Devri

Recherche 'pouezant...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de pouezant (1) à pouezantur (3) :
  • pouezant
    pouezant

    [mbr poesant, pouesant < pouez + -ant]

    adj. Pesant.

    (1499) Ca 161a. Poesant. g. pesant. ●161b. Ponnher vide in poesant cest tout vng. ●(1575) M 1215. Pechet he groa poesant [an eneff], mar assanter gantaff, tr. «Le péché la rend pesante [l'âme], si on y consent.»

    (1921) FHAB Ebrel 89. eo red kaout evit ar c'hanoliou kezeg pouesantoc'h eget na roe an darn-vuia euz ar marc'hou «Norfolk». ●90. marc'hou antier pouesant.

    ►sens fig.

    (1612) Cnf 16b. en ré arall so pouesant ha greffus.

  • pouezantaat
    pouezantaat

    [brpm pouissantat < pouez + -ant + -aat, cf. pouezant]

    v. intr. Prendre du poids.

    (1792) HS 67. à pe oai deit dehou pouissantat.

  • pouezantur
    pouezantur

    [pouez + ant + -ur, cf. pouezant]

    f. Pesanteur.

    (1937) DIHU 310/245. en eutru ne oui ket hoah pouizantur ur mojad.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...