ... o kreskiñ, ken na voe ret da Soaz, kouezhet he flu war he botoù ur wech ouzhpenn, adkregiñ gant he labour e ti an dud pinvidik. ●(1968) BAHE 58/41 (T) E. ar Barzhig. Echu e oa da vengleuzioù mein-to Bro-Vur. Ar Runbaoled a gouezhas o flu war o botoù, ne lavarin ket hiroc’h, propoc’h eo din. ●(1970) BHAF 243 (T) E. ar Barzhig. Hañ, Tourbin, an ton hag ar pardon a oa ganit, med kouezet eo da blu war da votou... ●(1978) PBPP 2.1/77 (T-Plougouskant). Kouezhet e bluñv war e votoù, tr. J. le Du «grandeur et décadence / il a eu des écarts de fortune, lit. ses plumes sont tombées sur ses chaussures/»
(2) Skañv evel ar pluñv : très léger.
●(1916) RNDL 129 (G) Y.-B. Kalloc'h. Béeh genonn, me freder e vo skanù èl er plu.
(3) Skañv evel ur bluñvenn : très léger, très rapide.
●(1790) MG 308 (G) I. Marion. Me hum gavai quer scan èl ur bluèn.
●(18--) SAQ I 9 (L) J. Quéré. Skanv eo evel eur bluen, ha koulskoude e ro evel un taol hors var ho kaloun.
●(1932) ALMA 92 (L). Me zo skanvoc'h eget eur bluen. ●100. Eur marc'heg a ziredas da c'halvadenn Kola, var eur marc'h du-pod, ha skanv evel eur bluenn.
(4) Traitour evel ur bluñvenn war an dour : très perfide.
●(1831) MAI 189. Ar bed man a so quen treitour, / Evel eur bluen voar an douar (lire : dour). ●(18--) MILg 35. Ar bed-man a zo ken treitour evel eur bluen war ann dour.
●(1912) MELU XI 326. Treitour 'vel eur bluen war an dour, tr. E. Ernault «Perfide comme une plume sur l'eau. (Trév[érec]).»
(5) Du evel pluñv ar vran : voir bran.
- pluñvaat
- pluñvaj
- pluñvañ / pluñviañ
- pluñvegpluñveg
m. –où
I. (literie) Traversin.
●(1499) Ca 160b. Pluffec. g. trauersier. ●204a. Truspluffec et pluffec idem ibi vide Jdem hoc transumsorium / rii. ●(1521) Cc. Treuspluffec vide in Pluffec.
●(1732) GReg 162b. Chevet, traversin de lit, tr. «Pluffecq. p. pluffegou. pluvecq. p. pluvegou.»
●(1902) PIGO I 190. he fenn distolet war ar plunk. ●(1906) KANngalon Mezheven 136. Gant poan e sav divar he fleouk. ●Jeannet feaz 'n em lezaz da gueza var he fleouk. ●(1909) MMEK 38. eur pleonk seiz guenn.
II. (agriculture)
(1) Couche de dessous du blé noir quand il était battu au fléau.
●(1996) VEXE 1176. Le blé noir est amené du champ, au fur et à mesure que s'effectue le battage. Il est disposé en une rangée formée de deux couches. Celle du dessous est appelée l'oreiller (ar plueg).
(2) Pluñveg-arar : âge de charrue.
●(1890) MOA 109a. Age de charrue, (instrument), tr. «pleuek-alar C[ornouaille] ; – pluek-alar (L[éon].»
- pluñvekpluñvek
adj.
(1) Couvert de plumes.
●(1659) SCger 165a. plûuec, tr. «plein de plumes.» ●(1732) GReg 732a. Couvert de plumes, tr. «Pluñvecq. pluñecq.»
(2) Loen pluñvek : volatile.
●(1870) KTB.ms 15 p 150. Hennes a zo bet lakêt mestr gant Doue war ann holl loened plüek. ●(18--) KTB.ms 14 p 7. loen plüek ha loen bleoëk.
- pluñvennpluñvenn
f. –où
(1) Plume.
●(1499) Ca 23b. Boedenn an pluuenn. g. mouele de plume. ●38b. Cloezrenn faff vide in boedenn pluffenn. ●160b. Pluenn. g. plume. ●(1633) Nom 36b. Penna : Penne, grosse plume : vr plüen bras. ●174b. Calamus : ce qui tient afin que l'hameçon n'aille au fond : an lig pe'n bluen á delch na da an luguen (lire : higuen) dan gouelet.
●(1659) SCger 93b. plume, tr. «pluen, p. pleûn.» ●(1732) GReg 732a. Plume, tr. «Pluvenn. pluenn. pp. pluñ. Van[netois] plumen. pluen. pp. pluñ. plu.»
(2) Plumage.
●(1923) KNOL 17. da floura he fluen d'ar yar.
- pluñvet
- pluñviañpluñviañ
voir pluñvañ
- plusk .1plusk .1
coll., adv. & interj.
I. Coll.
(1) Épluchures, pelures.
●(1732) GReg 318b. Écorce d’oranges, tr. «Plusqen orangès. p. plusq orangès.» ●Écorce de citrons, tr. «Plusq citronçz.» ●709a. Pelure, la peau qu’on ôte de dessus quelque fruit, tr. «Plusqenn. p. plusqennou, plusq. Van[netois] plucheen. plusqen. p. plusqad.» ●Pelure de pommes, tr. «Plusq avalou.»
●(1910) MAKE 26. na gant patatez, na gant o flusk. ●(1925) DIHU 169/290. (Groe) Plosk, tr. «épluchures.» Dastumet get Bleimor. ●(1955) STBJ 188. gant bleun balan pe gant plusk ougnon.
(2) Cosse, écosse (de pois, fèves, etc.).
●(1633) Nom 77b. Pericarpium, folliculus, siliqua : l’estuy ou gousse des grains : plusq an hat.
●(1779) BRig I 44. ar plusk à daibré ar moh, tr. «les écosses que les cochons mangeoient.»
●(1867) BUE 84-85. sellet ha hen eo mad ar fao (...) digaset aman ar plusk, ma voint poac’het.
(3) Coque (de noix, d’amandes, etc.).
●(1732) GReg 210a. Coque de noix, tr. «Plusqeñ-graouñ. p. plusq-craouñ.»
(4) Coquilles d’œufs.
●(1659) SCger 31b. coque d’œuf, tr. «plusq vi.» ●(1732) GReg 210a. Coque d’œufs, tr. «plusqeñ-vy. plusq-vyou.»
►
●(1962) EGRH I 37. evit ar vioù plusk.
(5) Écorce.
●(1732) GReg 318b. La seconde écorce d’un arbre, tr. «Plusqenn. p. plusq.» ●351a. Enter en écorce, ou en écusson, tr. «Embouda èñtre coad ha plusq.»
●(1933) OALD 45/215. pa vezed flemmet e laked plusk onn mesket gand glud raden.
II. Loc. adv. (cuisine)
(1) Plusk hag all : en robe des champs.
●(1910) MAKE 78. eur podhouarnad patatez plusk hag all. ●(1947) YNVL 118. avaloù-douar plusk hag all. ●(1958) ADBr lxv 4/516. (An Ospital-Kammfroud) «Pommes-de-terre en robe de chambre» se dit : Avalou-douar plusk-ha-rusk (ou encore plusk hag all).
(2) Dre o flusk : en robe des champs.
●(1953) BLBR 63/5. Lod o c’hav mat dre o flusk.
(3) Plusk ha rusk : en robe des champs.
●(1958) ADBr lxv 4/516. (An Ospital-Kammfroud) «Pommes-de-terre en robe de chambre» se dit : Avalou-douar plusk-ha-rusk (ou encore plusk hag all).
III. Loc. interj. Satordallik ha plusk derv ! : saperlipopette et écorces de chênes !
●(1910) MAKE 28. Respontit d’eomp, n’ho peus ket mez chom keit-all amzer da skuiza en ho kourvez ?... Satordallik ha pluskdero !
- plusk .2
- pluskadpluskad
coll.
(1) Épluchures.
●(1732) GReg 709a. Pelure, la peau qu'on ôte de dessus quelque fruit, tr. «Plusqenn. p. plusqennou, plusq. Van[netois] plucheen. plusqen. p. plusqad.»
●(1849) LLB 1679. Er ruchen plouz segal, grouiet ged pluskad drein.
(2) Épis.
●(1818) HJC 138. I (…) en hum laquas de doreign pluchead ha de zaibeign. ●144. ion [en had] e gresquas, e ras pluchead, ac e zouguas grain in abondance.
●(1904) DBFV 186a. pluchen, pleuchen, f. pl. –chad, tr. «épi.»
(3) local. Écailles.
●(1744) L'Arm 120b. Ecaille, tr. «Plussqueenn.. quatt ou queenneu. f.»
●(1839) BESquil 54. Ér memb momand é couéhas ag é zeulegad èl plusquad.
●(1907) BSPD I 290. Goleit e oé a bluskad ker kalet ma ne oé ket tu d'ou zrézein.
- pluskadennpluskadenn
f. –où, pluskad Écaille.
●(1867) BSSo 9. el lovr-hont hum zistâg a bluscadenneu a zoh-t-hi.
- pluskadur