Devri

Recherche 'prof...' : 36 mots trouvés

Page 1 : de prof (1) à profontin (36) :
  • prof
    prof

    m. –où

    (1) Offrande.

    (1499) Ca 165b. Proff. g. offrandre.

    (1659) SCger 85a. oblation, tr. «proff.» ●85b. offrance, tr. «proff.» ●166a. proff, tr. «offrande.» ●(1732) GReg 666a. Oblation, offrande, tr. «Proff. p. proffou, provou.» ●(1787) PT 39. A vihañnoh n'ou pou na proheu na lonnét.

    (1818) HJC 292. er hré e laquai prôeu in tronc. ●(1855) BDE 42. overenneu, proheu. ●203. er proheu hag en hostieu. ●327. offrein hou proveu. ●(1861) BSJ 157. er guiffreu é péré é taulér er proveu hag e hanhuér en tresor. ●(1877) BSA 70. Ober a rechont ho frof hervez al lezen. ●(1879) GDI 75. Er rô pé ur proh e zou ur bromess groeit de Zoué a zevri dré hun mad ha libr volanté. ●(1891) MAA 91. prof braz ar Pharizian.

    (1904) ARPA 171. el leac'h m'edo kef ar profou. ●(1913) AVIE 167. kéf er proveu. ●(1942) DHKN 68. én ur hratat dehi (= da santez Terez) ur haer a brov aveit hé chapél a Gériadeu.

    ►[empl. sans art.]

    (1888) SAQ I 39. ober sakrifisou ker bras, rei prof ken koustus ?

    (1907) PERS 205. lod a zigase prof, lod all a c'houlenne aluzen.

    (2) Reiñ e prof : offrir.

    (1907) AVKA 16. rei en prof ur c'houblad turzunelet pe goulmet. ●(1913) KANNgwital 131/333. en deuz roet e prof d'an iliz hanter kant lur guiniz.

    (3) Ober prof : offrir.

    (1866) SEV 123. evit ober prof anezho da Jezuz-Krist.

    (4) =

    (1903) EGBV 105. Arlerh en aviél é vé hanùet er proveu, er banneu.

    (5) Kinnig e prof : offrir en cadeau.

    (1905) KANngalon Genver 298. evit kinnig d'an Itroun-Varia eur baniel e prof.

    (6) Avantage.

    (1530) Pm 15. Penaus vise dime nep stat / Breman da proff hoz ancoffhat, tr. «Comment serait-ce pour moi en aucune façon / Un avantage maintenant de vous oublier ?»

  • profan
    profan

    adj. Profane.

    (1499) Ca 165b. Proffan. g. idem / non sacre. ●(1612) Cnf.epist. 22. comediennou profan, bancquedou, mascaradennou, hoariou, danczou, gourenerez, chasceal, festou dez, ha festou nos.

    (1659) SCger 97b. profane, tr. «profan.» ●166a. profan, tr. «non sacré.»

  • profañ / profiñ / prof
    profañ / profiñ / prof

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Offrir.

    (1499) Ca 165b. g. offrir. b. proff.

    (1732) GReg 671a. Donner en offrande, tr. «Profa. pr. profet. Van[netois] proveiñ.» ●(1787) BI 240. Mari-Anna-à Autriche (...) ë-rass prohein ag er hairran mehier.

    (1879) GDI 75. Pe brohamb un dra benac d'ur sant.

    ►absol.

    (c.1680) NG 340. De proh hem hem quet abus. ●(1790) MG 36. péré e changehai liardèt eit pehieu aral, d'er-ré e ya de brov.

    (18--) GBI II 392. D'hoc'h offern genta me 'ielo, / Ha bars ar prad me a brofo, tr. «A votre première messe j'irai, / Et je mettrai dans le plat.»

    (2) Mont da brofañ : aller à l'offrande.

    (1732) GReg 671a. Aller à l'offrande, tr. «Van[netois] Moñnet de broveiñ

    II. V. pron. réfl. En em brofañ.

    (1) S'offrir.

    (1856) GRD 42. nag en hum brovehent é sacrefice.

    (2) Se recommander, se vouer.

    (1856) VNA 168. on ne sait plus à quel Saint se vouer, tr. «ne houyér mui de béh Sant hum brovein

    (1906) HIVL 134. Makari ne houié ket de bé sant hum hloestrein, pé kentoh n'hum brovas de sant erbet.

  • profanasion
    profanasion

    f. –où Profanation.

    (1866) FHB 96/ 349a. pec'hed a zaôtrediguez pe a brofanasion euz an deiz santel.

  • profanatour
    profanatour

    m. –ion Profanateur.

    (1866) HSH 94. profanatourien ar plaçou santel. ●(1866) FHB 97/357a. al lezenn a varo a zougaz a eneb saotreryen pe proffanatouryen an deiz santel dre labourou difennet.

  • profanet
    profanet

    adj. Profané.

    (1906) KANngalon Gwengolo 204. Ar zul profanet.

  • profaniñ
    profaniñ

    v. tr. d. Profaner.

    (1821) SST 141. profanein en hanv adorable a Zoué. ●(1866) FHB 97/356b. an neb a zeuze da zaôtri, da broffani an deiz benniguet-se dre labourou difennet.

    (1904) KANngalon Du 261. profani an traou santel. ●(1935) ADBr xlii 3&4/410. Ouh o guelet laouenamant / O profani ar sacramant.

  • profed / profet
    profed / profet

    m. –ed Prophète. cf. profoed

    (c.1500) Cb 83a. [fals] ga. faulx prophete. b. fals prophet. ●(1612) Cnf.epist 17. euel ma lauar an Profet Ioel.

    (c.1680) NG 50. sant Iehan er guir prophet. ●(1732) GReg 481b. Guinclan, Prophete breton, où plûtôt Astrologue qui vivoit dans le troisiéme Siecle, tr. «Guïncqlan. ar Prophed Guïncqlan, brudet-bras ê touëz ar vretoned.» ●Guinclan (dont j'ai vû les prédictions en rimes bretonnes à l'Abbaïe de Landevenecq entre les mains du R. P. Dom Loüis le Pelletier.) étoit natif de la Comté de Goëlo en Bretagne Armorique, & predît environ l'an de grace 240 (comme il dit lui-même.) ce qui est arrivé depuis dans les deux Bretagnes, tr. «Ar Prophed Guïncqlan guinidicq vès a gontaich Goëlo, èn devoa diouganet ê-tro (evel ma lavar e-unan) ar bloaz daou c'hant ha daouuguent goude guinivélez hon Salver, qement cheiñchamand, ha qement tra a so bet hoarvezet abaouë, ê Breiz Arvoricq hac ê Breiz-veur.»

    (1877) BSA 245. ar pez am euz desket abaoe divarboez ar prophet.

    (1907) AVKA 87. Profetet gaouiad ha guirion. ●(1931) VALL 598a. Prophète, tr. « profed pl. ed »

  • profedadur
    profedadur

    m. Prophétie.

    (1931) VALL 598a. Prophétie, tr. « profedadur m. »

  • profedañ
    profedañ

    voir profediñ

  • profederezh
    profederezh

    m. Prophétie.

    (1931) VALL 598b. Prophétie, tr. « profederez m. »

  • profedez / profetez
    profedez / profetez

    f. –ed Prophètesse. cf. profoedez

    (1907) AVKA 17. ar brofetez Anna. ●(1913) AVIE 20. Anna er brofetèz. ●(1931) VALL 598a. Prophète[sse], tr. « profedez »

  • profediezh
    profediezh

    f. Prophétie. cf. profoediezh

    (1931) VALL 598b. Esprit prophétique, tr. « profediez (m.-bret.) ».

  • profediñ / profedañ / profetañ
    profediñ / profedañ / profetañ

    v. tr. d. Prophétiser. cf. profoedañ

    (1732) GReg 760b. Prophetiser, tr. «Prophedi. propheda. ppr. prophedet.» ●(1787) PT 1. er péh e brofétan.

    (1931) VALL 598b. Prophétiser, tr. « profedi ».

  • profedus
    profedus

    adj. Prophétique.

    (1732) GReg 760b. Prophetique, tr. «Prophedus

    (1931) VALL 598b. Prophétique, tr. « profedus ». ●(1970) BRUD 35-36/147. kloza a ra war eur bedenn brofeduz.

  • profes
    profes

    s. Profès.

    (1499) Ca 165b. Proffes. g. idem.

  • profesi
    profesi

    m./f. –où Prophétie.

    (1499) Ca 165b. Proffeci. g. profecie. ●(1530) Pm 139. roe an profecy, tr. «Roi de la prophétie.»

    (c.1680) NG 305. Herué er profisi.

    (1876) BJM 35. An dimezel a zisclerias ar brophesi-se d'ar re all.

    (1907) VBFV.fb 78b. prédiction, tr. «profési, m. (pl. eu).» ●(1911) BUAZperrot 94. ober miraklou ha profesiou. ●131. Ar profesi a ziskouez galloud Doue. ●(1912) AHBT 150. Kleuet é hues er brofési

  • profesiañ / profesiiñ
    profesiañ / profesiiñ

    v. tr. d. Prophétiser.

    (1499) Ca 165b. Proffeciaff. g. prophecier ou prophetiser.

    (1732) GReg 760b. Prophetiser, tr. «Prophecya. pr. prophecyet

    (1867) FHB 136/251a. Profesia a rea ive an amzer da zont.

    (1921) GRSA 35. profésiein é zonedigeh.

    ►[devant une subord.]

    (1896) HIS 47. éañ e brofèsias é telié er Salvér dichen ag é ligné.

  • profesiezh
    profesiezh

    f. Prophétie.

    (1866) FHB 58/45a. ar brofessiez gaer a reaz Jeremi euz a vuntrerez an Dinammed santel.

  • profesiiñ
    profesiiñ

    voir profesiañ

  • profesion
    profesion

    f. Profession.

    (1499) Ca 166a. Profession. g. idem.

  • profet
    profet

    voir profed

  • profetizañ
    profetizañ

    v. Prophétiser.

    (1689) DOctrinal 200. é profetisas dezo an attercation, hac an disput, à tlié sevell, entre ar Chaloniet eux an Ilis Cathedral, hac y, evit ar plaç eux é sepultur.

  • profeziñ
    profeziñ

    v. tr. d. (religion) =

    (1920) AMJV 21. Anna-Mari Javouhey a ioa re nevez deut, evit c'hoaz, e ti santel Besanson, evit beza profezet.

  • profidenn
    profidenn

    f. Profit.

    (1928) LZBt Mae 79. Ma ran ma frofiden eus ar sklerijen hag ar c'hrasou am eus bet.

  • profit
    profit

    m. –où

    (1) Profit.

    (1499) Ca 166a. Profit. g. pourfit. ●(1612) Cnf.epist. 7. eguit profit d'on eneffou oll.

    (1659) SCger 98a. profit, tr. «profit.» ●126b. vtilité, tr. «profit.» ●(1732) GReg 759a. Profit, gain, tr. «Profid. p. profidou. Van[netois] profid. p. profidtëu.» ●Faire un grand profit, tr. «Ober ur profid bras.» ●(1790) MG 23. en ævreu mat-ce e vehai impléet eit hou profit.

    (1907) KANngalon Meurzh 342. guerza gant muioc'h a brofit.

    (2) Épith. Bezañ profit : être profitable.

    (1900) MSJO 119. N'oa ket profit deomp beza bet krouet ha lakeat er bed ma n'on dije bet an eur-vad da veza dasprenet !

  • profitamant
    profitamant

    m. Intérêt (de l'argent).

    (1908) DIHU 34/62. Biskoah argant erbet n'en des taulet kement a brofitemant. ●(1934) BRUS 285. L'intérêt, tr. «er pourfitemant

  • profitañ
    profitañ

    v. intr. Profiter.

    (1499) Ca 166a. Profitaff. g. pourfiter. ●(1575) M 1162. Ha ma ne proffytomp, entromp ez omp trompet, tr. «Et si nous n'en profitons pas, tant que nous sommes, nous sommes déçus.»

    (1659) SCger 97b. profiter, tr. «profita.» ●(1732) GReg 759a. Profiter, tr. «Profidta. pr. profidtet. Van[netois] profidteiñ.» ●(1787) BI 162. Ean ë profittass pronte ag er hettan sclerdér à ræson à pè zass dehi disklor.

    (1857) LVH 137. pourfitein hilleih.

    (1909) FHAB Mae 156. ar re-ma a deu da zonjal eo koulz profita etre m'emaint. ●(1942) DHKN 68. Perak ne bourfitehè ket hi ag en taol degoéh-sé ?

  • profitapl
    profitapl

    adj. Profitable.

    (1621) Mc 5. profitabl meurbet, euit pep seurt tut.

    (1659) SCger 126b. vtile, tr. «profitabl.» ●(1710) IN I 231. renta ho madou profitabl hac avantachus.

    (1838) OVD 144. Me lare ehué én hum gastiamb én ur fæçon pourfitaploh dre ur glahar tranquille ha dalhable a hur fauteu. ●224. péh quer pourfittable-é.

    (1939) RIBA 44. get er greden é vehè bet profitapl bras er marhad aveiti.

  • profoed
    profoed

    m. -ed Prophète.

    (1499) Ca 166a. Profoet. g. prophete. ●(1530) Pm 21. Han prophoedet dioar an tron, tr. «Et les prophètes, du ciel.»

  • profoedañ
    profoedañ

    v. tr. d. Prophétiser.

    (1499) Ca 166a. Proffoedaff. ga. profetiser.

  • profoedez
    profoedez

    f. –ed Prophètesse.

    (1499) Ca 166a. Proffoedes. g. prophetesse.

  • profoediezh
    profoediezh

    f. Prophétie.

    (1575) M 1312. hon profoediez, tr. «notre prophétie.»

  • profont .1
    profont .1

    adj. Profond.

    (1575) M 770. En Yffernou profont euit ho confondaff, tr. «Afin de les abîmer dans les enfers profonds.»

  • profont .2
    profont .2

    m. Fond.

    (1792) BD 4680. da broffont an yfern esaint ol dar poanio, tr. «Au plus profond de l'enfer, ils iront tous dans les souffrances.» ●(17--) CBet 353-354. Te, ha da lijion, assambles a goeo / En profont an Ifern, tr. «Toi et toute ta légion d'Anges, vous serez précipités aux fond des Enfers.»

  • profontiñ
    profontiñ

    v. intr. S'effondrer.

    (1728) Resurrection 994. Euoant ol en tannas da vesan profondet. ●(1792) BD 4038. en abim eproffondo, tr. «dans l'abîme elle s'effondrera.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...