Devri

Recherche 'plumachenn...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de plumachenn (1) à plumachennek (3) :
  • plumachenn
    plumachenn

    f. –où

    (1) Plumet, panache.

    (1633) Nom 183a. Conus, galeæ apex : le coupet d'vn heaume où se met le plumard : an gourrè ves an haum lech an plumagen.

    (1710) IN I 171. ur blumachen bennâc ouz o zoc. ●(1732) GReg 688b. Panache, tr. «Plumaichenn. p. plumaichennou.» ●732a. Plumet, tr. «Plumaich. plumaichenn. pp. ou

    (c.1825/30) AJC 3711. me dapas e blumachen. ●(1869) FHB 237/223b. eun tok honarn (lire : houarn) ganthan var he ben hag eur blumachen outhan. ●(1869) FHB 239/237b. Toc du gant eur blumachen ru. ●(1877) EKG I 178. eur blumachen venn, glaz ha ruz var gern he dok.

    (1931) VALL 568b. Plumet, tr. «plumachenn, plumajenn

    (2) sens fig. Queue.

    (1866) FHB 72/159a. Guelet o pije leou, saout, kezeg, ho flumachen savet gantho en ear, o c'haloupat, tu-ma, tu-hont.

  • plumachennañ
    plumachennañ

    v. tr. d. Empanacher.

    (1732) GReg 334a. Empanacher, tr. «Plumachenna. pr. plumachennet

    (1914) DFBP 115b. empanacher, tr. «Plumachenna

  • plumachennek
    plumachennek

    adj. Muni d'un plumet.

    (1931) VALL 568b. qui a un plumet, tr. «plumachennek

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...